എൻറെ പ്രണയമേ 4

Ente Pranayame Part 4 | Author : Churul

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

രണ്ടുമൂന്നു നിമിഷം അകത്തെ കാഴ്ച ഞാൻ കണ്ടു.. എൻറെ കണ്ണുകൾ ഞാൻ ഇറുക്കി അടച്ചു കളഞ്ഞു.
എൻറെ കണ്ണുകൾ നീറിപ്പുകഞ്ഞു.. കണ്ണുനീർ ഒഴുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു.

ഠപ്പ്.. എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു.. വേദനയിൽ ഒരു ഞരക്കവും.

അച്ഛൻ അമ്മയെ പൂർണ്ണ നഗ്ന ആക്കി കുനിച്ചു നിർത്തി കയ്യിലെ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച ബെൽറ്റിന് അടിക്കുകയാണ്.
ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയാണ്.. ശരീരത്തിൽ ചുവന്ന അടികൊണ്ട പാടുകൾ തിണർത്തു കിടക്കുന്നുണ്ട്.

എന്താടി കൂത്തിച്ചി നിൻറെ പൂർ നനയാത്തത്.. കെട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന നാൾ തൊട്ട് ഇതിങ്ങനെയാണല്ലോ..ത്ഫൂ…… അച്ഛൻറെ വാക്കുകൾ മുഴങ്ങി… വീണ്ടും ബെൽറ്റ് ദേഹത്ത് കൊള്ളുന്ന ശബ്ദം.. അമ്മയുടെ വേദനയിൽ നിറഞ്ഞ ഒരു ശബ്ദം.

വേദനിപ്പിക്കല്ലേ ഏട്ടാ…… അമ്മയുടെ യാചന.

മിണ്ടാതെ അടങ്ങി കിടക്കടി പൂറി.. നീ എൻറെ വെറും കൊടിച്ചി പട്ടിയാണ്.. മറന്നോ നീ…… വീണ്ടും ബെൽറ്റ് ഉയർന്നുതാഴുന്ന ശബ്ദം… അമ്മയുടെ കരച്ചിൽ.

എന്നെ നോക്കുന്ന കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആമുഖം.. നിഷ്കളങ്കമായ അമ്മയുടെ മുഖം.. പരിഭവം കൊണ്ടു വീർർക്കുന്ന മുഖം.. എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത് ഉണ്ടാക്കി തന്ന് അതുകഴിയുമ്പോൾ കാണുന്ന സന്തോഷം.

ഒലിക്കാത്ത നിൻറെ പൂറ്റിലേക്ക് കയറ്റിയിട്ട് എന്തിനാ…… അച്ഛൻ മുരണ്ടു.

ഞാനെൻറെ കൈകൾ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചു.. എൻറെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. ഇവിടേക്ക് വന്ന കാലം തൊട്ട് ഇങ്ങനെ ആയിരിക്കില്ലേ അമ്മയെ ഇയാൾ ട്രീറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക.
ഇടയ്ക്ക് തളർച്ചയോടെ എവിടെയെങ്കിലും ഒതുങ്ങി ഇരുന്നു നിർവികാരമായ മുഖത്തോടെ ആലോചനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അമ്മയെ എത്ര തവണ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇനിയിപ്പോ അതിലേക്ക് കുത്തിക്കയറ്റി കരച്ചിൽ കേൾക്കാൻ ഒന്നും വയ്യ.. കോത്തിൽ കുറച്ച് എണ്ണ ഒഴിച്ച് അടിക്കാം.. ഇടയ്ക്ക് നിന്നെ ഒന്ന് പെരുമാറിയില്ലെങ്കിൽ ഒരു സുഖവും ഇല്ല……. അച്ഛൻറെ ശബ്ദം വീണ്ടും.. ഞാൻ ആരുമല്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോയി എനിക്ക് ആ നിമിഷം.
ഞങ്ങൾ മക്കൾക്കു വേണ്ടി മാത്രമാണ് ആ പാവം ജീവിക്കുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.. അച്ഛൻ വെറും പൂരനാണ് എന്നറിയാം എങ്കിലും ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല… അച്ഛനോട് ഉണ്ടായിരുന്ന ജന്മം നൽകിയ ആൾ എന്ന ആ ഒരു കെട്ടും എന്നിൽ ആ നിമിഷം പൊട്ടി.

കണ്ണുകൾ തുറന്നു ഞാൻ ഞെട്ടി.. ഒരു ഞെട്ടലോടെ എന്നെ നോക്കുന്ന അമ്മ… ഭൂമി പിളർന്നു താഴേക്ക് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഞാൻ കൊതിച്ചു പോയി.

എന്നാൽ ആ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു… എന്നെ ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മ എന്നെ നോക്കി ഒന്നു കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു… സഹിക്കാനാവാത്ത വേദനയിൽ അമ്മ ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചു.. വികൃതമായ ഒരു പുഞ്ചിരി… മരണംവരെ ഒരുവനെ വേട്ടയാടാൻ ശേഷിയുള്ള പുഞ്ചിരി…. ഞാൻ വെട്ടിത്തിരുന്നു.. എൻറെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാവണം ആ അവസ്ഥയിലും എല്ലാം മറന്നുകൊണ്ട് ആ പാവം പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്… എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ യാന്ത്രികമായി മുറിയിൽ എത്തി.

ഇത്രയും ക്രൂരത.. ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ.. പരാതികൾ ഇല്ലാതെ.. എനിക്ക് ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.

അന്നു മുഴുവൻ ഞാൻ അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുത്തില്ല.. എന്നുമാത്രമല്ല ചേച്ചിയോടും കുഞ്ഞിയോടും അധികം സംസാരിച്ചില്ല.. പഠിക്കാൻ ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു മുറിയിൽ ഒതുങ്ങി.. അതിനിടയിൽ പലതവണ വന്ന സ്റ്റഫിയുടെ കോണുകൾ എന്നിൽ വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥതയും സൃഷ്ടിച്ചു.

എനിക്ക് കൂടുതൽ സമാധാനം തന്നുകൊണ്ട് കുഞ്ഞി ചേച്ചിയോടൊപ്പം കിടക്കണം എന്നും പറഞ്ഞു അവളോടൊപ്പം പോകുന്നത് ആർക്കും മുഖം കൊടുക്കാതെ ഇരുന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു.
എൻറെ ചെറു ചലനങ്ങൾ പോലും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ള ചേച്ചി എന്നെ സംശയത്തോടെ പലതവണ നോക്കുന്നത് കണ്ടെങ്കിലും തലവേദന എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഒഴിവായി.
ഞാൻ നോക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നിലേക്ക് നീളുന്ന അമ്മയുടെ മിഴികൾ.. 21 വയസ്സായ മകനായ ഞാൻ പനങ്കുല പോലെ വളർന്നു നിന്നിട്ടും അമ്മയെ സംരക്ഷിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു മൈരൻ ആണല്ലോ എന്ന ചിന്ത എന്നെ കൂടുതൽ സങ്കർഷത്തിൽ ആക്കി.
എതിരെ നിൽക്കുന്നത് അച്ഛനാണ്.. അമ്മയ്ക്ക് മുഖം കൊടുക്കാതെ തന്നെ ഞാൻ മുറിയിൽ എത്തി.