നീര് താടിയിൽ വഴുതി; അയാൾ അത് നക്കി വൃത്തിയാക്കി. കാവ്യ വിറച്ചു. കൈകൾ കട്ടിൽ പിടിച്ചു. തല തിരിച്ച് നോക്കിയില്ല. താഴെ സോഫയിൽ ഭർത്താവ് ഉറങ്ങിക്കിടന്നു.
തുടകൾ ഞെരുങ്ങി. അകത്ത് ചൂട് കൂടി. ഒടുവിൽ അഗ്നിപർവതം പൊട്ടി; ലാവ പൂറിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കൊഴുകി. ജോണിന്റെ മുഖം നനഞ്ഞു.
തലപ്പ് പൂറിന്റെ വായിൽ വെച്ച് ഒറ്റയടിക്ക് കയറ്റി. പത്ത് ഇഞ്ചും അകത്തായി. കാവ്യ തലയിണ കടിച്ചു പിടിച്ചു . അവളുടെ പൂറിനുള്ളിൽ കിരുകിരുപ്പ് വീണ്ടും ഉയർന്നു.
«മുഴുവൻ ഇറക്കൂ. എന്റെ പൂറ് വിങ്ങി പൊട്ടുന്നു . അവൾ ശബ്ദമില്ലാതെ കരഞ്ഞു .»
ജോൺ അര താഴ്ത്തി ഉയർത്തി. സഞ്ചി പൂറിന്റെ വക്കിൽ തട്ടി. മുലകൾ ഓരോ തള്ളലിലും താഴോട്ട് തൂങ്ങി കുലുങ്ങി. കറുപ്പ് വെളുപ്പിന്റെ പിന്നിൽ ചേർന്നു.
കാവ്യയുടെ കാൽവിരൽ ചുരുങ്ങി.
ജോൺ മുടി പിടിച്ച് തല പിന്നോട്ട് വലിച്ചു.
«ആരുടെ കൈകളിലാണ് നീ ഇപ്പോൾ ?»
«നിങ്ങൾ… ജോൺ…»
«പേര് വേണ്ട. ബോസ് എന്ന് വിളിക്കെടീ .»
«ബോസ്…»
മുടി വിട്ട് മറ്റേ കൈകൊണ്ട് മുല ഞെക്കി. നനവ് തുടയിലൂടെ താഴേക്ക് ഓടി. കുണ്ണ പുറത്തെടുത്ത് കൂതിയുടെ വക്കിൽ നിർത്തി. കാവ്യ തല തിരിച്ചില്ല; കുണ്ടി പിന്നോട്ട് തള്ളി.
«നിന്റെ കൂതി ടൈറ്റ് ആണല്ലോടീ … അനങ്ങാതെ കിടക്ക് …»
തലപ്പ് കൂതിയിൽ കയറി. വളയം ഇറുകി. മുഴുവൻ അകത്തായപ്പോൾ അവൾ പല്ല് കടിച്ചു. ജോൺ ഒരു കൈ പൂറിലിട്ട് കന്ത് തിരുമ്മി.
രണ്ട് ദ്വാരവും ഒരേ താളത്തിൽ ചലിച്ചു . കാവ്യയുടെ ശരീരം വലിഞ്ഞു. മേഘവിസ്ഫോടനം — മഴപോലെ നീര് തുടയിലൂടെ ഇറങ്ങി. കൈകൾ തെന്നി.
ജോൺ അരക്കെട്ട് പിടിച്ച് നിർത്തി, പൂറിലേക്ക് തിരിച്ചു, ആഴം കൂട്ടി. കുണ്ണ വീർത്തു. അവളുടെ ഇരു കൈകളും പിന്നോട്ട് വലിച്ചു പിടിച്ചു.
ഒരു അവസാന തള്ളലിൽ ചൂടുള്ള പാൽ അകത്തേക്ക് തെറിച്ചു, മൂന്ന് വട്ടം; കട്ടി ഉൾഭിത്തിയിൽ ഒട്ടി. കാവ്യയുടെ പൂറ് ചുരുങ്ങി ആ പാൽ വലിച്ചെടുത്തു.
