This story is part of the ആർദ്രാനുരാഗം series
ആർദ്ര പോയി ഫോണെടുത്തു, കാർത്തിക്കാണ്.
“ഹലോ, കാർത്തിക് എത്തിയോ?”
“ആ, എത്തി ചേച്ചി, രാഗേട്ടൻ അയച്ച ലൊക്കേഷനിലാണ് ഇപ്പൊ നിൽക്കുന്നെ. ചേച്ചിക്ക് കാണാമോ ഞങ്ങളെ? ഒരു ഗ്രേ കളർ കാറാണ്.”
“ഹാ, കണ്ടു.”
“എന്നെ കാണാമോ?”
അവൾ ബാൽക്കണിയിൽനിന്ന് കൈകാണിച്ചു. “ഇങ്ങുപോരെ, രണ്ടു പേരും.”
അർജുൻ ആർദ്രയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വണ്ടിതിരിച്ചു. കാർ പാർക്ക് ചെയ്ത്, വീടിൻ്റെ ഉമ്മറത്തേക്ക് കയറി. ആർദ്ര വാതിൽ തുറക്കാനായി താഴെ ഇറങ്ങി.
ആർദ്ര വാതിൽ തുറന്നതും, നട തുറന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ദേവീരൂപം പോലെ അവർ അവളെ വായും പൊളിച്ചുനിന്ന് നോക്കിപ്പോയി.
“ഹാ, എത്തിയല്ലോ രണ്ടുപോരും, കേറിവാ.” ആർദ്ര അവരെ ക്ഷണിച്ചു. അവൾ പറഞ്ഞതൊന്നും അവർ കേട്ടില്ല, പിൻതിരിഞ്ഞുനടന്ന അവളുടെ ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ തുളുമ്പുന്ന കുണ്ടിക്കുടങ്ങളിൽ നോക്കി അവരവിടതന്നെ നിന്നു. ആർദ്ര തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ രണ്ടും അന്തംവിട്ട് അവിടെത്തന്നെ നിൽപ്പാണ്.
“എന്തുപറ്റി? കേറി വാ, അർജുൻ, കാർത്തിക്. സോറി, ഇതിലാരാ കാർത്തിക്?”
സ്ഥലകാലബോധം കിട്ടിയ അർജുൻ പെട്ടെന്ന് കാർത്തിക്കിൻ്റെ കൈപിടിച്ചുവലിച്ച് അകത്തേക്ക് നടന്നു.
“ഇവനാ കാർത്തിക്, ഞാൻ അർജുൻ.”
“ഇരിക്ക് രണ്ടുപേരും, ഞങ്ങൾ റെഡി ആവുന്നേ ഉള്ളു. ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ഇപ്പൊ റെഡിയാക്കാം കേട്ടോ, കറി ഫ്രിഡ്ജിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്, ദോശമാവും. പെട്ടെന്നുണ്ടാക്കാം.”
അർജുൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ചേച്ചി, റെഡി ആയിക്കോ, ദോശയൊക്കെ ഞാനുണ്ടാക്കിക്കോളാം, സാധനങ്ങൾ എവിടാന്ന് പറഞ്ഞാമതി.”
ആർദ്ര കൗതുകത്തോടെ, “അർജുൻ കുക്കിങ് വശമുണ്ടോ?”
“പിന്നില്ലേ, ഞാൻ ബാച്ലർ ലൈഫ് അല്ലെ, ഇവനെപ്പോലെ വീട്ടുകാരുടെ ഒപ്പമല്ലല്ലോ താമസം. അങ്ങനെ കുറച്ചൊക്കെ പഠിച്ചു.”
ആർദ്ര അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു, കാർത്തിക്കിന് അർജുനോട് ചെറിയ അസൂയ തോന്നി. മയിരൻ മുട്ടാനുള്ള അവസരം മുതലാക്കി, അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.
“ചെറുതായിട്ടൊക്കെ ഞാനും ചെയ്യും.” ഒരു ചെറു ചിരിവരുത്തി കാർത്തിക് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“ആഹാ, എന്നിട്ടാണോ. എന്നാ രണ്ടുപേരും വന്നാട്ടെ, ഇതാണ് കിച്ചൻ, മാവ് ഞാൻ എടുത്ത് തരാം, കറി ജസ്റ്റ് ചൂടാക്കിയാമതി. രാഗേട്ടൻ ബാത്റൂമിലുണ്ട്, ഇപ്പൊ വരും.”
ആർദ്ര ദോശമാവെടുക്കാനായി, ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു കുനിഞ്ഞതും, അവളുടെ കുണ്ടി വടിവോടെ ആ ചുവന്ന സാരിയിൽ അവർക്ക് മുന്നിൽ വിരിഞ്ഞു. ആണായിപ്പിറന്ന ഒരുത്തനും ആ കാഴ്ച സഹിക്കില്ല. അവരുടെ കുണ്ണ ഉള്ളിൽ കൂടാരമടിച്ചു നിന്നു, സ്വയം കണ്ട്രോൾ ചെയ്ത് രണ്ടുപേരും ആ ദേവിയുടെ ദർശന പുണ്യത്തിൽ ലയിച്ചുനിന്നു.
“ഇതാ, മാവ്, അപ്പൊ തുടങ്ങിക്കോ, ഞാൻ എന്നാ റെഡി ആവട്ടെ. കാരി ഓൺ.” പോകുന്ന വഴിക്ക് അവൾ കാർത്തിക്കിൻ്റെ ഷോൾഡറിൽ ഒന്ന് തട്ടി ചിരിച്ചു. അവൾ പോയിട്ടും അവളുടെ മണം തിങ്ങിനിറഞ്ഞ ആ കിച്ചണിൽ നിന്ന് അവർ മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി.
“അളിയാ, എന്ത് പെണ്ണടാ! സഹിക്കണില്ല. വാണം പോലും വിടാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയായല്ലോ.” കാർത്തിക് പറഞ്ഞു.
“ടാ, പതുക്കെപ്പറ, രാഗേട്ടൻ കേട്ടാലുണ്ടല്ലോ.”
“അതാ എനിക്കും മനസ്സിലാവാത്തെ, രാഗേട്ടൻ എങ്ങനെ ഒപ്പിച്ചു ചേച്ചിയെ?” കാർത്തിക് ചോദിച്ചു.
“ടാ, അവർ തമ്മിലുള്ള സ്നേഹം നിനക്കറിയാത്തോണ്ടാ. അത് വലിയ കഥയാ. നീ നേരിട്ട് തന്നെ ചോദിച്ചോ അറിയണമെങ്കിൽ. നമുക്കിപ്പൊ ദോശയുണ്ടാക്കി സമാധാനിക്കാം, വാടാ മൈരേ,” അർജുൻ പറഞ്ഞുനിർത്തി.
അനുരാഗ് ബാത്റൂമിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോ കിച്ചനിൽനിന്ന് അടക്കിപ്പിടിച്ച സംസാരം കേട്ടു.
“ഹാ, എത്തിയോ രണ്ടും, ഇതെന്താ വന്നപാടെ കിച്ചണിൽ?”
“ഹാ, രാഗേട്ടാ, ഇതെവിടെയാ? ഫോണിൽ വിളിച്ചാലും കിട്ടില്ല, ഇപ്പൊ വീട്ടിൽ വന്നോപ്പോഴും ചേച്ചി മാത്രം, അപ്പൊ പിന്നെ ചേച്ചിയെ അങ്ങ് സഹായിക്കാമെന്ന് വച്ചു. ദാ ദോശയുണ്ടാക്കുവാ.”
“അതെന്തായാലും നന്നായി, എന്നാ ഞാനും റെഡി ആയിട്ട് വരാം, നിങ്ങൾ പൊളിക്ക്.” അനുരാഗ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് കയറി.
