ഓണക്കളി

Onakkali | Author : Micky

ഇത് എന്റെ ആദ്യത്തെ കഥയാണ് ഇഷ്ട്ടപെട്ടാൽ ലൈക്‌ ചെയ്യുക അഭിപ്രായം എന്തുതന്നെയായാലും അറിയിക്കു.

ഓണത്തിന് റിലീസ് ചെയ്യാൻ വച്ചിരുന്നതായിരുന്നു ഈ കഥ, പക്ഷെ ചില തിരക്ക് കാരണം പറ്റിയില്ല..
ഒരുപാട് തവണ വായിച്ച് നോക്കിയിട്ടാണ് കഥ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തതെങ്കിലും അക്ഷരതെറ്റുകൾ ഉണ്ടാവാൻ സാധ്യതയുണ്ട് ക്ഷമിക്കുക..

ഇനി കഥയിലേക്ക്:-

ഈ വർഷത്തെ ഓണം വിചാരിച്ചതുപോലെ ആഘോഷിക്കാൻ കഴിയാത്തതിന്റെ വിഷമത്തിലും, എന്നാൽ 2 വർഷത്തിനുശേഷം വീട്ടുകാരേയും കൂട്ടുകാരേയും എല്ലാം കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിലും, വെറും 4 ദിവസത്തെ ഓണാഘോഷങ്ങൾക്കുശേഷം തിരികെ ദുബായിലേക്ക് പോകാൻ കൊച്ചി എയർപോർട്ടിൽ നിൽക്കുകയാണ് വിഷ്ണുവും അവന്റെ ഭാര്യ പ്രിയയും, നാല് ദിവസം മാത്രമാണ് ഓണം ആഘോഷിക്കാൻ വിഷ്ണുവിന് സാധിച്ചുള്ളൂ എങ്കിലും ആ നാല് ദിവസം അവൻ ഓണം നന്നായി ആഘോഷിച്ചു, വിഷ്ണുവിനേയും ഭാര്യ പ്രിയയേയും യാത്ര അയക്കാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മിയും അവന്റെ സഹോദരി വൈഷ്ണവിയും അവന്റെ മൂന്ന് അമ്മാവന്മാരും അവരുടെ കൂടെ എയർപോർട്ടിലേക്ക് വന്നിരുന്നു.

“ഇനി എപ്പഴ കുഞ്ഞേ ഇങ്ങോട്ടേക്ക്” എയർപോർട്ടിനുള്ളിലേക്ക് കയറാൻ നിൽക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മി ചോദിച്ചു.

“അമ്മ വിഷമിക്കാതെ ഏട്ടൻ ഇനി ഇടക്ക് ഇതുപോലെ അവധി കിട്ടുമ്പോൾ വരില്ലേ, പിന്നെന്താ” വിഷ്ണുവിന്റെ സഹോദരി വൈഷ്ണവി ലക്ഷ്മിയമ്മയെ ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ലക്ഷ്മിയമ്മ പതിയെ പ്രിയയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു

“മോളെ.. നിനക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകുന്നതിൽ നല്ല വിഷമമുണ്ടെന്നറിയാം, മോൾക്ക്‌ തന്നെ തിരിച്ച് പോകാൻ അറിയില്ലേ..? അതുകൊണ്ട് മോള് ഒരാഴ്ചകൂടി ഇവിടെ നിന്നിട്ട് പോയാൽ പോരെ”
അമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ലക്ഷ്മിയമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

“ഇല്ലമേ എ…. എനിക്ക് പോണം, ഞാ….. ഞാൻ ഇല്ലാതെ വിച്ചൂ ഒറ്റയ്ക്ക് എങ്ങനെയാ” ഒരു പതർച്ചയോടെയാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്

“അമ്മ വിഷമിക്കാതെ ഒന്നുരണ്ട് മാസം കഴിയുമ്പോൾ ഞാൻ ഓഫീസിൽ പറഞ്ഞ് അവധിയെടുത്ത് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇങ്ങോട്ട് വരം, ഇതുപോലെ നാല് ദിവസം നിൽക്കാനല്ല, ഒരു രണ്ടാഴ്ച നിന്നിട്ടെ ഞാനും പ്രിയയും തിരിച്ച് പോകു… എന്താ പോരെ” അമ്മയുടെ മുഖത്തെ വിഷമം കണ്ട് വിഷ്ണു അമ്മയോട് പറഞ്ഞു.

അത് കേട്ടതും പ്രിയ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. പിന്നെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പോയത് വിഷ്ണുവിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന അവന്റെ 3 അമ്മാവന്മാരുടെ മുഖത്തെക്കാണ്, അവരും അവളെതന്നെ കണ്ണെടുക്കാതെ ഒരു വശ്യമായ ചിരിയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നതുകണ്ടപ്പോൾ അവൾ പെട്ടന്ന് നോട്ടം മാറ്റി നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു.

“നീ എന്തൊക്കെയാ ലക്ഷ്മി ഈ പറയുന്നേ, പിള്ളേരുടെ യാത്രയ്ക്ക് നിയായിട്ട് ഇനി ക്ഷീണമുണ്ടക്കരുത് കേട്ടല്ലോ” വല്ല്യമ്മാവനാണ് അതുപറഞ്ഞത്

“അതേ… ഒന്നാമത്തെ ഈ നാല് ദിവസത്തെ ഓണാഘോഷത്തിന്റെ എല്ലാ ക്ഷീണവും പ്രിയമോൾടെ മുഖത്ത് കാണാനുണ്ട്… മോളെ നീ അവിടെപോയി നന്നായി റസ്റ്റെടുക്കണം കേട്ടോ” ചുണ്ടിൽ വന്ന ചിരി ആരും കാണാതെ ഒളിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു അർത്ഥംവച്ച രീതിയിൽ ഇളയമ്മാവനാണ് അത് പറഞ്ഞത്.

അവൾക്ക് ആ മൂന്ന് അമ്മാവന്മാരുടെ മുഖത്തേക്ക് തലയുയർത്തി നോക്കാൻതന്നെ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല, എന്നാൽ ആ മുഖങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ ഇനി ഒരിക്കലും അവൾക്ക് മറക്കാൻ കഴിയില്ല എന്നതാണ് മറ്റൊരു സത്യം.

“എന്തായാലും ഈ ആണ്ടിലെ ഓണം മുൻകൂട്ടി പ്ലാൻ ചെയ്തതുപോലെയൊന്നും ആഘോഷിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഈ കഴിഞ്ഞ നാല് ദിവസം ഞാൻ ശെരിക്കും തകർത്തു… ഈ നിൽക്കുന്ന എന്റെ മൂന്ന് അമ്മാവന്മാർക്കൊപ്പം” മൂന്നമ്മാവന്മാരെയും ചേർത്തുപിടിച്ചുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു.

“ഹും… നാല് ദിവസം കഴിയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ഈ ആണ്ടിലെ ഓണാഘോഷമൊക്കെ അങ്ങ് മറക്കും,. എന്നാൽ എനിക്കോ… എത്ര ഓണം വന്നാലും ഈ ആണ്ടിലെ ഓണം എനിക്ക് ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയില്ല… അത്രയ്ക്ക് വലിയ ഓണസമ്മാനമാണല്ലോ നിങ്ങടെ ഈ നിൽക്കുന്ന മൂന്ന് അമ്മാവന്മാർ എനിക്ക് തന്നത്…. ഒരിക്കലും മറക്കാൻ കഴിയാത്ത ഓണസമ്മാനം…….” വിഷ്ണു പറഞ്ഞുതീർന്നതും അവൾ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.