കിരൺ അമ്പരപ്പോടെ വിഷ്ണുവിനെ നോക്കി.
“നീ പറയുന്നത് സത്യമാണോ? അവളെ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ടുപോകുന്നത് നീ കണ്ടോ? എങ്കിൽ പിന്നെ അവൾ എങ്ങനെ നിന്റെ അടുത്ത് തിരിച്ചെത്തി? വിഷ്ണൂ… എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒരു വല്ലാത്ത പേടി തോന്നുന്നു. അവളുടെ നോട്ടം പോലും ഇപ്പോൾ പഴയതുപോലെയല്ല. വല്ലാത്തൊരു തീക്ഷ്ണതയുണ്ട് ആ കണ്ണുകളിൽ.”
”എനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെ തോന്നുന്നു കിരൺ പക്ഷെ അവളെന്റെ പെണ്ണാ എനിക്ക് തിരിച്ചു വേണം അവളെ എന്താടാ ഞാൻ ചെയ്യണ്ടേ ,”
വിഷ്ണുവിന്റെ ശബ്ദം വിറച്ചു.
“ചിലപ്പോൾ രാത്രിയിൽ ഞാൻ ഉണരുമ്പോൾ അവൾ ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് ആരോടെന്നില്ലാതെ സംസാരിക്കുന്നത് കാണാം. ഞാൻ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൾ ഒന്നുമറിയാത്ത പോലെ ചിരിക്കും. അവൾ എന്റെ നക്ഷത്ര തന്നെയാണോ എന്ന് എനിക്ക് പലപ്പോഴും സംശയമാണ്.”
കിരൺ വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.
“നമുക്ക് ആ പഴയ ഫ്ലാറ്റിൽ ഒന്നുകൂടി പോകണം വിഷ്ണൂ. അവിടെ എന്തോ നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഒന്നുകിൽ നക്ഷത്ര എന്തോ വലിയ അപകടത്തിൽ പെട്ടിരിക്കുകയാണ്, അല്ലെങ്കിൽ അവൾ നമ്മളിൽ നിന്ന് എന്തോ മറച്ചു വെക്കുന്നു. ഈ മാറ്റം വെറുമൊരു സ്വഭാവമാറ്റമല്ല എന്തോ കാര്യമായി അവിടെ നടന്നിട്ടുണ്ട് .”
വിഷ്ണു ആലോചനയിലാണ്ടു.
നക്ഷത്രയുടെ ആ പ്രകോപനപരമായ മാറ്റവും, സുഹൃത്തുക്കളുടെ ഇടയിലെ അവളുടെ അമിത സ്വാതന്ത്ര്യവും എല്ലാം വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത് വലിയൊരു അപകടത്തിലേക്കാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു .
കിരണിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചു കൊണ്ട്
ആ വിജനമായ പാതയിലൂടെ കാർ ഓടുമ്പോൾ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ ആയിരം ചോദ്യങ്ങൾ തിരതല്ലുകയായിരുന്നു അന്ന് താന്റെ കാറിൽ എന്തുകൊണ്ടാണ് രണ്ട് എയർ ബാഗും വർക്ക് ചെയ്യാത്തെ ഇരുന്നത് നക്ഷത്ര ഇരുന്ന ഇടതു വശത്തെ എയർബാഗ് മാത്രമാണ് ഓപ്പൺ ആയിട്ടുള്ളത് അതിൽ തന്നെ എന്തോ ഒന്ന് ഉണ്ട് ഉറപ്പ് അവൻ മനസ്സിൽ ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു…..
പണിതീരാത്ത ആ ഫ്ലാറ്റിന് മുന്നിൽ കാർ നിർത്തിയപ്പോൾ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് അവരെ വന്ന് പൊതിഞ്ഞു. മഴ തോർന്നിരുന്നെങ്കിലും കെട്ടിടത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഇറ്റുവീഴുന്ന ശബ്ദം ആ നിശബ്ദതയിൽ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം.
”വിഷ്ണൂ, പേടിക്കണ്ട… സത്യം എന്തായാലും നമുക്ക് അറിയണം നക്ഷത്രയെ പഴയ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നെ പറ്റുള്ളൂ .”
കിരൺ ഫോണിലെ ടോർച്ച് തെളിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നിൽ നടന്നു.
കാർ വന്നിടിച്ച അതേ പാടുകൾ ഇന്നും അവിടെയുണ്ട് തകർന്ന പല ഭാഗങ്ങൾ പോലും ഇതു വരെ അവർ റിപ്പയർ ചെയ്തിരിന്നില്ല .
വിഷ്ണു പതുക്കെ ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. അപകടം നടന്ന രാത്രി അവൻ എവിടെയാണോ തളർന്നു വീണത്, അവിടെ അവൻ ഒന്ന് നിന്നു. അവന്റെ ഓർമ്മയിൽ ആ നിഴലുകൾ നടന്ന ദിശയിലേക്ക് അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടി.
“അങ്ങോട്ടാണ് അവർ അവളെ കൊണ്ടുപോയത്.”
കിരൺ തന്റെ ടോർച് അങ്ങോട്ട് തെളിയിച്ചു….
ഹാളിന്റെ അറ്റത്തായി ഇഷ്ടികകൾ അടുക്കി വെച്ച ഒരു ചെറിയ മുറി താഴേ നില ത്തു പൊടിയിൽ എന്തോ വലിച്ചു കൊണ്ട് പോയപോലെയും വലിയ രണ്ട് കാൽപാടും അവർ കണ്ടു . ഭയം ഇരട്ടിച്ച നിമിഷം…
വാതിൽ ഇല്ലാത്ത ആ മുറിക്കുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ഗന്ധം തങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ടോർച്ചിന്റെ മഞ്ഞവെട്ടം മുറിക്കുള്ളിലെ പൊടിപടലങ്ങളിലൂടെ അരിച്ചു നീങ്ങി. ഒരു പഴയ കട്ടിൽ മാത്രമുള്ള അ മുറിയുടെ ഒരു മൂലയിൽ, സിമന്റ് തറയിൽ എന്തോ ഒന്ന് മടക്കിവെച്ച നിലയിൽ കിടക്കുന്നു.
വിഷ്ണുവിന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൻ കുനിഞ്ഞ് അത് കയ്യിലെടുത്തു. അവന്റെ വിരലുകൾ ആ തുണിയിൽ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ ഒരു വിറയൽ ശരീരത്തിലൂടെ കടന്നുപോയി.
”ഇത് അവളുടെ ഷാൾ തന്നെയാണ്…”
“എന്ത്”
“അതേടാ പക്ഷെ എങ്ങനെ ഓന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല”