ഇതോ കാവ്യനീതി
[ രമേഷ് ]
കറുപ്പും വെളുപ്പും
കാനഡയിലെ ആ ശീതകാലസന്ധ്യയിൽ മഞ്ഞ് ജനാലപ്പടിയിൽ മെല്ലെ കട്ടിയായി. അപ്പാർട്ട്മെന്റിനകത്ത് നിശബ്ദതയായിരുന്നു. അടുക്കളമേശയുടെ ഒരറ്റത്ത് പ്രമോദ് ഇരുന്നു, മുടിയിൽ വിരലുകൾ തിരുകി;
മറ്റേയറ്റത്ത് കാവ്യ. ഇരുവരുടെയും മുന്നിലെ ചായ ഈ നേരം കൊണ്ട് തണുത്തുപോയിരുന്നു.
“ഇന്നലെ രാഹുൽ വിളിച്ചു,” പ്രമോദ് പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ശബ്ദത്തിൽ മടിയുണ്ടായിരുന്നു. «ഇത് പറയാൻ ഞാൻ വൈകിപ്പോയി. ഇനിയും മറച്ചുവെച്ചാൽ നമ്മൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് വീഴും.»
കാവ്യ അവന്റെ മുഖം നോക്കി. «എന്താണ് സംഗതി?»
«എന്റെ ജോലി, അത് ചിലപ്പോ കൈ വിട്ടു പോകും . ജോൺ പറഞ്ഞത്രേ — ഈ ക്വാർട്ടറിലെ ലക്ഷ്യം പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ ടീം ചുരുക്കും.
എന്റെ പേര് ആദ്യത്തെ പട്ടികയിലുണ്ട്. വിസ, വാടക, നീ ഇവിടെ ജോലി തേടുന്നത് — എല്ലാം ഒരേ മേൽക്കൂരയ്ക്ക് താഴെ ഇടിഞ്ഞുവീഴും.»
കാവ്യ കസേര പിന്നോട്ട് നീക്കി. «രാഹുൽ എന്ത് വഴിയാണ് കാണിച്ചത്?»
«ജോണിനെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുക. ഒരു അത്താഴം. രണ്ട് ഗ്ലാസ് മദ്യം. ഓഫീസിന്റെ ചുമരുകൾക്കപ്പുറത്ത് ബോസിനെ കണ്ടാൽ അവൻ വേറൊരു മനുഷ്യനാകുമെന്നാണ് രാഹുൽ പറഞ്ഞത്.
പ്രശ്നം അടങ്ങും. പദവി നിലനിൽക്കും. ജോൺ ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ളയാളാണ് — കറുത്ത തൊലി, പടുത്തുയർത്തിയ ശരീരം. ഓഫീസിൽ ആരും തലപൊക്കാറില്ല. വീട്ടിലെത്തിയാൽ സംസാരത്തിന്റെ നിറം മാറും എന്നാണ് അവന്റെ വിശ്വാസം.»
കാവ്യ ഏറെനേരം മിണ്ടാതിരുന്നു. പുറത്ത് മഞ്ഞ് തുടർന്നു പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ അവൾ തലയാട്ടി.
«ക്ഷണിക്കൂ. അടുക്കള ഞാൻ നോക്കാം. നിന്റെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടരുത്.»
വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രി ഡോർബെൽ മൂന്ന് വട്ടം മുഴങ്ങി. പ്രമോദ് വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ ജോൺ ആ ഫ്രെയിമിനെ മുഴുവൻ നിറച്ചു — ഉയരം, വിശാലമായ നെഞ്ച്, കോട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഒളിച്ച കറുത്ത കൈകൾ.
പുഞ്ചിരി ചെറുതായിരുന്നു; അത് മുഖത്തെ അലങ്കാരമല്ല, അധികാരത്തിന്റെ ലഘുചിഹ്നമായിരുന്നു.
«പ്രമോദ്. എന്തോ കാര്യമായി കുക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ടല്ലോ »
«കാവ്യ പാകം ചെയ്ത കോഴിക്കറി. അകത്തേക്ക് വരൂ.»
ഹാളിൽ കാവ്യ നിന്നു. മൃദുവായ ഗൗൺ ശരീരത്തിന്റെ രേഖകളെ മറച്ചില്ല; മുലകളുടെ ആകൃതി തുണിയിലൂടെ തെളിഞ്ഞു, കഴുത്ത് തുറന്നിരുന്നു. ജോണിന്റെ നോട്ടം ഒരു ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ നേരം അവിടെ നിന്നു, പിന്നെ
മാറി, വിനയത്തിന്റെ മുഖംമൂടി ധരിച്ചു.
«കാവ്യ. നിന്നെക്കുറിച്ച് കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒടുവിൽ നേരിൽ കാണുന്നു.»
പ്രമോദ് ബാറിൽ നിന്ന് രണ്ട് ഗ്ലാസ് എടുത്തു. ആദ്യം ജോണിന്, പിന്നെ തനിക്ക്. സംസാരം പ്രോജക്ടിനെക്കുറിച്ചും ക്ലയന്റിനെക്കുറിച്ചും ഒഴുകി. ജോൺ ചിരിക്കുമ്പോൾ തോളിലെ മാംസം മെല്ലെ ഇളകി.
കാവ്യ പാത്രങ്ങൾ വെച്ചുകൊണ്ട് അത് കണ്ടു. ആ കഴുത്തും ആ കൈപ്പത്തിയും മസിലും അവളെ പിടിച്ചുനിർത്തി. ഭർത്താവിന്റെ മേലുദ്യോഗസ്ഥനെയാണ് താൻ നോക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും നോട്ടം പിൻവലിക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
കിടപ്പുമുറിയിൽ പ്രമോദിന്റെ ഫോൺ മുഴങ്ങി.
« ഒന്ന് ഫോൺ എടുക്കട്ടെ. രണ്ട് മിനിറ്റ് മാത്രം.»
അവൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. വാതിൽ അടഞ്ഞു.
ജോൺ ഗ്ലാസുകൾക്കിടയിൽ കൈ നീട്ടി. ഉള്ളംകൈയിൽ ഒളിച്ച വെളുത്ത ഗുളിക പ്രമോദിന്റെ മദ്യത്തിലേക്ക് വീണു. ഒരു നിമിഷം നുര കലങ്ങി; പിന്നെ അടങ്ങി, മദ്യം വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു.
അടുക്കളവാതിലിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് കാവ്യ അത് മുഴുവൻ കണ്ടു. ജോൺ തല ഉയർത്തി അവളുടെ കണ്ണിൽ നോക്കി. ഒരു വാക്കുമുണ്ടായില്ല. അവളുടെ നെഞ്ച് മുറുകി.
ഭയവും ആ ശരീരത്തോടുള്ള ആകർഷണവും ഒരേ രക്തത്തിൽ കൂടിക്കലർന്നു.
പ്രമോദ് തിരിച്ചുവന്ന് ഗ്ലാസ് പിടിച്ച് അവസാനത്തുള്ളി വരെ കുടിച്ചു.
«ജോൺ, നാളത്തെ മീറ്റിങ്ങിൽ ഞാൻ റിപ്പോർട്ട്…»
വാചകം നടുവിൽ നിന്നു. കണ്പോളകൾ താഴ്ന്നു. ഗ്ലാസ് മേശപ്പടിയിൽ ഇട്ട് ശരീരം സോഫയിലേക്ക് ചരിഞ്ഞു. ശ്വാസം മാത്രം ശേഷിച്ചു. ഉറക്കം ഒരു കരിമ്പടംപോലെ അവനെ മൂടി.