💓 ആരതി കല്യാണം 💓 – 6 37അടിപൊളി  

 

 

 

ദിവസങ്ങൾ അമ്മൂമ്മേടെ പല്ല് പോലെ കൊഴിഞ്ഞുപോയി…! അതിൽ ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞാൻ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണത്തിരക്കുകളിലായി പെട്ടുപോയിരുന്നു… അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ഞാൻ അമ്മയേയുമായി അടുത്തുള്ള ചില വേണ്ടപ്പെട്ട വീടുകളിൽ കല്യാണം പറയാൻ പോകുന്നത്… ഈ തള്ളപ്പിടി ആണേൽ ഒരു വീട്ടി കേറിയാൽ പിന്നെ ആ വീട്ടിലേ പെണ്ണുങ്ങളെയായിട്ട് ഓരോ പരതുഷണം പറഞ്ഞ് വെറുപ്പിച്ചോണ്ടിരിക്കും…!! ജീവന് കൊതിയൊള്ളോണ്ട…! അല്ലെങ്കി ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞേനെ…!!

 

 

 

ഏതൊക്കെയോ വീടുകൾ കേറിയിറങ്ങി നടന്ന് അവസാനം ഞാനും അമ്മയും കൂടി അരതീടെ വീട്ടിലെത്തി… ഇവിടെ വരാൻ ആദ്യം കുറച്ച് മടിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഞാനും ആരതിയും തമ്മിൽ ഉള്ള പ്രേശ്നത്തിൽ വെറുതെ എന്തിനാ വീട്ടുകാരേം കൂടി ഇടപെടുത്തുന്നെന്ന് തോന്നിയത് കാരണം വരാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു… അല്ലെങ്കിലും എനിക്കിവരോട് ഒരു പ്രേശ്നവും ഇല്ല, പോരാത്തേന് ആരതിടെ അമ്മ പണ്ടെനിക് കൊറേ ചോറ് വാരി തന്നിട്ടോള്ളതാ, അപ്പൊ അതിന്റൊരു സ്നേഹം എനിക്കവരോടുണ്ട്…! പക്ഷെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കേറാൻ എനിക്കിപ്പോഴും ചെറിയൊരു മടി…!!

 

 

 

വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തായി തന്നെ അവളുടെ അമ്മ ആരെയോ കാത്തെന്നപോലെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… ഞങ്ങളെ കണ്ടതും അവർ കസേരയിൽ നിന്നെണീറ്റ് അമ്മയുടെ പിന്നിലായി നിന്നിരുന്ന എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ചെവിയിൽ പിടിച്ചു…

 

 

 

“” നിനക്കിപ്പോഴാണൊടാ ഇവടക്കൊന്ന് വരാൻ തോന്നിയെ…? ഏഹ്…? നിന്റൊടന്ന് ഒരു രണ്ടടി വച്ചാൽ ഇങ്ങോട്ടത്തില്ലേ…!”” എന്റെ ചെവിപ്പിടിച്ചു തിരിച്ചോണ്ട് അവരത് പറഞ്ഞതിന് ഞാൻ നന്നായൊന്ന് ചിരിച്ചുകൊടുത്തു,

 

 

 

“” അതിനവനെവടെടി സമയം, അവൻ തല്ല്ണ്ടാക്കി നടക്കണ തെരക്കിലല്ലേ…!”” വീണുകിട്ടിയ അവസരം പാഴാക്കാതെ എന്റെ തള്ള എന്നെ നന്നായൊന്ന് വാരി,

 

 

 

“” നീയൊന്ന് മിണ്ടാതിരിന്നെ… ആമ്പിള്ളേരാവുമ്പോ കുറച്ച് തല്ലും പിടിയുമൊക്കെ ഉണ്ടായീന്ന് വരും, അതൊക്കെ സാധാരണയ…! ല്ലേ മോനെ…? “” എന്നെ സപ്പോർട്ട് ചെയ്തുള്ള അവരുടെ മറുപടിയിൽ എനിക്ക് സന്തോഷം തോന്നിയെങ്കിലും ഇപ്പൊ ഞാനും ഇവരുടെ മോളും തമ്മിലാ അടീന്ന് അലോയ്ച്ചപ്പോ പൊട്ടനെപോലെ ചിരിച്ചോണ്ട് തലയാട്ടിയതല്ലാതെ ഞാൻ തിരിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ല…!

