ചന്ദ്രികയെ ആണ് കണ്ടത്. രാമദാസമേനോൻ: ചന്ദ്രികേ, എന്ത് പറ്റി? സുഖമില്ലേ? ചന്ദ്രിക: നല്ല സുഖമില്ല. ഉറക്കം വരുന്നു. രാമദാസമേനോൻ: ഇത് നമ്മുടെ ആദ്യരാത്രിയല്ലേ. പെട്ടന്നങ്ങിനെ ഉറങ്ങിയാലോ? ചന്ദ്രിക: എനിക്ക് നല്ല സുഖമില്ലാഞ്ഞിട്ടാ. രാമദാസമേനോൻ: എന്നാലും ഭാര്യയെന്ന നിലയിൽ നിനക്ക് ചില ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ ഇല്ലേ? അങ്ങനെ പെട്ടെന്ന് ഉറങ്ങുന്നത് ശരിയാണോ? ഇതും പറഞ്ഞു അയാൾ ചന്ദ്രികയുടെ അടുത്തെത്തി അവളുടെ ചുമലിൽ പതുക്കെ കൈ വച്ചു. ചന്ദ്രിക അപ്പോളും അനങ്ങാതെ കിടന്നു. അയാൾ അവളുടെ കയ്യെടുത്തു തൻ്റെ കുണ്ണയിൽ മുണ്ടിനു മുകളിലൂടെ പിടിപ്പിച്ചു. ചന്ദ്രിക വേഗം കൈ മാറ്റി. അതിഷ്ടപ്പെടാഞ്ഞ മേനോൻ അവളുടെ മുണ്ടിൻ്റെ കുത്തഴിച്ചു മാറ്റി. കട്ടിലിൻ്റെ വശത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ തുടകളിലൂടെ കയ്യോടിച്ചു. അവളുടെ മുലകൾ ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ കശക്കി. ചന്ദ്രിക അപ്പോളും നിർവികാരയായി കിടന്നു. മേനോൻ കുനിഞ്ഞു അവളുടെ ചന്ദിക്കടിയിലൂടെ കയ്യിട്ട് പുറകിൽ നിന്ന് താറിൻ്റെ കുത്തഴിച്ചു. താറും അഴിച്ചു മാറ്റിയപ്പോൾ ചന്ദ്രിക ബ്ലൗസ് മാത്രമുടുത്തു അരക്കു താഴെ തുണിയില്ലാതെ കട്ടിലിൽ മലർന്നു കിടന്നു. അവളുടെ പൂറാകെ രോമക്കാട് നിറഞ്ഞിരുന്നു. കമലയുടെ മരണ ശേഷം ചന്ദ്രിക അത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ തീരെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. മേനോൻ അവളുടെ മുകളിലേക്ക് കയറി അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി ശേഷം അയാളുടെ കുണ്ണ പൂറ്റിൽ മുട്ടിച്ചു പതുക്കെ തള്ളി ഉള്ളിലേക്ക്
കയറ്റി. ആദ്യമായി കുണ്ണ കയറി ചോര വന്ന് വേദനിച്ചെങ്കിലും ചന്ദ്രിക അനങ്ങാതെ കിടന്നു കൊടുത്തു. മേനോൻ കുറെ നേരം കുണ്ണ കയറ്റി അടിച്ചിട്ടും ചന്ദ്രികയിൽ ഒരു മാറ്റവും കാണാഞ്ഞു അരിശം പൂണ്ട് അവളുടെ പൂറ്റിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവളുടെ പൂറ്റിൽ വെള്ളം കളഞ്ഞു അയാൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നുറങ്ങി. രാമദാസമേനോന് ചന്ദ്രികയോടുള്ള താല്പര്യം കുറഞ്ഞു വന്നു. അയാൾ ആവശ്യപ്പെടുമ്പോളെല്ലാം ഒരു നല്ല ഭാര്യയായി അവൾ കാലകത്തി കിടന്നു കൊടുക്കുമെങ്കിലും ഒരു തരത്തിലുള്ള വികാരവും അവളിൽ കാണാൻ മേനോന് കഴിഞ്ഞില്ല. തറവാട്ടിന് അനന്തരാവകാശികളുണ്ടാവാൻ വേണ്ടി മാത്രം ഒരു ചടങ്ങു പോലെ മേനോൻ അവളുടെ പൂറ്റിൽ ഇടക്കിടെ കുണ്ണപ്പാൽ നിക്ഷേപിച്ചു. കുട്ടികളുണ്ടായപ്പോൾ അതും ഒരു തരത്തിൽ നിന്നു. മേനോൻ അയാളുടെ കാമപൂർത്തിക്കു വേണ്ടി മറ്റു പെണ്ണുങ്ങളെ വേണ്ടുവോളം ഉപയോഗിച്ചു. ചന്ദ്രികക്ക് ഇതിനെ കുറിച്ചു അറിവുണ്ടായിരുന്നു. പലപ്പോളും കുളക്കടവിലും മറ്റും മേനോൻ ജാനകിയേയും മറ്റു പെണ്ണുങ്ങളേയും കുനിച്ചു നിർത്തി പണ്ണുന്നതു അവൾ കണ്ടിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷെ അവൾക്കൊരുതരം നിർവികാരതയാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ————————————————————————– അഹമ്മദ് ഇലഞ്ഞിക്കൽ തറവാട്ടിൽ പോലീസും കോടതി ഉദ്യോഗസ്ഥരും ആയി എത്തിയപ്പോൾ ചന്ദ്രികക്ക് തൻ്റെ ജീവിതം വഴിമുട്ടിയെന്നു മനസ്സിലായി. അവളുടെ കണ്മുന്നിലൂടെ അതുവരെയുള്ള അവളുടെ ജീവിതം ഒരു മിന്നായം പോലെ കടന്നു പോയി. പുറത്തു ആളുകൾ കൂടിവന്നു. അഹമ്മദ് തൻ്റെ കാറിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി തൻ്റെ കയ്യിലുള്ള ചുരുട്ടിന് തീ
കൊളുത്തി. ഒരു നീളൻ ജുബ്ബയും പൈജാമയും ധരിച്ചു പഠാണി വേഷത്തിലായിരുന്നു അയാൾ. തറവാട് ജപ്തിക്കാണെന്നു മനസ്സിലായ അവിടെ കൂടിയ ആളുകൾ മുറുമുറുത്തു. അതിൽ അവിടുത്തെ പ്രാദേശിക നേതാവായ കമാലുദ്ധീൻ മുന്നോട്ടു വന്നു. കമാലുദ്ധീൻ: നിങ്ങളെന്തു മനുഷ്യപ്പറ്റില്ലായ്മയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഈ സ്ത്രീകൾ ഇനി ഇവിടെ പോകും? ഇവരെ ഇങ്ങനെ ഇറക്കിവിടുന്നത് ആണുങ്ങൾക്ക് ചേർന്ന പണിയാണോ? അഹമ്മദ് അയാളെ നോക്കി അയാളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ചുരുട്ട് വായിൽ നിന്നും എടുത്തു കമാലുദ്ധീൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് പുകയൂതി വിട്ടു. ഒന്ന് ചുമച്ച കമാലുദ്ധീൻ അഹമ്മദിന് നേരെ കൈ ചൂണ്ടി. കമാലുദ്ധീൻ: നിനക്കെന്നെ ശരിക്കറിയില്ല. എന്നോട് വെറുതെ കളിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട. ആയാൾ അത് പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപേ അയാളുടെ കവിളിൽ ആഞ്ഞൊരടി വീണു. അയാളുടെ ചുണ്ട് പൊട്ടി ചോര തെറിച്ചു. ഒന്ന് രണ്ടു പല്ലുകളും ഇളകി നിലത്തു വീണു. കമാലുദ്ധീന് അടി കൊണ്ടതും ആളുകൾ പതുക്കെ അവിടുന്നു പിരിഞ്ഞു പോയി. അടികിട്ടിയ കവിളും തടവി കമാലുദ്ധീനും. അഹമ്മദ് തൻ്റെ ഒരു കൂട്ടാളിയോട് കണ്ണ് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അയാൾ കമാലുദ്ധീനറിയാതെ അയാളെ പിന്തുടർന്നു. ബഹളം എല്ലാം ഒതുങ്ങിയപ്പോൾ ചന്ദ്രിക പുറത്തേക്കിറങ്ങി വന്നു. ചന്ദ്രിക: എനിക്ക് അഹമ്മദിനോട് സംസാരിക്കണം. ഒന്ന് അകത്തേക്ക് വരുമോ? അഹമ്മദ് അകത്തേക്ക് കയറി ചെന്നു.
ചന്ദ്രിക: അഹമ്മദിനോട് ഇവിടുത്തെ കാരണവർ വളരെ ദ്രോഹങ്ങൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നറിയാം. അതിനെല്ലാം കിട്ടേണ്ടത് ഞങ്ങൾക്ക് കിട്ടിയിട്ടുമുണ്ട്. ഞാനും എൻ്റെ മോളും കിടപ്പാടം വരെ നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ അഹമ്മദ് പറയുന്നതെന്തും അനുസരിക്കാം. എൻ്റെ മോളെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്. അഹമ്മദ് മനസ്സിൽ കുറച്ചു കണക്കുകൂട്ടൽ നടത്തി. അഹമ്മദ്: ഈ പ്രായത്തിലുള്ള നിങ്ങളെ കിട്ടിയിട്ട് ഞാനെന്തു ചെയ്യാനാണ്. ശരി നിങ്ങൾ അപേക്ഷിച്ചതല്ലേ. നിങ്ങളുടെ ജീവനും ജീവിതത്തിനും ഇനി ഞാനായിരിക്കും അവകാശി. സമ്മതമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളെ മംഗലാപുരത്തു കൊണ്ട് പോകാം. ചന്ദ്രിക: സമ്മതമാണ്. അഹമ്മദ് പറയുന്ന പോലെ ചെയ്യാം. അങ്ങനെ ചന്ദ്രികയും ആതിരയും ഇലഞ്ഞിക്കലിൻ്റെ പടിയിറങ്ങി. അഹമ്മദ് അവരെ കല്യാണിയുടെ ബംഗ്ളാവിലേക്കാണ് അയച്ചത്. കല്യാണിയുടെ ബംഗ്ളാവിൻ്റെ പടി കയറി വന്ന ചന്ദ്രികക്ക് സ്വീകരണ മുറിയിലിരിക്കുന്ന കല്യാണിയെ കണ്ടപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് കമലയെ ആണ് ഓർമ്മ വന്നത്. ചന്ദ്രികക്ക് പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് വരെ അവൾ അനുഭവിച്ചതെല്ലാം ഉള്ളിൽ നിന്നും തികട്ടി വന്നു. കമല മരിച്ചപ്പോൾ പോലും ചന്ദ്രികക്ക് ഒന്ന് കരയാൻ പറ്റിയിരുന്നില്ല. അവൾ അവിടെ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു. കമലയുടെ മരണത്തിനു ഒരുപാട് വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം ആദ്യമായി ചന്ദ്രിക പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. തുടരും…