ജോൺ പുറത്തെടുത്തു. വെളുത്ത നൂൽ ദ്വാരത്തിന്റെ വക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. കാവ്യ അതേ നിലയിൽ തന്നെ — മുട്ടും കൈയും ഊന്നി, കുണ്ടി ഉയർന്ന്.
അയാൾ പാന്റ് ഉടുത്ത് അവളുടെ ചെവിയോട് അടുത്തു.
«ഉണരുമ്പോൾ ഇന്നത്തെ ഒന്നും അവന്റെ തലയിൽ ഉണ്ടാകില്ല. ഗുളിക അതാണ് ചെയ്യുക. ഞാൻ വന്നുവെന്നത് പോലും അവൻ ഓർക്കുകയില്ല. നീ രാവിലെ സാധാരണപോലെ ഇരിക്കണം.
അവൻ ഓഫീസിലേക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ നീ ഗേറ്റിന് പുറത്ത് വരണം. ഞാൻ ഉണ്ടാകും.»
കാവ്യ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. ജോൺ താടി ഉയർത്തി.
«കേട്ടോ. നീ എന്നോടൊപ്പം ഇരിക്കുന്നിടത്തോളം കാലം പ്രമോദിന് ജോലിയുണ്ടാകും; പ്രമോഷനും കൂടി. അത് നിന്റെ കൈയിലാണ്. നീ മാറിയാൽ അവൻ പുറത്താകും.
നീ വന്നാൽ അവൻ ഉയരും. തല കുലുക്കൂ.»
കാവ്യ തല കുലുക്കി. ശബ്ദം വന്നത് ഒരു മന്ത്രമായി. «ഞാൻ വരാം.»
«നാലുകാലിൽ വാതിൽ വരെ വരൂ. പിന്നെ
എഴുന്നേൽക്കാം.»
അവൾ കട്ടിലിൽ നിന്ന് തറയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. കീറിയ ഗൗൺ അരയിൽ തൂങ്ങി. മുലകൾ താഴോട്ട് തൂങ്ങി. പൂറിൽ നിന്ന് പാൽ തുള്ളികൾ ഒഴുകി.
ഹാളിലൂടെ നാലുകാലിൽ നീങ്ങി — സോഫയ്ക്ക് അടുത്തുകൂടെ, പ്രമോദിന്റെ ഷൂവിന് അടുത്ത് മുട്ട് ഊന്നി. ജോൺ വാതിൽ തുറന്നു. കാവ്യ അവിടെ മുട്ടുകുത്തി നിന്നു, തല താഴ്ത്തി.
അയാൾ പുറത്തിറങ്ങി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. അവൾ അപ്പോഴും ആ നിലയിൽ ഒരു നിമിഷം കൂടി നിന്നു. പിന്നെ എഴുന്നേറ്റു. കൈ വിറച്ചു.
രാവിലെ പ്രമോദ് നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് എഴുന്നേറ്റു.
«രാത്രി എനിക്ക് എന്ത് പറ്റി? തല കനത്തിരിക്കുന്നു. ജോൺ വന്നിരുന്നോ?»
കാവ്യ ടോസ്റ്റ് മേശയിൽ വെച്ചു. ശബ്ദം മാറ്റിയില്ല; കണ്ണ് താഴ്ത്തി.
«ഇല്ല. നീ ക്ഷീണം എന്ന് പറഞ്ഞ് കിടന്നു. വൈകിയിരിക്കുന്നു. വേഗം പോയിക്കോ.»
കവിളിൽ ഒരു ചുംബനം. വാതിൽ അടഞ്ഞു. ലിഫ്റ്റ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. മൗനം ശേഷിച്ചു. കാവ്യ കോട്ട് എടുത്ത് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി. ഗേറ്റിന് പുറത്ത് കറുത്ത കാർ കാത്തുനിന്നു.
ജോൺ വാതിൽ തുറന്നു. അവൾ കയറി. ചോദ്യമുണ്ടായില്ല. കൈകൾ മടിയിൽ കൂട്ടിവെച്ചു. തല ജനാലയിലേക്കല്ല, താഴേക്കായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിൽ ജിജ്ഞാസയും ഭയവും മാറി മാറി വന്നു.