ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 4🍃

Doorangalilekku Part 4 | Author : Pattam

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

---

;

കോളേജിൽ നിന്ന് സാറയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു മടങ്ങുമ്പോൾ, സന്ധ്യയ്ക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ശാന്തതയുണ്ടായിരുന്നു.

 

ഇളം വെളിച്ചം മരങ്ങളിലൂടെ ചിതറിപ്പതിച്ചു. കാറിനകത്ത് മൃദുവായ ഒരു നിശ്ശബ്ദത.

അത് അസ്വസ്ഥമല്ലായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ഒപ്പം ഇരിക്കാൻ പതുക്കെ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു നിശ്ശബ്ദത. സാറ ജനലിന് പുറത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

 

ഫിലിപ്പ് സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ കൈ വച്ച് ശ്രദ്ധയോടെ കാർ ഓടിച്ചു. പക്ഷേ അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ റോഡിലായിരുന്നില്ല.

അവൾ അടുത്തിരിക്കുകയാണ് എന്ന ബോധ്യം മാത്രം പോലും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ മൃദുത്വം നിറച്ചു. കുറച്ചു ദൂരം പിന്നിട്ടപ്പോൾ, ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് മടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടേ?” സാറ അവനെ നോക്കി. “ചോദിക്ക്.”

 

നിങ്ങൾ… ഈ നാട്ടിലെ വലിയ

കുടുംബം ആണല്ലോ? സാറ ചിരിച്ചു. അങ്ങനെ സ്ട്രൈറ്റ് ആയിട്ട് ചോദിക്കുമോ? ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു.

 

പള്ളിയിലുള്ളവരൊക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടതാണ്.

“അങ്ങനെ എല്ലാവരും പറയുന്നതെല്ലാം സത്യമാവണമെന്നില്ല.”

പക്ഷേ… നിങ്ങളുടെ വീട്, തോട്ടം, കാറുകൾ…കണ്ടാൽ അങ്ങനെ തോന്നും. സാറ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ തല തിരിച്ചു.

“തോന്നാം.”

ഫിലിപ്പ് വീണ്ടും കുറച്ചു നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു. പിന്നെ അല്പം മടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“അപ്പോൾ…ഇത്ര വലിയ വീട്ടിൽ ജോലിക്കാർ ഇല്ലാത്തത് എന്താ?”

ഈ തവണ സാറയുടെ ചിരി കുറച്ചു മന്ദമായി. അവൾ ജനലിന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

“ഉണ്ടായിരുന്നു”.

ഫിലിപ്പ് ഒന്ന് അവളെ നോക്കി. ഇപ്പോൾ ഇല്ലല്ലോ?

“കുറച്ചു മാസം മുമ്പ് വരെ ഉണ്ടായിരുന്നു,” സാറ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.

പിന്നേ… അവൾ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

ചിരിയിൽ അല്പം വൈകൃതം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ഒരു ദിവസം അപ്പച്ചൻ ചില കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.”

 

‘എന്ത് കാര്യങ്ങൾ?’

 

സാറ കുറച്ചു നിമിഷം വാക്ക് കിട്ടാതെ പോലെ നിന്നു.

“വീട്ടിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു ചെക്കനും…കിച്ചണിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു ആയയും…”

അവൾ അവിടെ നിർത്തി.

ഫിലിപ്പിന് ആദ്യം കാര്യം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായില്ല.

പിന്നെ പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മുഖം മാറി.

“ഓ…”

 

സാറക്ക് ചിരി അടക്കാനായില്ല.

 

ഫിലിപ്പ് ഉടൻ റോഡിലേക്കു മാത്രം നോക്കി. അവന്റെ ചെവി വരെയും ചെറുതായി ചുവന്നത് സാറ ശ്രദ്ധിച്ചു.

 

നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ നാണിക്കുന്നത്? അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഞാൻ നാണിച്ചില്ല,” ഫിലിപ്പ് ഉടൻ പറഞ്ഞു.

“കള്ളം”.

“അല്ല സത്യമായിട്ടും”

 

അപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണിലോട്ടു നോക്കി പറ. ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നേരെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കെത്തി.

അവൻ രണ്ടു സെക്കൻഡ് പോലും പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല.

വീണ്ടും റോഡിലേക്കു നോക്കി.

സാറ ചിരിച്ചു.

 

“കണ്ടോ?”

ഫിലിപ്പും അറിയാതെ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

 

പിന്നെ… ജോസഫ് ചേട്ടൻ പിടിച്ചോ?” ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

 

“മ്മ് ,”

ഒരു രാത്രി തോട്ടത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് ആരോ പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ആദ്യം കള്ളനാണെന്ന് വിചാരിച്ചു. അപ്പച്ചൻ ടോർച്ച് എടുത്ത് ഇറങ്ങി.

 

“പിന്നെ?”

പിന്നെ കള്ളന്മാരല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.

ഈ തവണ ഫിലിപ്പ് ചിരി അടക്കാനായില്ല.

സാറയും കൂടെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കാറിനകത്തെ വായുവിനെ അല്പം കൂടി ലഘൂകരിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം തന്നെ രണ്ടുപേരെയും പിരിച്ചു വിട്ടു, അവൾ തുടർന്നു.

അപ്പച്ചന് അച്ചടക്കത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച്ച ഒന്നുമില്ല.

“ഹ്മ്മ്”.

ആക്ച്വലി സാറ ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, “പ്രേമിക്കുന്നതിനോട് അപ്പച്ചന് പ്രശ്നമില്ല”.

 

ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി.

 

സാറക്കും താൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് എങ്ങോട്ടാണ് പോയതെന്ന് മനസ്സിലായതും, അവൾ ഉടൻ തന്നെ ശരിയാക്കി.

അത്…ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചിരുന്ന് വീട്ടിനകത്ത്, മോശപ്പെട്ട രീതിയിൽ… അങ്ങനെ ഒന്നും ഇഷ്ടമല്ല.