അജയുടെ പുതിയ ജീവിതം – 1
[ Angitha ]
Other World Kingdom OWK FAMDOM
ഇതൊരു ഫിക്ഷണൽ ഫെംഡം സ്റ്റോറിയാണ്. മുതിർന്നവർക്ക് മാത്രം.
കേരളത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള അജയ്. 23 വയസ്. ശരീരം മെലിഞ്ഞതും എന്നാൽ ശക്തിയുള്ളതുമായ ഒരു പയ്യൻ. കോളേജ് കഴിഞ്ഞ് ജോലി തേടി നടക്കുമ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് “Other World Kingdom” എന്ന പേര് ആദ്യമായി കേൾക്കുന്നത്. ഇന്റർനെറ്റിൽ കണ്ട ഒരു വീഡിയോ. സ്ത്രീകൾ രാജ്ഞികളും പുരുഷന്മാർ അടിമകളുമായ ഒരു രാജ്യം. അവിടെ പുരുഷന്മാരെ ചങ്ങലയിട്ട് നടത്തുന്ന ചിത്രങ്ങൾ അയാളുടെ മനസ്സിൽ ഒട്ടിപ്പോയി.
ഒരു രാത്രി അയാൾ അപേക്ഷ അയച്ചു. രണ്ടാഴ്ചയ്ക്കകം മറുപടി വന്നു. “നിങ്ങളെ അടിമയായി സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറാണ്. എല്ലാ അവകാശങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുത്തി ഒപ്പിടുക.” അജയ് ഒപ്പിട്ടു. മാതാപിതാക്കളോട് “യൂറോപ്പിൽ ജോലിക്ക് പോകുന്നു” എന്ന് പറഞ്ഞ് പുറപ്പെട്ടു.
ചെക്ക് റിപ്പബ്ലിക്കിലെ ഒരു വിദൂര കോട്ടയിലാണ് OWK. വലിയ കറുത്ത കവാടം തുറന്നപ്പോൾ രണ്ട് സ്ത്രീകൾ കാത്തുനിന്നിരുന്നു. കറുത്ത ലെതർ വസ്ത്രം. ഉയരമുള്ളവരും കർശനമായ മുഖഭാവമുള്ളവരും.
“പേര്?” ഒരാൾ ചോദിച്ചു.
“അജയ്…”
“ഇനി മുതൽ നിനക്ക് പേരില്ല. നീ ഒരു അടിമ മാത്രമാണ്. നമ്പർ 47.”
അവരുടെ കൈയിലെ ചങ്ങല അജയുടെ കഴുത്തിൽ വീണു. ലോഹത്തിന്റെ തണുപ്പ് തൊലിയിൽ തറച്ചു. അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നൊന്നായി അഴിച്ചെടുത്തു. നഗ്നനായി നിർത്തി. തണുത്ത കാറ്റ് ശരീരത്തിൽ അടിച്ചു. ഒരു സ്ത്രീ അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ മാതൃഭൂമിയിൽ നീ ഒരു മനുഷ്യനായിരുന്നു. ഇവിടെ നീ ഒരു വസ്തു മാത്രമാണ്. മനസ്സിലായോ?”
അജയ് തലയാട്ടി. ഉടൻ ഒരു ചാട്ടവാറ് അവന്റെ
തുടയിൽ വീണു. വേദനയിൽ അവൻ മുട്ടുകുത്തി.
“വാക്കുകൊണ്ട് മറുപടി പറയരുത്. ‘അതെ, മിസ്ട്രസ്’ എന്ന് മാത്രം.”
“അതെ… മിസ്ട്രസ്…”
അവനെ ഒരു ഇരുമ്പ് കൂട്ടിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. രാത്രി മുഴുവൻ അവിടെ നഗ്നനായി കിടന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മിസ്ട്രസ് എലീന വന്നു. ഉയരമുള്ള, മുടി പിന്നിലേക്ക് മുറുക്കി കെട്ടിയ, കറുത്ത കോർസെറ്റ് ധരിച്ച സ്ത്രീ. അവളുടെ കൈയിൽ ഒരു നീണ്ട ചങ്ങല.
“നിന്റെ പരിശീലനം ഇന്ന് തുടങ്ങുന്നു,” അവൾ പറഞ്ഞു. “നീ നടക്കുമ്പോൾ തല താഴ്ത്തി നടക്കണം. സംസാരിക്കരുത്. കണ്ണ് ഉയർത്തി നോക്കരുത്. മനസ്സിലായോ?”
“അതെ, മിസ്ട്രസ്.”
എലീന അവന്റെ കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് കെട്ടി. കഴുത്തിലെ ചങ്ങലയിൽ വലിച്ചു. അജയ് നിലത്ത് ഇഴഞ്ഞു. കോട്ടയുടെ നടുമുറ്റത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ മറ്റ് അടിമകളും ഉണ്ടായിരുന്നു—ചിലർ മുട്ടുകുത്തി, ചിലർ ചങ്ങലയിൽ തൂങ്ങി. സ്ത്രീകൾ ചുറ്റും നടന്നു. ചിലർ ചിരിച്ചു, ചിലർ ചാട്ടവാറ് ഓങ്ങി.
എലീന അജയെ ഒരു തടി തൂണിനോട് ചേർത്ത് നിർത്തി. കൈകളും കാലുകളും മുറുക്കി കെട്ടി. അവന്റെ ശരീരം പൂർണ്ണമായും തുറന്നു. അവൾ അടുത്തുവന്ന് അവന്റെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു:
“നീ ഇവിടെ വന്നത് സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ്. ഇനി നിന്റെ ശരീരം എന്റെതാണ്. വേദനയും അപമാനവും നിന്റെ പുതിയ ജീവിതമാണ്.”
ചാട്ടവാറ് ആദ്യം തുടയിൽ വീണു. പിന്നെ പുറകിൽ. ഓരോ അടിയിലും അജയ് പല്ല് കടിച്ചു. കണ്ണുനീർ വന്നു. എലീന നിർത്തിയില്ല. അവൾ അടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. അവസാനം അവൻ ദുർബലനായി തൂങ്ങി നിന്നു.
രാത്രി അവനെ ഒരു ചെറിയ മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. തറയിൽ മാത്രം ഒരു പായ. കഴുത്തിലെ ചങ്ങല
ഭിത്തിയിലെ ഇരുമ്പ് വളയത്തിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു. എലീന വാതിൽക്കൽ നിന്ന് പറഞ്ഞു:
“നാളെ നീ എന്റെ കാലുകൾ കഴുകും. അതിനുശേഷം നിന്റെ നാവ് ഉപയോഗിച്ച് എന്റെ ബൂട്ട് വൃത്തിയാക്കും. മനസ്സിലായോ, അടിമ?”
“അതെ, മിസ്ട്രസ്…”
വാതിൽ അടഞ്ഞു. ഇരുട്ടിൽ അജയ് കിടന്നു. ശരീരത്തിലെ വേദനയും മനസ്സിലെ അപമാനവും ഒരുമിച്ച്. എന്നിട്ടും… ഒരു വിചിത്രമായ സമാധാനം. അവൻ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്ത ജീവിതം. ഇനി മുതൽ അവൻ ഒരു മനുഷ്യനല്ല. ഒരു അടിമ മാത്രം.