തിരുവനന്തപുരത്തെ അവളുടെ മൂന്നാം നിലയിലുള്ള ഫ്ലാറ്റിന്റെ ചില്ലുജാലകങ്ങളിൽ കാലവർഷം ആർത്തലച്ചു പെയ്യുകയായിരുന്നു. ഓരോ മഴത്തുള്ളിയും ആ ചില്ലുകളിൽ ഭ്രാന്തമായ താളത്തിൽ വഴിമാറി ഒഴുകി. മുറിക്കുള്ളിൽ ലാവെൻഡർ ഐർഫ്രഷ്നറിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു; എന്നാൽ അതിലുപരി കഴിഞ്ഞ അഞ്ചു വർഷമായി അഞ്ജിതയ്ക്കും അർജുനും ഇടയിൽ എരിഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന, ഒരിക്കലും തുറന്നു പറയാത്ത ഒരു വല്ലാത്ത വികാരങ്ങളുടെ ഗന്ധവും ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. മഴയത്ത് നനഞ്ഞൊട്ടിയ ജാക്കറ്റ് അവൻ ഊരിമാറ്റുന്നത് നോക്കിനിൽക്കെ, അവൾ തന്റെ ക്രീം നിറത്തിലുള്ള കസവുസാരിയുടെ മുന്താണി ഒന്നുകൂടി നേരെയാക്കി. അവൾ അനങ്ങുമ്പോൾ ആ നേർത്ത പട്ടുസാരി അവളുടെ വെണ്ണപോലുള്ള ചർമ്മത്തിൽ ഉരസി നേർത്ത ശബ്ദമുണ്ടാക്കി.
“ലോക്ക്ഡൗൺ പ്രഖ്യാപിച്ചു,” ആ നിശബ്ദമായ ഫ്ലാറ്റിൽ അർജുന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഗാംഭീര്യമുണ്ടായിരുന്നു. “ഇന്ന് രാത്രി മുതൽ. ഇനി ആർക്കും പുറത്തിറങ്ങാൻ കഴിയില്ല.”
സോഫയുടെ കുഷ്യനിൽ അഞ്ജിതയുടെ വിരലുകൾ അറിയാതെ മുറുകി. അവളുടെ ഭർത്താവും കുട്ടികളും ആലപ്പുഴയിൽ അമ്മയെ കാണാൻ പോയിരിക്കുകയാണ്. നാളെ മടങ്ങിയെത്തേണ്ടതായിരുന്നു അവർ. പക്ഷേ ഇനി അതിന് കഴിയില്ല. ഓഫീസിലെ അവളുടെ സഹപ്രവർത്തകൻ, അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്, ഒരു ചിരികൊണ്ട് അവളുടെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടുന്ന ഒരേയൊരു പുരുഷൻ… അവൾ അർജുനൊപ്പം ഈ ഫ്ലാറ്റിൽ കുടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. ലോകത്തിൽ അവർ രണ്ടുപേർ മാത്രം ബാക്കിയായതുപോലെ.
“ചായ എടുക്കട്ടെ?” ഒരുവിധം ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ആ പെട്ടെന്നുള്ള ചലനത്തിൽ ഭാരം നിറഞ്ഞ അവളുടെ മാദകമായ മാറിടങ്ങൾ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ കിടന്നു വല്ലാതെ കുലുങ്ങി. അർജുന്റെ നോട്ടം പെട്ടെന്ന് അവളുടെ ആ വടിവുകളിലേക്ക് പാളിയതും, പിന്നീട് അവൻ വേഗം കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചതും അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഉം.. വേണം.” അവൻ അവൾക്കുപിന്നാലെ ആ ചെറിയ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നു. അവന്റെ സാന്നിധ്യം മുറിയെ കൂടുതൽ ചൂടുള്ളതാക്കി. മഴവെള്ളം വീണു ഒട്ടിയ ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ വിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന അവന്റെ നെഞ്ചളവും, ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് കയറ്റിവെച്ചപ്പോൾ കണ്ട അവന്റെ മാംസളമായ കൈകളിലെ കറുത്ത രോമങ്ങളും അവളുടെ തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങാൻ കാരണമായി. അഞ്ചു വർഷത്തെ സൗഹൃദം… അവൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ തന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുന്നത് മറച്ചുപിടിച്ച് അഭിനയിച്ചു തീർത്ത അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ… ഒറ്റയ്ക്കുറങ്ങിയ അഞ്ചു വർഷത്തെ നീണ്ട രാത്രികൾ. പുറത്ത് ലോകം മുഴുവൻ അടച്ചുപൂട്ടപ്പെടുമ്പോൾ, ഇനി ഈ അഭിനയം തുടരാൻ തനിക്കാവില്ലെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.
സ്റ്റീൽ കെറ്റിലിലേക്ക് പാലൊഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ, കപ്പെടുക്കാൻ വന്ന അവന്റെ കൈകൾ അവളുടെ കൈകളിൽ ഉരസി. ആ ചെറിയ സ്പർശനം അവളുടെ ശരീരത്തിലാകെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി. രണ്ടുപേരും കൈകൾ പിൻവലിച്ചില്ല. ജിമ്മിൽ പോയി ആ മനോഹരമായ ശരീരം നിലനിർത്താൻ ദിവസവും കഷ്ടപ്പെടുന്ന അവന്റെ കൈകൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു ചൂടും പരുപരുപ്പുമുണ്ടായിരുന്നു. ആ കൈകൾ തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ മറ്റ് ഭാഗങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകിനടക്കുന്നത് അവൾ സങ്കൽപ്പിച്ചു; അവളുടെ തുടയിടുക്കുകളിൽ കാമജലം കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന ചൂട് അവളറിഞ്ഞു.
“അഞ്ജിത…” അവൻ മന്ത്രിച്ചു. അവൻ ആ പേര് വിളിച്ച രീതി… അവൾ കോരിത്തരിച്ചുപോയി. അവൾ പൂർണ്ണമായും അവന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. അടുക്കള വല്ലാതെ ചെറുതായതുപോലെ, അവിടെ ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവന്റെ കറുത്ത കണ്ണുകളിൽ അവൾ ഇതുവരെ
സ്വപ്നങ്ങളിൽ മാത്രം കണ്ടിരുന്ന ആ തീക്ഷ്ണതയുണ്ടായിരുന്നു.
“ഡാ അർജു … നമുക്കിത് …” അവൾ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു.
അവന്റെ കൈകൾ ചായക്കപ്പിൽ നിന്നും അവളുടെ ഇടുപ്പിലേക്ക് നീങ്ങി. സാരിയിലൂടെ അവളുടെ അല്പം ചാടിയ വയറിന്റെ മൃദുലമായ ചുളിവുകളിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ അമർന്നു. “വേണ്ടേ നിനക്ക് ?.”