പണി 2

Pani Part 2 | Author : Uncle Joy

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

 

 

വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവക്കുന്നതും ഇടക്ക് ഇടക്ക് മിറ റിൽ കൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നതും കണ്ടിണ്ടാവണം നക്ഷത്രയുടെ കണ്ണിൽ ഒരു ഭയം കിരൺ കണ്ടു എങ്കിലും അവരുടെ നടുക്ക് അ വസ്ത്രത്തിൽ അവൾ ഒരിക്കലും ഇരിക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ എന്നും അവൻ ഓർക്കാതെ ഇരുന്നില്ല പക്ഷേ എന്തിനാണ് ഇവൾ ഇ കോപ്രായങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതെന്ന് അവനൊട്ടും മനസ്സിലായില്ല ……

 

കാര്യങ്ങൾ കൈ വിട്ട് പോകുന്നതിന് മുന്നേ താൻ തന്നെ ഇതിന് ഒരു പരിഹാരം കാണാമെന്നു അവന് തോന്നി…

 

“ഡാ നീ വണ്ടി നിർത്തിയെ ഒരു കാര്യം മറന്നു”

 

“എന്താടാ”

 

വിഷ്ണു നെറ്റി ചുളിച്ചു കാർ നിർത്തി…

 

കിരൺ വേഗം തന്നെ ഇറങ്ങി…

 

“നിങ്ങള് വന്നേ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാൻ വിട്ടുപോയി”

 

“എന്ത്‌”

 

സാമും, അനന്തുവും, നാസറും…ഒരേ പോലെ ചോദിച്ചു…

 

“ഇറങ്ങി വാ”

 

വളരെ മടിച്ചാണെലും അവർ മുവരും കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി….

 

“വിഷ്ണു നീ വിട്ടോ ഞങ്ങൾ വന്നോളാം ”

 

കിരൺ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി….

 

കേൾക്കേണ്ട താമസം അവൻ കാറേടുത്തു മുന്നോട്ട് പോയി…

 

“നിനക്കെന്തിന്റെ സൂക്കേടാ ഇവിടുന്നു ഇനി നടക്കണേ നീ പറ”

 

സാം അവനോട് ചൂടായി…

 

“എടാ നിങ്ങൾ എന്ത് പോക്രിത്തരമാ കാണിക്കുന്നേ”

 

“എന്ത്‌”

 

“നക്ഷത്രയെ പെങ്ങൾ പോലെയല്ലേ കാണാവുള്ളു ഓരോന്നൊക്കെ കണ്ടിട്ട് എനിക്കാകെ പൊളിയുവാ ”

 

“അതിന് ഞങ്ങൾ എന്താ ചെയ്തേ അവൾ അല്ലേ പുറകിൽ കേറിയേ പിന്നെ അ ഡ്രെസ്സും ശരീരഭാഷയും നീയും കണ്ടതല്ലേ ”

 

“നിങ്ങളൊന്നും പറയണ്ട തത്കാലം ഒരു ഒട്ടോ കുട്ടി പോയാൽ മതി ”

 

“തത്കാലം മനസ്സില്ല ഞങ്ങൾ വിഷ്ണുവിന്റെ കാറിൽ തന്നെയേ പോകുന്നുള്ളു,

 

നാസർ വിഷ്ണുവിനെ വീണ്ടും വിളിച്ചു..

മറ്റൊരു വഴിയുമില്ലാതെ കിരൺ അതൊക്കെ കേട്ട് നിന്നു

………..

 

​നക്ഷത്രയെ വീട്ടിലാക്കിയ ശേഷം, വളരെ വേഗം തന്നെ വിഷ്ണു തിരിച്ചെത്തി

 

സുഹൃത്തുക്കളെ ഓരോരുത്തരെയായി അവരുടെ വീടുകളിൽ വിട്ട് വിഷ്ണുവും കിരണും മാത്രം കാറിൽ ബാക്കിയായപ്പോഴാണ് ആ സംഭാഷണം നടന്നത്. ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത അവരുടെ ആശങ്കകൾക്ക് ആഴം കൂടി.

 

​ആശങ്കയുടെ നിഴലിൽ

​കാർ കുറച്ചു ദൂരം മുന്നോട്ട് പോയിട്ടും വിഷ്ണു ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല. സ്റ്റിയറിംഗിൽ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കിരൺ സീറ്റിൽ ചാരിയിരുന്ന് പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു.

 

 

​”വിഷ്ണൂ… എനിക്ക് ഇത് പറയാതിരിക്കാൻ കഴിയില്ല,”

 

കിരൺ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.

 

“നമ്മൾ കണ്ട നക്ഷത്രയല്ല ഇപ്പോൾ അവൾ. നീ അത് ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ അതോ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കുകയാണോ ?”

 

 

​വിഷ്ണുവിന്റെ മറുപടി ഒരു മൗനമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവന്റെ വേദന കണ്ണുകളിലൂടെ കിരണിന് മനസ്സിലായിരുന്നു.

 

​”ആ അപകടത്തിന് മുൻപ് അവൾ എത്ര പാവമായിരുന്നു,”

 

കിരൺ തുടർന്നു.

 

“ഒരാൾ നോക്കിയാൽ പോലും നാണിക്കുന്ന പെണ്ണ്. പക്ഷേ ഇന്ന്… ആ നാസറും സാമും ഒക്കെ അവളുടെ വസ്ത്രധാരണത്തെക്കുറിച്ചും ഇരുപ്പിനെക്കുറിച്ചും കാറിൽ വെച്ച് കാട്ടിക്കൂട്ടിയത് നീ കണ്ടില്ലേ? എന്നിട്ടും അവൾക്ക് ഒരു കുലുക്കവുമില്ല. പോരാത്തതിന് അവരോടൊക്കെ ചിരിച്ചും വർത്തമാനം പറഞ്ഞുമാണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് എന്താ പറ്റിയെ പറ വിഷ്ണു….”

 

​

​വിഷ്ണു വണ്ടി റോഡരികിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

 

“കിരൺ … എനിക്കും ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ആക്സിഡന്റ് നടന്ന അന്ന് ആ ഇരുട്ടിൽ ഫ്ലാറ്റിൽ വെച്ച് ഞാൻ ചില കാര്യങ്ങൾ കണ്ടിരുന്നു. ആരോ അവളെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് പോലെ … ചില നിഗൂഢമായ സംസാരങ്ങൾ ശാസങ്ങൾ … പക്ഷേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ പറയുന്നു അവൾ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് അതൊക്കെ ചിലപ്പോൾ എന്റെ തോന്നൽ മാത്രമാകാം പക്ഷെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ള് പറയുവാ . അന്നുമുതൽ അവൾ മാറിയിട്ടുണ്ട് എനിക്കുറപ്പാ .”