എന്റെ ആദ്യ കഥ “ഭാര്യയുടെ അനിയത്തി നീതു“വിന് ആദ്യ ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂറിൽ ലഭിച്ച മൂന്നു ലക്ഷം വ്യൂസ് ആണ് വേഗം തന്നെ ജിതിന്റെ രണ്ടാമത്തെ കഥ പറയാൻ കാരണം. വായിച്ച് അഭിപ്രായം പറയുമല്ലോ..നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ആണ് മുന്നോട്ടുള്ള കഥകൾക്ക് ഊർജം ആവുക.
അക്ഷമയോടെ ഞാൻ വാച്ചിൽ നോക്കി.എട്ടര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
കോട്ടയം റയിൽവേ സ്റ്റേഷനും നാഗമ്പടം ബസ് സ്റ്റാൻഡിനുമിടയിൽ എന്റെ മാരുതി സ്വിഫ്റ്റ് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് അര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
റോഡിന് മുകളിൽ മെഡിക്കൽ സെന്റർ ആശുപത്രി കാണാം.
ആശുപത്രിയിൽ നിന്നുമുള്ള റോഡിൽ കൂടി വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്ക് വർദ്ധിച്ചു വരുന്നു.ഒരു ആംമ്പുലൻസ് സൈറൺ മുഴക്കി കയറ്റം കയറി മുകളിലേക്ക് പോയി.
പെട്ടന്ന് ഫോൺ ബെല്ലടിച്ചു.ടീനയാണ്.
“ഹലോ..എത്തിയോ..?”
“എത്തിയെടാ..നീ സ്റ്റാൻഡ് കഴിഞ്ഞ് മുൻപോട്ട് പോരൂ, എറണാകുളം ഭാഗത്തേക്ക്..ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടക്കുന്നുണ്ട്.റെഡ് ചുരിദാർ ആണ്.”
പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.
ഞാൻ ഉടൻ തന്നെ വണ്ടി മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
സ്റ്റാൻഡ് കഴിഞ്ഞ് അൽപ്പം കൂടി മുൻപോട്ട് പോയപ്പോൾ ഇടതു വശം ചേർന്ന് നടക്കുന്ന ടീനയെ, നടപ്പിന്റെ പ്രത്യേകത കൊണ്ട് പത്തു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
പനങ്കുല പോലെ ചന്തിക്ക് തൊട്ടു താഴെ ഇറങ്ങി കിടക്കുന്ന മുടി നടക്കുമ്പോൾ ഇരു വശത്തേക്കും കയറി ഇറങ്ങുന്ന സമൃദ്ധമായ നിതംബ പാളികളിൽ ഓളം വെട്ടുന്നു.
പഴയ അതേ അന്നനട തന്നെ.
ഞാൻ വണ്ടി അവളുടെ സമീപത്ത് കൊണ്ടുപോയി നിർത്തി.
ഒരു നിമിഷം ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലേക്ക് പാളി നോക്കി ഞാൻ തന്നെ എന്ന് ഉറപ്പാക്കിയതും, ഡോർ തുറന്നു അകത്തു കയറിയതും അര നിമിഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞു.
“ഡാ.. നമ്മളെ അറിയുന്ന ആരേലും കാണുമോ അവിടെ..?”
ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ കാറിൻറെ സീറ്റ് നന്നായി പുറകിലേക്ക് താഴ്ത്തി ഇട്ടു ചാരി കിടന്നു.
“ആര് കാണാൻ…അല്ലെങ്കിലും ചങ്ങനാശ്ശേരി ഉള്ള നിന്നെ ആര് അറിയാനാണ് കുമരകത്ത്..??”
ഞാൻ അവളുടെ ആശങ്ക നിസാരമായി തള്ളിക്കൊണ്ട് കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തു.
“ആ.. ആ ഒരു ധൈര്യത്തിൽ ആണ് ഇരിക്കുന്നത്..ആരെങ്കിലും അറിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ചത്താൽ മതി.”
വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഞാൻ അവളെ നോക്കി. അൽപ്പം പരിഭ്രമം മുഖത്തുണ്ട്. കട്ട് തിന്നാൻ പോകുവാണ് എന്ന ചിന്തയിൽ ആകാം.
കുറച്ച് അധികം തടി വച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതല്ലാതെ ടീനക്കു വേറെ പറയത്തക്ക മാറ്റങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ,അഞ്ചരയടിയിൽ അധികം ഉയരം ഉള്ളതിനാൽ തടി കൂടുതൽ
തോന്നിയിരുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം.
ചുരുക്കത്തിൽ വെളുത്തു നെയ് മുറ്റി നിൽക്കുന്ന ഒരു ആറ്റൻ ചരക്ക്.
ചന്ദനത്തിന്റെ കളറാണ് ടീനക്ക്. പണ്ടും അൽപ്പം കൊഴുത്ത ശരീര പ്രകൃതിയായിരുന്നു അവൾക്ക്. അനിലിന്റെ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ ഒരു ‘നെടുവരിയൻ പീസ്.’
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കാണുകയാണ്
ടീനയെ ഞാൻ.
അരക്ക് മുകളിൽ വയറിന് ഇരുവശത്തുമായി കൊഴുപ്പ് അടിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കാഴ്ച വ്യക്തം. ചുരിദാറിനു ള്ളിൽ ഉരുണ്ടു കൊഴുത്തു നിൽക്കുന്ന മുഴുത്ത മാംസ ഗോളങ്ങൾ. വയർ അൽപ്പം ചാടിയിട്ടുണ്ട്. ചോര തൊട്ടു എടുക്കാവുന്ന കവിളുകൾ..തലയിൽ രണ്ടു മുടികൾ നരച്ചിരിക്കുന്നു.
“നിന്റെ മുടി നരച്ചല്ലോ..”
“വയസ്സ് മുപ്പത്തി രണ്ട് കഴിഞ്ഞു.പിന്നെ നരക്കില്ലേ..” അവളത് നിസാരമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു
“അത് മാത്രവുമല്ല..കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട് കൊല്ലം പത്തായി..ഇതിനിടയിൽ മൂന്ന് പിള്ളേരും ടെൻഷനും.. നരക്കാൻ ഇനിയെന്ത് വേണം..?” അവൾ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം മുഖം വീണ്ടും മങ്ങി.
“ഡാ.. എന്നാലും എനിക്കൊരു പേടി..ആരെങ്കിലും കണ്ടാലോ…”
വിയർത്ത മേൽച്ചുണ്ടുകൾ ഷാളുകൊണ്ട് തുടച്ചു അവളെന്നെ നോക്കി.
ഞാൻ അവളുടെ തടിച്ച തുടകളിൽ കൈ വച്ചു പതിയെ അമർത്തി, ഒന്നും പേടിക്കണ്ട എന്ന അർത്ഥത്തിൽ.
ഷോൾ മാറിയപ്പോൾ ക്നാനായ ക്രിസ്ത്യൻ പെണ്ണുങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ കാണുന്ന തരത്തിലുള്ള താലി ഞാൻ കണ്ടു.