വേശ്യായനം – 5
Veshyayanam | Author : Valmeekan
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
ഈ കഥ തികച്ചും സാങ്കല്പികം ആണ്. ജീവിച്ചവരോ അതോ മരിച്ചവരോ ആയി ഏതെങ്കിലും സാദൃശ്യം തോന്നുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് തികച്ചും യാദൃശ്ചികം മാത്രം ആണ്.————————————————————————————————————————— വർഷം 1942, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലം. ജന്മിത്തം കൊടികുത്തി വാഴുന്ന സമയം. സ്വത്തവകാശത്തിനു മരുമക്കത്തായം നിലനിന്നിരുന്ന കാലഘട്ടം. മാണിക്കയൂർ തറവാട് ദേശമംഗലത്തു അറിയപ്പെടുന്ന ജന്മി കുടുംബമായിരുന്നു. തറവാട്ടിലെ കാരണവർ കേശവമേനോൻ നാട്ടിലെ ഏറെ പ്രതാപശാലിയും. ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് കൂറ് പുലർത്തിയ അയാൾ അവർ മുഖേന നാട്ടിലെ ഒരുവിധ സ്ഥലങ്ങളെല്ലാം തൻ്റെ കൈവശത്തിലാക്കി. നാട്ടിലെ ഒട്ടുമുക്കാൽ പേരും മാണിക്കയൂർ തറവാടിൻ്റെ കുടിയാന്മാർ ആയി മാറി. ഏകദേശം അൻപതിനടുത്തു പ്രായമുള്ള അയാൾ അങ്ങനെ ആ നാടിൻ്റെ അനൗദ്യോഗിക രാജാവായി വാണു. ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കും അതായിരുന്നു ആഗ്രഹം. കേശവമേനോനോടുള്ള ഭയം കാരണം ആരും ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കെതിരെയും ശബ്ദിച്ചില്ല. കേശവമേനോന് ഭാര്യയും ഒരു മകനുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ഭാര്യ ദേവകി ഏകദേശം അൻപതിനടുത്തു പ്രായമുള്ള കുലീനയായ സ്ത്രീ ആയിരുന്നു. മകൻ വിവാഹശേഷം ഭാര്യയുടെ തറവാട്ടിൽ ആണ് സ്ഥിരതാമസം. മാണിക്കയൂർ തറവാട്ടിൽ അവരെ കൂടാതെ കേശവമേനോൻ്റെ സഹോദരി പ്രഭാവതിയും താമസിച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം മുപ്പത്തിയഞ്ചിനടുത്തു പ്രായമുള്ള പ്രഭാവതി ഭർത്താവ് രാമനുണ്ണിക്കും മകൾ ചന്ദ്രികക്കും കൂടെയാണ് അവിടെ കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. സ്വഭാവത്തിൽ ജ്യേഷ്ഠൻ്റെ എല്ലാ കണിശതയും പ്രഭാവതിക്കുമുണ്ടായിരുന്നു. എട്ടുവയസ്സുള്ള മകൾ ചന്ദ്രികയാണ് മരുമക്കത്തായ പ്രകാരം കേശവമേനോൻ്റെ മുഴുവൻ സ്വത്തിനും അവകാശി. രാമനുണ്ണിക്ക് തറവാട്ടിൽ വലിയ വിലയൊന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രഭാവതിയുടെ കിടപ്പറയിൽ കയറാൻ പോലും അവളുടെ അനുവാദം വേണമായിരുന്നു. തറവാട് മുഴുവൻ കേശവമേനോൻ്റേയും പ്രഭാവതിയുടെയും വരുതിക്കുള്ളിൽ ആയിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്ന കേശവമേനോൻ അവരെ പലപ്പോഴും തറവാട്ടിലേക്ക് വിരുന്നിന് ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. ഓരോ വിരുന്നിലും കേശവമേനോൻ നിർലോഭം മാംസവും മദ്യവും മദിരാക്ഷിയും വിളമ്പി. തൻ്റെ കുടിയാന്മാരായ കുടുംബങ്ങളിലെ സ്ത്രീകളെയാണ് അയാൾ ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. കേശവമേനോനെ ഭയന്ന് ആരും എതിർത്തിരുന്നില്ല. അങ്ങനെ ആ നാട്ടിലെ പല കുടിലുകളിലും തൊലി വെളുത്ത കുട്ടികൾ ജനിച്ചു.. പ്രഭാവതി രാവിലെ ഉറക്കമുണർന്നു. മകൾ ചന്ദ്രിക സ്ഥിരമായി ഏട്ടത്തി ദേവകിയുടെ കൂടെയാണ് കിടക്കാറ്. പ്രഭാവതി രാമനുണ്ണിയെ സാധാരണ അവളുടെ കിടപ്പുമുറിയിൽ കയറ്റാറില്ല. പ്രഭാവതിക്ക് ഒന്ന് ശരിക്കു കളിച്ചു
കൊടുക്കാനുള്ള ത്രാണി പോലും അയാൾക്കില്ല. അയാളുടെ കുണ്ണ ഒന്ന് നിവർന്നു കിട്ടാൻ തന്നെ പാടാന്. പ്രഭാവതി ഒന്ന് മെനക്കെട്ടു കമ്പിയാക്കിയാലും അവളുടെ പൂറ്റിൽ കയറ്റി രണ്ടടി അടിക്കുമ്പോൾ തന്നെ അയാൾക്ക് വെള്ളം പോകും. പിന്നെ അവൾ സ്വയം വിരലിട്ടു വരുത്താറാണ് പതിവ്. രാവിലെ എണീക്കുമ്പോൾ കുടിക്കാൻ കുങ്കുമപ്പൂ ചേർത്ത ചുടു പശുവിൻ പാൽ തയ്യാറായിരിക്കണമെന്ന് പ്രഭാവതിക്ക് നിർബന്ധം ഉണ്ട്. അന്ന് രാവിലെ കിടപ്പുമുറിയിൽ പാല് കാണാതെ പ്രഭാവതിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. പ്രഭാവതി:
ചീരു…… എടീ ചീരു…. നാശം പിടിച്ചവൾ എവിടെ പോയി ചത്ത് കിടക്കാ. ചീരു അവിടുത്തെ ഒരു വേലക്കാരി ആണ്. അവളുടെ പ്രധാന ജോലി പ്രഭാവതിയുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കുകയാണ്. മുപ്പതിനടുത്തു വയസ്സുള്ള അവൾ കെട്ടിയോൻ വേലനുമൊത്ത് മാണിക്കയൂരിൽ നിന്നും കുടികിടപ്പ് കിട്ടിയ സ്ഥലത്തു കുടിൽ കെട്ടിയാണ് താമസം. അവർക്കു പത്തുവയസ്സ് പ്രായമുള്ള കമലയെന്ന പേരുള്ള ഒരു മകളുമുണ്ട്. കമലക്ക് സുഖമില്ലാത്ത കാരണം ചീരു അന്ന് കുറച്ചു വൈകിയാണ് മാണിക്കയൂരെത്തിയത്. പ്രഭാവതിയുടെ അലർച്ച കേട്ട് കൊണ്ടാണ് അവൾ പാലുമെടുത്തു മുകളിലേക്ക് ചെന്നത്. പ്രഭാവതി: എവിടെ പോയി കിടക്കുവായിരുന്നെടീ. തിന്നു കൊഴുക്കാൻ മാത്രം അറിയാം. ഒരു ജോലിയും മര്യാദക്ക് ചെയ്യാൻ അറിയില്ല. ചീരു: കൊച്ചു തബ്രാട്ടീ, മോൾക്ക് ദീനമാണ്. അതാണ് വൈകിയത്. മാപ്പാക്കണം. പ്രഭാവതി: