കാമകിങ്കരൻ 3

Kaamakingaran Part 3 | Author : Teena John

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ഹൈറേഞ്ചിലെ മഞ്ഞിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന കസ്തൂരി ഗന്ധത്തെക്കാൾ തീക്ഷ്ണമായ മറ്റൊരു ഗന്ധം അവിടെ പടർന്നു—അത് രക്തത്തിന്റെയും പുരാതനമായ മന്ത്രങ്ങളുടെയും ഗന്ധമായിരുന്നു. മാതംഗി തന്റെ നഗ്നമായ ശരീരത്തിൽ ആവാഹിച്ചിരുന്ന ശക്തികൾ ഓരോന്നായി ഉണരാൻ തുടങ്ങി. അവളുടെ തൊലിപ്പുറത്ത് പച്ചകുത്തിയ മന്ത്രങ്ങൾ നിലാവേറ്റു തിളങ്ങി.

​
​അലീനയുടെ അരികിൽ ഒരു കരിനിഴലായി നിന്നിരുന്ന കാമകിങ്കരൻ അസ്വസ്ഥനായി. മാതംഗിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ആ വിചിത്രമായ ഊർജ്ജം അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാമകിങ്കരൻ ഒരു ‘ശുദ്ധ’ ശക്തിയല്ല; അവൻ കാമത്തിന്റെയും അടിമത്തത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. മാതംഗിയാകട്ടെ, കാമത്തെ ഒരു ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കാൻ പഠിച്ചവളും.

​”അലീനാ… നിന്റെ കൈവശമുള്ള ഈ പാവയെ എനിക്ക് വിട്ടുതരിക,” മാതംഗി തന്റെ കൈകൾ വായുവിൽ വീശി. “നീ ഇവനെ ഒരു കാമുകനായി കണ്ടു, പക്ഷേ ഞാൻ ഇവനെ ഒരു ചക്രവർത്തിയാക്കാം.”

​മാതംഗിയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു തരം വശ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് കാമകിങ്കരന് നേരെ ചില മുദ്രകൾ കാണിച്ചു. പെട്ടെന്ന്, കാമകിങ്കരൻ അലീനയുടെ അരികിൽ നിന്ന് മെല്ലെ മാറി മാതംഗിക്ക് നേരെ നീങ്ങി.

​”കിങ്കരാ! നിൽക്കൂ!” അലീന അലറി.
​അവൾക്ക് തന്റെ അധികാരം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. താൻ ജീവൻ നൽകി സ്നേഹിച്ച, തന്നെ ഒരു രാജ്ഞിയാക്കിയ ആ ശക്തി തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അലീനയുടെ ഉള്ളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ കനൽ എരിഞ്ഞു.

​അലീനയ്ക്ക് മന്ത്രവാദമറിയില്ല, പക്ഷേ അവൾക്ക് കാമകിങ്കരന്റെ ഹൃദയം അറിയാമായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ സാരിയുടെ തലപ്പ് മാറ്റി. തന്റെ മാറിലെ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ അവൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞു.

​”നീ ഇവനെ മന്ത്രങ്ങൾ കൊണ്ട് തളയ്ക്കാൻ നോക്കുന്നു, എന്നാൽ ഞാൻ ഇവനെ എന്റെ ആത്മാവ് കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു,” അലീന തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ കത്തി കൊണ്ട് സ്വന്തം കയ്യിൽ ഒരു മുറിവുണ്ടാക്കി.
​രക്തം തറയിലെ കറുത്ത കല്ലുകളിലേക്ക് ഇറ്റുവീണു. ആ രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധം കാമകിങ്കരനെ ഉണർത്തി. അവൻ മാതംഗിക്ക് നേരെ നീങ്ങുന്നത് നിർത്തി. അലീനയുടെ രക്തം അവന് മാതംഗിയുടെ മന്ത്രങ്ങളേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

​ഇതുകണ്ട് പിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഭൈരവൻ തന്റെ വടി നിലത്ത് അടിച്ചു. “മാതംഗീ! സമയം കളയരുത്. ആ പെണ്ണിനെ വകവരുത്തൂ!”
​ഭൈരവൻ മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടപ്പോൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ അഗ്നിനാളങ്ങൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ആ തീജ്വാലകൾ അലീനയ്ക്ക് നേരെ കുതിച്ചു. പക്ഷേ കാമകിങ്കരൻ ഒരു കവചം പോലെ അലീനയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. അഗ്നി അവന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടി അണഞ്ഞുപോയി.
​കാമകിങ്കരൻ ഇപ്പോൾ തന്റെ പൂർണ്ണരൂപത്തിലായിരുന്നു. അവന്റെ മഞ്ഞക്കണ്ണുകൾ ഭൈരവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അവൻ ഒരു ഭീകരമായ ഗർജ്ജനം മുഴക്കി. ബംഗ്ലാവിന്റെ ജനൽചില്ലുകൾ എല്ലാം തകർന്നു വീണു.

​
​മാതംഗി തോറ്റു കൊടുക്കാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അവൾ തന്റെ മുടി അഴിച്ചിട്ടു. അവൾ ഒരു വന്യമായ നൃത്തം തുടങ്ങി. ആ നൃത്തത്തിന്റെ താളത്തിൽ കാമകിങ്കരന്റെ ഓരോ ചലനവും മന്ദഗതിയിലായി. അവൾ തന്റെ നഗ്നതയെ ഒരു വലയാക്കി മാറ്റി അവനെ അതിലേക്ക് കുരുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​”കാമകിങ്കരാ… നീ എന്റേതാണ്!” മാതംഗി അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു.
​ആ നിമിഷം, കാമകിങ്കരന്റെ ശരീരത്തിലെ കറുത്ത നിറം മാറാൻ തുടങ്ങി. മാതംഗിയുടെ മന്ത്രങ്ങൾ അവനെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ദഹിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. അലീന തകർന്നുപോയി. തന്റെ കാമുകൻ വേദനകൊണ്ട് പുളയുന്നത് അവൾക്ക് നോക്കിനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

​അവൾ പടികൾ ഓടിയിറങ്ങി താഴെ ഇട്ടിയവിര കാരണവരുടെ പൂജാമുറിയിലേക്ക് ചെന്നു. അവിടെ ഇട്ടിയവിര ബോധരഹിതനായി കിടക്കുന്നു. അയാളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആ പഴയ താളിയോല അവൾ കൈക്കലാക്കി. അതിൽ കാമകിങ്കരനെ മോചിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരേയൊരു രഹസ്യമുണ്ടായിരുന്നു—ഒരു ‘രക്തബന്ധനം’.