🦋 അശ്വതി 🦋 Like

പൊന്നൂസേ പിണങ്ങിയോ..???

മറുപടിയില്ല.

ടീ!

“പോടാ ഞാൻ പോകുവാ” കണ്ണ് നിറച്ചുകൊണ്ടാണത് പറഞ്ഞത്.

‘അങ്ങനെ പറയല്ലേ..ഞാനും യൂണിഫോം, ഇടാം..ഓകെ”’

വേണ്ട നിനക്കു നിന്റേതായ തീരുമാനങ്ങൾ അല്ലെ വലുത്…വീണ്ടും പരിഭവം.

“ഞാൻ ചുമ്മാ തമാശക്കല്ലേടീ” അവളുടെ കൈ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു.

സത്യം…..!

പിന്നല്ലെ……

എന്നാ മോൻ വേഗം റെഡിയായിക്കേ സമയം പോയി,,, 8.30 ആവുമ്പോഴേക്കും ഇറങ്ങണം. സെറ്റിയിൽ നിന്ന് എണീറ്റുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു പിന്നെ എന്റെ കയ്യിലിരുന്ന ചായ വേടിച്ചു കുടിച്ചു എന്നെ നോക്കികൊണ്ടിളിച്ചു നിന്നു.

ഒരു സെക്കന്റ് കൊണ്ട് ആള് പഴയ പൊന്നുവായി……

അപ്പോ ഷർട്ട് എവിടെടാ….?

ആ അത് ഞാനും കണ്ടില്ല…ദേവൂ എന്റെ ഷർട്ടെവിടെ???? ഞാൻ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു ചോദിച്ചു വിളിച്ചു ചോദിച്ചു.

“അത് ഞാനിന്നലെ നീ യൂണിഫോമിലാണ് ക്ലാസ്സിൽ പോകുന്നേന്നു പറഞ്ഞപ്പോ തന്നെ കഴുകിയിട്ടൂ.കുറെ ആയില്ലേ മടക്കി വെച്ചിട്ട് ബാൽക്കണിയിൽ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്…അപ്പോഴാണ് മ്മടെ കുരിപ്പിന് കാര്യം മനസ്സിലാവുന്നത് അവളെയിട്ട് വാരിയതാണെന്ന്.
“ടാ തെണ്ടീ..!!!ന്നും വിളിച്ചുവന്നിട്ട്, വയറ്റിനിട്ടൊരു കുത്തും തന്നിട്ട് അവൾ ബാൽക്കണിയിലേക്കോടി. ഷർട്ടും എടുത്ത് തിരിച്ചുപോകുമ്പോഴാണ് ദേവു ഹാളിലേക് വരുന്നത്…

മോളിതെവിടെ പോവാ??

ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക്…..ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി കൊടുത്ത് അവൾ പോകാൻ ഒരുങ്ങി.

അതിനെന്തിനാ ഇവന്റെ ഷർട്ട്…..?

ദേവൂന് കാര്യം മനസിലായിട്ടില്ല. “അയൺ ചെയ്യാൻ…” അവൾ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..

മ്മ്….നീയാണിവനെ ഇങ്ങനെ മടിയനാക്കുന്നത്…… ദേവു തലയാട്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.അവൾ അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല, രണ്ടുകണ്ണും അടച്ചുകൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ചിരിയായിരുന്നു അതിനുള്ള ഉത്തരം.

നീ ചായ കുടിക്കുന്നില്ലേ..? ഓടുന്നവളെ വിളിച്ച് വീണ്ടും ദേവു തിരക്കി.

“വേണ്ട ദേവു ‘! അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയതെങ്ങാനും ബാക്കിയായാൽ അമ്മയെന്നെ കൊല്ലും,,, എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവളോടി..

✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰

“ഇപ്പൊ നിങ്ങൾക്ക് ഏകദേശം ഒരു ഐഡിയ കിട്ടിയില്ലേ.. കിട്ടിയില്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാ..ഇപ്പോ പോയ കുരിപ്പില്ലേ, എന്റെ ആത്മമിത്രം.പേര് അശ്വതി.ഞാൻ പൊന്നൂന്ന് വിളിക്കും.എന്റെ കൂടെ തന്നെ ഡിഗ്രീ സെക്കന്റ് ഇയർ.ഒരേ ക്ളാസിലല്ലെന്നു മാത്രം. പോക്കും വരവും പഠിപ്പും എല്ലാം ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചാണ്. ഞങ്ങളുടെ വീട്ടുകാരു തമ്മിലും വളരെ അടുപ്പത്തിലാണ്. അവൾ ഒറ്റ മകളാണ് ‘അവളുടെ അമ്മയുടെകാര്യം ഇനി പ്രത്യേകിച് പറയണ്ടല്ലോ, ലക്ഷ്മിയമ്മ എന്നെ വല്ല്യ കാര്യമാണ്, അവളുടെ അച്ഛൻ മാധവൻമേനോൻ.എന്റെ അച്ഛന്റെ ആത്മാർത്ഥ സുഹൃത്തും ജോബ് പാർട്ണറുമായിരുന്നു. അച്ഛൻ പോയതിൽ പിന്നെ മാധവേട്ടൻ പതിയെ വീട്ട് കാര്യങ്ങളിലേക്ക് ചുരുങ്ങി കൂടി.മാധവേട്ടനെ കുറിച്ചു പറയുവാണേൽ സാധു മനുഷ്യനാണ് സ്‌നേഹിക്കാൻ മാത്രം അറിയാവുന്ന ഒരു പാവം. ഇപ്പോ നിങ്ങളാലോജിക്കുന്നത് ഇതൊക്കെ പറയാൻ ഞാൻ ആരാണെന്നല്ലേ അതും പറഞ്ഞുതരാലോ….. ഞാൻ കിരൺ മാധവ് . എല്ലാവരുടെയും കിച്ചു…..ദേവൂനെ പരിജയപ്പെടുത്തണ്ടല്ലോ എന്നാലും പേര് പറയാം,, ദേവയാനി എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏക സമ്പാദ്യം.അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ടു ഇപ്പോ ഏകദേശം മൂന്നു വർഷമായി. ഞാൻ ഒറ്റ മകനാണ്. അച്ഛൻ ഒരു ബിസിനസ്മാൻ ആയിരുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പണത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു കുറവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.ഹോട്ടലുകൾ, ഇന്സ്ടിട്യൂഷൻസ്, ട്രേഡിങ് കമ്പനി തുടങ്ങിയവ അച്ചന്റേം മുത്തശ്ശന്റേം അധ്വാനത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. പണത്തിന്റെ വില എന്താണെന്ന് ദേവു എനിക്ക് ചെറുപ്പം മുതലേ പറഞ്ഞു തരുമായിരുന്നു.അതിനാൽ, എനിക്ക് പണത്തോടങ്ങനെ ആർത്തിയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല ഇതൊക്കെയാണ് എന്റെ കുടുംബവും ചുറ്റുപാടുമൊക്കെ. പൊന്നൂന്റെയും എന്റെയും കുടുംബം രണ്ടു വീടുകളിൽ ആയിരുന്നെങ്കിലും, ഒറ്റ കുടുംബമായി തന്നെയാണ് കഴിഞ്ഞിഞ്ഞിരുന്നത്.എന്റെ വീട് രണ്ടുനിലയാണ്. സാമാന്യം വലിപ്പമൊക്കെ ഉള്ള ഒരു ബംഗ്ലാവ് എന്ന് തന്നെ പറയാം.വീടൊക്കെ അച്ഛൻ തന്നെ പണിയിപ്പിച്ചതാണ്.പൊന്നൂന്റെ വീട് വലിയ തറവാടാണ്. സ്വത്ത് ഭാഗം വെച്ചപ്പോൾ പൊന്നൂന്റെ അച്ഛന് തറവാടായിരുന്നു കിട്ടിയത്.പരന്നു കിടക്കുന്ന വലിയ ഓടുവീട്…എന്റെ വീടിനെക്കാൾ എനിക്കിഷ്ട്ടം അവളുടെ വീടായിരുന്നു.
…………………………………………………………..