 

 

 

ലക്ഷ്മിയമ്മ എന്റെ അമ്മയുടെ കൈയും പിടിച്ച് അകത്തേക്ക് കേറാൻ തുടങ്ങിയതും എന്തോ ഓർമവന്നത് പോലെ പെട്ടന്ന് കൈയിലെ ഫോണും ഉയർത്തി വീണ്ടും എനിക്ക് നേരെ വന്നു,

 

 

 

“” വാവേ, ഈ ഫോണോന്ന് നോക്കടാ… ഇതിന്റെ വെളിച്ചം എടക്ക് തന്നെത്താലേ കൂടിയും കൊറഞ്ഞോണ്ടിരിക്ക… രാധികേടെ പിള്ളേരെന്തോ പിടിച്ച് ഞെക്കിയേതാന്ന തോന്നണേ…!!”” അവരുടെ പിന്നാലെ അകത്തേക്ക് കേറണോ വേണ്ടയോന്ന് ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പഴാണ് അവരെന്റെ നേരെയത് നീട്ടുന്നത്… ഈ വാണ പുള്ളേരുടെ ഒരു കാര്യം, ആ പാവത്തിന്റെ ഫോൺ നശിപ്പിച്ചു…!

 

 

 

അവരടെ കൈയീന്ന് ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങിയതും അമ്മയും ലക്ഷ്മിയമ്മയും കൂടി അകത്തേക്ക് പോയി…! ഞാൻ അകത്ത് കേറാതെ ഉമ്മറത്തുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കസേര വലിച്ചിട്ട് അതിലേക്കിരുന്നു… ഫോണിന് ലോക്കില്ലായിരുന്നു… അത് തുറന്ന ഞാൻ ഇതെന്താ പ്രേശ്നമെന്ന് ചികഞ്ഞു നോക്കി…! സംഭവം വേറൊന്നുമല്ല, ഓട്ടോമാറ്റിക് ബറൈറ്നെസ്സ് ഓൺ ആയതാണ്…! എനിക്ക് ചിരിവന്നുപോയി…! അവര് പറയണത് കേട്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഫോണിനെന്തോ കാര്യമായ അസുഖായിരിക്കൂന്ന്…!

 

 

 

ഫോൺ ശെരിയാക്കി ഞാൻ ഉമ്മറത്തായി തന്നെ ഇരുന്നിരുന്ന ചെറിയ ടേബിളിലേക്ക് വച്ചു…! വേറെ പ്രേത്യേകിച്ചു പണിയൊന്നും ഇല്ലാത്തോണ്ട് കുറച്ച് നേരം കൂടി അവിടെ തന്നെയിരുന്നതിന് ശേഷം വീണ്ടും ഞാൻ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ ഫോൺ കൈയിലെടുത്ത് ഗാലറി തുറന്ന് ഫോട്ടോസൊരോന്ന് നോക്കികൊണ്ടിരുന്നു…! പെട്ടന്നാണ് ആരതിയുടെ ഒരു കൂട്ടം ഓഞ്ഞ ഫോട്ടോസെന്റെ കണ്ണിൽ പെട്ടത്…! അതിൽ അവൾ സ്വന്തം മുടി മീശയാക്കി വച്ച് എടുത്തതും അതും കൂടാതെ പണ്ട് ഫേസ്ബുക്കിൽ എല്ലാവരും ഇട്ടിരുന്ന പോലത്തെ വാണ പിക്സും ഉണ്ടായിരുന്നു…! ചിലത് കാൻഡി കാമിലെടുത്തതാണ്…! വേറെ ചിലതിൽ മൈ ലൈഫ് മൈ റൂൾസ്‌ എന്നും ഡാഡിസ് പ്രിൻസസ്സ് എന്നൊക്കെ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്…! എല്ലാത്തിന്റേം എഡിറ്റിങ്ങൊക്കേ കണ്ടപ്പോ എനിക്കങ്ങ് ചിരിപ്പൊട്ടി…! മതി… ഇത് മതി…! ഞാൻ വേഗം അവരുടെ ഫോണിൽ എന്റെ നമ്പർ സേവ് ആക്കാൻ വേണ്ടി നമ്പർ അടിച്ചതും അതിൽ എന്റെ പേര് വന്നു… Abhi❤️… ഞാനത് തുറന്ന് നോക്കി…! കോണ്ടാക്ടിന്റെ പ്രൊഫൈൽ പിക് ആയി നടുക്ക് ഞാനും എന്റെ വലത്തേ ഭാഗത്തായി ആര്യേച്ചിയും ഇടത്തെ ഭാഗത്തായി ആരതിയും നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങൾ കുഞ്ഞിലേ എടുത്ത ഒരു ഫോട്ടോയാണ്…! നടുക്കായി നിന്നിരുന്ന എന്നെ ആര്യേച്ചിയും ആരതിയും നോക്കുന്ന പോസായിരുന്നു അതിൽ…! ഇത് പണ്ട് അരതീടെ അച്ഛന്റെ ഏതോ ഒരു ക്യാമെറയിൽ എടുത്തൊരു ഓർമയെനിക്കുണ്ട്…! ഹ്മ്മ്… അതൊക്കെയൊരു കാലം…! എനിക്ക് ചെറിയൊരു സന്തോഷം തോന്നാതിരുന്നില്ല…! ലക്ഷ്മിയമ്മക്ക് എന്നോട് സ്നേഹമൊക്കെയുണ്ട്…!