ചത്തിട്ടൊന്നുമില്ലല്ലോ. നിനക്കൊക്കെ നല്ല പെട കിട്ടിയാലേ പഠിക്കു. അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടി മൂധേവി. ചീരു: അയ്യോ വേണ്ട കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടീ, ഇനി ഞാൻ ഒരിക്കലും വൈകില്ല. പ്രഭാവതി: അങ്ങോട്ട് മാറി കുനിഞ്ഞു നിൽക്കടീ. എന്നിട്ടു ആ മുണ്ടു പൊക്കിപിടിക്ക്. പ്രഭാവതി മുറിയിൽ നിന്നും ഒരു നീണ്ട ചൂരൽ പുറത്തെടുത്തു. ചീരു: വേണ്ട കൊച്ചു തമ്പ്രാട്ടീ, ഇനി ഞാൻ ചെയ്യില്ല. ഇത്തവണ പൊറുക്കണം. അവൾ പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപേ പ്രഭാവതി അവളുടെ ചന്ദിക്കിട്ടൊന്നു വീക്കി. ചീരു വേദനിച്ചു തൻ്റെ കുണ്ടി തടവി. പ്രഭാവതി: ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടില്ലേൽ അതിനു കണക്കാക്കി കിട്ടും. അങ്ങോട്ട് മാറി നിൽക്കെടീ മടിച്ചു മടിച്ചു ചീരു കട്ടിലിനടുത്തേക്ക് മാറി നിന്ന് അവളുടെ മുണ്ട് മുകളിലേക്ക് പൊക്കി. പ്രഭാവതി അവൾ മുണ്ടിനുള്ളിൽ ഉടുത്തിരുന്ന താറു കണ്ടപ്പോൾ. പ്രഭാവതി: കുത്തഴിച്ചു പൊക്കെടീ. ചീരു പതുക്കെ താറിൻ്റെ കുത്തഴിച്ചു അതും പൊക്കി പിടിച്ചു കട്ടിലിൻ്റെ വക്കിൽ പിടിച്ചു കുനിഞ്ഞു അവളുടെ കൊതം പ്രഭാവതിയുടെ നേരെയാക്കി നിന്നു. പ്രഭാവതി അവളുടെ വശത്തേക്ക് നിന്ന് അവളുടെ ചന്ദിയിൽ ചൂരൽ കൊണ്ട് ആഞ്ഞടിച്ചു. അടി കൊണ്ടതും ചീരു ഒന്ന് ആർത്തിട്ടു തുള്ളിപ്പോയി. അവൾ അവളുടെ കുണ്ടി അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. പ്രഭാവതി: വായ തൊറക്കല്ലേ ഒരുമ്പെട്ടോളെ. കൈ മാറ്റ്. ചീരു കൈ മാറ്റിയതും അടുത്ത അടി വീണു. അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും പൊന്നീച്ച പറന്നു. കണ്ണുനീർ ധാരയായി ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. അവൾ വീണ്ടും
കുനിഞ്ഞു നിന്ന് തൻ്റെ കൊതം പ്രഭവതിക്ക് അടിക്കാൻ പാകത്തിന് വച്ചു കൊടുത്തു. അടുത്ത കുറച്ചടികളും തുടരെ വീണു. ചീരുവിൻ്റെ കൊതം ചുവന്നു തുടുത്തു കുറേശ്ശേ ചോര പൊടിയാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ ദേവകി അങ്ങോട്ട് കയറി വന്നു. ദേവകി: എന്താ പ്രഭേ നീ ഈ കാണിക്കുന്നേ. ആ പാവത്തിനെ ഇങ്ങനെ ദ്രോഹിക്കണോ. ചീരു നീ ഇവിടുന്നു പോ. ചീരു വേഗം താറുടുത്തു മുണ്ടു ശരിയാക്കി അവിടുന്നു പോയി. പ്രഭാവതി: