പ്രിയ കൂട്ടുകാരെ, യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കഥകളെഴുതുമ്പോ പലപ്പോഴും അതെങ്ങനെ ആളുകളെടുക്കുമെന്നു ഞാനാലോചിക്കാറുണ്ട്. സൈറ്റിലെ ഒരു വായനക്കാരിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരമാണ് ഈ കഥ ഏതാണ്ട് ഒരു വർഷം മുൻപ് എഴുതി തുടങ്ങിയത്. പക്ഷെ പിന്നീട് പല കാരണം കൊണ്ടത് പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയാതെ പോയി. സേതുരാമൻ എന്ന പേര്ക, മന്റ് ശ്രദ്ധിക്കുന്ന പലർക്കും അറിയാമായിരിക്കും. അദ്ദേഹത്തിന് ഈ കഥ തുടരാൻ താത്പര്യമെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ, ഒത്തിരി സന്തോഷം. അങ്ങനെ ഇത് രണ്ടു പാർട്ടിലുള്ള സ്റ്റോറി ആക്കി മാറ്റി. രണ്ടും എഴുതി കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തത്കാലം ആദ്യ ഭാഗം മാത്രമേ ഇപ്പൊ പോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുള്ളു. പ്രതികരണം അറിഞ്ഞിട്ടു ബാക്കി ഇടാമെന്നു കരുതുന്നു.
എന്റെ പേര് വിവേക്, ഇപ്പൊ എഞ്ചിനീയറിംഗ് ഫൈനൽ ഇയർ ആണ്. കൊച്ചിയിൽ ഒരു ഫ്ലാറ്റിലാണ് താമസം. ഒറ്റയ്ക്കല്ല! എന്റെ ഗേൾഫ്രണ്ടിന്റെ കൂടെയാണ്. അവളാണ് വേണി! നല്ല പേര് അല്ലെ, ഇതവളുടെയും എന്റെയും പ്രണയത്തിന്റെ കഥയാണ്. അത് മാത്രമല്ല, കക്കോൽഡ് ഫാന്റസി എന്റെയുള്ളിൽ എങ്ങനെ ഉടലെടുത്തു എന്നതും നിങ്ങൾക്ക് വായിക്കാം.
വേണി കഴിഞ്ഞ 6 മാസമായിട്ട് എന്റെയൊപ്പമാണ് താമസം. അവളുടെ അച്ഛനുമമ്മയും ചെറുപ്പത്തിലേ ഒരാക്സിഡ്ന്റ്റില് മരിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ അവര് സാമ്പത്തികമായി നല്ല നിലയിലായിരുന്ന കാരണം, അവളുടെ പഠനത്തിനും ചിലവിനുമുള്ള കാശൊക്കെ ബാങ്ക് അകൗണ്ടിൽ ധാരാളമായി ഉണ്ടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ തനിച്ചല്ല ഇത്രയും കാലം താമസിച്ചത്, അവളുടെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടില് നിന്നായിരുന്നു പഠനമൊക്കെ. പക്ഷെ അമ്മാവന്റെ ഒരേയൊരു മകനുമായി കല്യാണം ഏതാണ്ട് ഉറപ്പിക്കുമെന്നായപ്പോൾ, അവൾ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. അതവളുടെ സ്വത്തുക്കൾ കൈമോശം വരാതെ ഇരിക്കാൻ അമ്മായിടെ ഒരു കുരുട്ടു ബുദ്ധിയായിരുന്നു.
അമ്മാവന്റെ മകനാകട്ടെ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ ജോലിയുണ്ട്, എന്നെക്കാളും സൗന്ദര്യവുമുണ്ട്. അവൾക്കെന്നിട്ടും അവനെ വേണ്ട. താമസസ്ഥലത്തെ ടെന്ഷന് എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാന് ഓര്ത്തു പോയി, അവളെ വളർത്തിയതും ഇതുവരെ വലുതാക്കിയതുമെല്ലാം അവരായിരിക്കാം, പക്ഷെ അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിന് എതിരെ നിൽക്കുന്നത് ശരിയല്ലല്ലോ, ഞാൻ അവളോട് എന്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നു നിൽക്കാനായി പറഞ്ഞു, ഇപ്പൊ അവരുമായി യാതൊരു കോണ്ടാക്ടുമില്ല അവള്ക്ക്.
വേണിയെകുറിച്ചു ഏതാണ്ടൊരു ധാരണ നിങ്ങൾക്ക് കിട്ടികാണുമല്ലോ. അതായത് അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്ക് എതിരെ നിന്നാൽ അവൾ ഇട്ടേച്ചു പോകും എന്ന കാര്യം, അതാണ് കൃഷ്ണ വേണി.
അവളെനിക്ക് ഡെസേർവ് ചെയുന്ന കുട്ടിയാണോ എന്ന സംശയം പലപ്പോഴുമെനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട്. അത് മറ്റൊന്നുമല്ല അവളത്രയും ക്യൂട് ആയ പെൺകുട്ടി ആയതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ്. അവളെ ഞാനാദ്യം കാണുന്നത് എന്റെ കോളജ് ആർട്സ് ഫെസ്റ്റിവലിലാണ്. എന്റെ ബാച്ചിൽ തന്നെ ഇലൿട്രോണിസ് ആയിരുന്നു അവൾ. ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടപ്പോഴേ അവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ വീണു പോയിരുന്നു. ഞാൻ മാത്രമല്ല ഒരു പാട് ആമ്പിള്ളേർ അവരുടെ പിറകിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവളൊരു റെബെൽ ടൈപ് ആണെന്ന് അറിഞ്ഞ നിമിഷം പലരും അവളോടുള്ള ഇഷ്ടം മതിയാക്കി. ഈ നാലു വർഷത്തിനിടയിൽ അധികമാരും അവൾക്ക് ഫ്രെണ്ട്സ് ആയിട്ടുമില്ല.
പക്ഷെ അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാനും, സംസാരിക്കാനും ഞാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കൂടുതലും ലൈബ്രറിയിൽ വെച്ചായിരുന്നു ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടിരുന്നത്, ഇടക്ക് കാന്റീനിൽ വെച്ചും കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നെ പിന്നെ ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ എന്റെ മനസ് അവൾക്ക് മനസിലായി എങ്കിലും ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അങ്ങനെ ഇഷ്ടം പരസ്പരം പറഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ല, എങ്കിലും അവളെന്റെ കാമുകി ആണ്. പക്ഷെ ഒരാണിന് പ്രേമിക്കപെടാൻ വേണ്ട എന്തെങ്കിലും ശെരിക്കും എന്നിൽ ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാനാദ്യമൊക്കെ ആലോചിച്ചിരുന്നു. അങ്ങനെയൊരു അപകർഷതാ ബോധം ഉണ്ടാവാനുള്ള കാര്യം എന്താ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. എന്തോ എനിക്കങ്ങനെ തോന്നാറുണ്ട്.