🦚🦚പീലി വിടർത്തിയാടുന്ന മയിലുകൾ🦚🦚 – 1 59അടിപൊളി  

“അയ്യോ ചേച്ചീ.. ഇനി ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയില്ല…
ചേച്ചി പറഞ്ഞ എല്ലാ അവധിയും കഴിഞ്ഞു…
ഈ വീട് എൻ്റെ പേരിലാണെന്ന് ചേച്ചി മറന്നോ…”

പുഞ്ചിരിച്ച് കൊണ്ടാണ് ബെന്നിയത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അതിലൊരു ഭീഷണിയുടെ സ്വരം രണ്ടാളും തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഇയാളെന്തിനാണിങ്ങിനെ ചിരിക്കുന്നതെന്ന് നിഖിലയോർത്തു. വെറുതെ മനുഷ്യനെ…
മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ നാണം പെട്ടെന്നവൾ മായ്ചു കളഞ്ഞു.

“ബെന്നിച്ചാ… ഈ വീട് നിൻ്റെ പേരിലാണെന്നും, നിൻ്റെ ഔദാര്യത്തിലാണ് ഞങ്ങളിവിടെ കഴിയുന്നതെന്നും അറിയാം..
എങ്കിലും ഒരവധി കൂടി നീ ഞങ്ങൾക്ക് തരണം…”

ഷീബ കൂപ്പുകയ്യോടെ പറഞ്ഞു.

“ശരി..ഒരു മാസത്തെ അവധികൂടി തരാം… പക്ഷേ… അതിനിടക്ക് ചേച്ചിക്ക് എവിടുന്നെങ്കിലും പൈസ വരാനുണ്ടോ…”?

ആ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ ഷീബ നിസ്സഹായയായി. ശരിയാണ്. ഒരു മാസം കൂടി നീട്ടിക്കിട്ടിയിട്ട് എന്ത് കാര്യം’? ഇനി എവിടുന്നും ഒരു പൈസയും വരാനില്ല. എന്ത് ചെയ്യും ഈശ്വരാ…
ഷീബയുടെ അവസ്ഥ ബെന്നിക്ക് മനസിലായി.

“ഞാൻ കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം വന്നപ്പോൾ ചേച്ചിയോടൊരുകാര്യം സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. അത് തന്നെ ചെയ്യാം… ഒരു പതിനെട്ട് ലക്ഷം രൂപ ഞാനങ്ങോട്ട് തരും.. അപ്പോ മൊത്തം മുപ്പത് ലക്ഷം രൂപ. ആ പൈസ എന്ന് വേണം എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി. പൈസ തരുന്നയന്ന് വീടൊഴിയണം… അങ്ങിനെ ചെയ്യാം.. അല്ലേ ചേച്ചീ…”

ബെന്നി ചോദിച്ചു.

“അതെങ്ങിനെ ശരിയാകും.. മുപ്പത്തിരണ്ട് ലക്ഷം രൂപ പറഞ്ഞിട്ട് കൊടുക്കാത്ത ഈ സ്ഥലത്തിന് മുപ്പത് ലക്ഷമോ… അത് നടക്കില്ല..’

നിഖില വീണ്ടും ഇടക്ക് കയറി.

“ കൊച്ചുകുട്ടികൾ മിണ്ടെരുതെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ലേടീ…കാന്താരീ…
ആ… ചേച്ചീ… ചേച്ചി പറ…”

അത് കേട്ട നിഖില ചുണ്ട് പിളുത്തി പിറുപിറുത്തു.

“ഞാനത്ര കൊച്ചുകുട്ടിയൊന്നുമല്ല…”

അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മുലയൽപം മുന്നോട്ട് തള്ളിയോ എന്ന് ബെന്നിക്ക് തോന്നി.
ബെന്നി തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന് പോലുമില്ലെന്ന് നിഖിലക്ക് മനസിലായി.

“ അതേ..ബെന്നിച്ചാ… മോള് പറഞ്ഞത് പോലെ മുപ്പത്തിരണ്ട് ലക്ഷം ഇതിന് പറഞ്ഞതാ… അന്ന് അങ്ങേര് നാൽപത് വേണമെന്ന് പറഞ്ഞു. എന്നാലും ഒരു മുപ്പത്തഞ്ചൊക്കെ കിട്ടില്ലേ..”

ഷീബ ചോദിച്ചു.

“ശരി ചേച്ചീ… ഒരു മാസത്തിനകം മുപ്പത്തിയഞ്ച് ലക്ഷം രൂപക്ക് നിങ്ങളിത്
വിറ്റിട്ട് എൻ്റെ പൈസയിങ്ങ് തരിക…. അല്ലെങ്കിൽ പതിനെട്ട് ഞാനങ്ങോട്ട് തരും. അന്ന് പക്ഷേ നിങ്ങളിവിടുന്ന് ഇറങ്ങേണ്ടി വരും… അപ്പോ ബെന്നിയെ കുറ്റം പറയരുത്…”

അതും പറഞ്ഞ് ബെന്നി നിഖിലയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി. ആ നോട്ടം ഒരു കാമ ബാണം പോലെ തൻ്റെ കണ്ണിലൂടെ തുളഞ്ഞ് കയറി ഹൃദയത്തിലേക്ക് എത്തിയ പോലെ നിഖിലയൊന്ന് പുളഞ്ഞു.

“അപ്പോ ചേച്ചീ..ഞാനിറങ്ങട്ടെ… പറഞ്ഞപോലെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞ് കാണാം…”

ബെന്നി പുറത്തേക്കിറങ്ങി അഴിച്ചു വെച്ച ഷൂ വെടുത്തിട്ടു. പിന്നെ ഒരു കൂളിംഗ് ഗ്ലാസും വെച്ച് കാറിൽ കറയി ഓടിച്ചു പോയി.
ഇയാൾക്ക് ഈ തൊഴിലൊക്കെ നിർത്തി വല്ല സീരിയലിലും അഭിനയിക്കാൻ പൊയ്ക്കൂടേയെന്ന് നിഖിലയോർത്തു.
നടൻമാരുടെ സൗന്ദര്യവും, നല്ല ജിം ബോഡിയും. കാറ് കണ്ണിൽ നിന്ന് മറയുന്നത് വരെ അവർ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ അകത്ത് കയറി കതകടച്ചു. ഷീബ അടുക്കളയിലേക്കും, നിഖിലമുറിയിലേക്കും പോയി.
ഒറ്റച്ചാട്ടത്തിന് നിഖില കട്ടിലിലേക്ക് കമിഴ്ന്ന് വീണു. ഒരു കൈ അരക്കെട്ടിലേക്ക് തിരുകിക്കയറ്റി, മിഡിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിനുള്ളിലൂടെ പാൻ്റീസിൻ്റെ മുൻവശം തപ്പി നോക്കി. നാണത്തോടെ അവൾ കൈ പിൻവലിച്ചു. പ്രതീക്ഷിച്ച പോലെത്തന്നെ പിളപ്പിൽ നിന്നും കൊഴുത്ത വെള്ളം കിനിഞ്ഞിറങ്ങി പാൻ്റിയുടെ മുൻഭാഗമാകെ കുതിർന്നിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ പ്രാവശ്യം അയാൾ വന്നപ്പഴും ഇത് തന്നെയായിരുന്നു അവസ്ഥ.
അതെങ്ങിനെയാ.. വെളുത്ത് ചുവന്ന് തുടുത്ത് പെണ്ണുങ്ങളെ കൊതിപ്പിക്കാനായിട്ട് നടക്കുകയല്ലേ…
കഴിഞ്ഞ തവണ അയാളോടൊന്നും താൻ സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല അമ്മയുടെ പിന്നിൽ നിന്നും അയാളെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. എന്നിട്ടും തനിക്ക് താഴെ നനഞ്ഞു. ഇന്നാണെങ്കിൽ പാൻ്റി പിഴിഞ്ഞെടുക്കാം. അത്രക്കും ഒലിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നിഖില മലർന്ന് കിടന്ന് മിഡി അരക്കെട്ടിലേക്കുയർത്തി വെച്ചു. പാൻ്റീസ് ഒരു വശത്തേക്ക് വകഞ്ഞ് മാറ്റി വടിച്ചു മിനുക്കിയ പൂറ് പുറത്താക്കി. കൊഴുത്ത വെള്ളം തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന വിള്ളലിലൂടെ അവൾ പതിയെ വിരലിട്ടുരച്ചു.
ബെന്നിയുടെ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന സുന്ദരമായ മുഖം മനസിലേക്ക് വന്നതും നടുവിരൽ പതിയെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറ്റി. വഴുവഴുപ്പിലൂടെ വിരൽ കയറിപ്പോയി.