“അതെ… മൈ ക്വീൻ,” അജയ് വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
ക്വീൻ പാട്രീഷ്യ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുപോയി. ഇരുന്നു. ഒരു കൈകൊണ്ട് സൈൻ ചെയ്തു.
“എലീന, ഇവനെ എന്റെ സ്വകാര്യ അടിമകളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് മാറ്റുക. ഇനി മുതൽ ഇവൻ എന്റെ മുറിയിൽ സേവിക്കും. രാത്രിയും പകലും.”
എലീന തല കുനിച്ചു.
“അതെ, മൈ ക്വീൻ.”
ചങ്ങല വീണ്ടും വലിച്ചു. അജയെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
ആ ദിവസം മുതൽ അജയുടെ ജീവിതം വീണ്ടും മാറി.
ഇനി അവൻ മിസ്ട്രസ്
എലീനയുടെ അടിമ മാത്രമല്ല.
ക്വീൻ പാട്രീഷ്യയുടെ സ്വകാര്യ അടിമയായി.
ആ രാത്രി.
ക്വീൻ പാട്രീഷ്യയുടെ സ്വകാര്യ മുറി വലുതും ഇരുട്ടുള്ളതുമായിരുന്നു. കട്ടിലിന് അടുത്ത് ഇരുമ്പ് വളയങ്ങളും ചങ്ങലകളും തൂങ്ങിനിന്നു. ചുവരുകളിൽ വിവിധ തരം ചാട്ടവാറുകൾ, കനത്ത തടി വടികൾ, ലെതർ സ്ട്രാപ്പുകൾ തൂക്കിയിട്ടിരുന്നു.
എലീന അജയെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നു. ചങ്ങല അഴിച്ചു. പിന്നെ ക്വീന്റെ മുന്നിൽ നഗ്നനായി നിർത്തി.
ക്വീൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. കാലുകൾ മടക്കി. തണുത്ത കണ്ണുകളാൽ അവനെ നോക്കി.
“ഇന്ന് മുതൽ നീ എന്റെ സ്വകാര്യ അടിമയാണ്,” അവൾ പറഞ്ഞു. “അതുകൊണ്ട് നിനക്ക് പ്രത്യേക പരിശീലനം വേണം. കഠിനമായത്.”
അവൾ ഒരു വിരൽ കൊണ്ട് സൈൻ ചെയ്തു. രണ്ട് സഹായി സ്ത്രീകൾ അടുത്തുവന്നു. അജയുടെ കൈകൾ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി, മേൽക്കൂരയിലെ ഇരുമ്പ് വളയത്തിൽ മുറുക്കി കെട്ടി. കാലുകൾ അകറ്റി തറയിലെ വളയങ്ങളിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു. ശരീരം പൂർണ്ണമായും തുറന്നു. അവൻ തൂങ്ങി നിന്നു.
ക്വീൻ എഴുന്നേറ്റു. ഒരു നീണ്ട, കനത്ത ലെതർ ചാട്ടവാറ് എടുത്തു.
“നിന്റെ മുൻപത്തെ പരിശീലനം മൃദുവായിരുന്നു. ഇനി മുതൽ അങ്ങനെയല്ല.”
ആദ്യ അടി വന്നു.
വലതു തുടയിൽ.
ഒരു ചുവന്ന വര ഉടൻ ഉയർന്നു. അജയ് പല്ല് കടിച്ചു. ശബ്ദം പുറപ്പെടുത്തിയില്ല.
രണ്ടാമത്തെ അടി ഇടതു തുടയിൽ.
മൂന്നാമത്തേത് പുറകിൽ.
നാലാമത്തേത് നെഞ്ചിൽ.
ഓരോ അടിയും കനത്തതായിരുന്നു. ചാട്ടവാറ് വേഗത്തിൽ ഉയർന്ന് വീണു. ശരീരം വിറച്ചു. ചർമ്മം ചുട്ടുതിളച്ചു. കണ്ണുനീർ വന്നു. പക്ഷേ അവൻ നിലവിളിച്ചില്ല.
ക്വീൻ നിർത്തി. അടുത്തുവന്ന് അവന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി.
“വേദന ഉണ്ടോ?”
“അതെ… മൈ ക്വീൻ,”
അവൻ വിറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“നല്ലതാണ്. വേദനയാണ് നിന്റെ പുതിയ ഭാഷ.”
അവൾ ചാട്ടവാറ് മാറ്റി. ഒരു കനത്ത തടി വടി എടുത്തു.
ഇത്തവണ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ അടിച്ചു.
പുറകിൽ. തുടകളിൽ. നിതംബത്തിൽ.
ഓരോ അടിയിലും അജയുടെ ശരീരം മുന്നോട്ട് ഉലഞ്ഞു. മുട്ടുകൾ വിറച്ചു. ശ്വാസം മുട്ടി.
പത്ത് അടി. പതിനഞ്ച്. ഇരുപത്.
അവസാനം അവന്റെ ശരീരം ചുവന്നുപോയി. ചിലയിടങ്ങളിൽ ചർമ്മം പൊട്ടി. രക്തം ചെറുതായി ഒലിച്ചു.
ക്വീൻ വടി താഴെ വെച്ചു. അവന്റെ മുടിയിൽ പിടിച്ച് തല ഉയർത്തി.
“നീ ഇപ്പോഴും നിലവിളിച്ചില്ല. നല്ലത്. പക്ഷേ ഇനിയും മതിയാവില്ല.”
അവൾ സഹായികളോട് പറഞ്ഞു: “അവനെ താഴേക്ക് ഇറക്കുക. മുട്ടുകുത്തിക്കുക.”
ചങ്ങലകൾ അഴിച്ചു. അജയ് തളർന്ന് തറയിൽ വീണു. ഉടൻ സഹായികൾ അവനെ മുട്ടുകുത്തിച്ചു. കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് വീണ്ടും കെട്ടി. തല താഴ്ത്തി നിർത്തി.
ക്വീൻ അവന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു. ബൂട്ട് ധരിച്ച കാൽ അവന്റെ മുഖത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ചു.
“നാവ് പുറത്തെടുക്ക്. എന്റെ ബൂട്ട് വൃത്തിയാക്ക്.”
അജയ് വിറച്ചുകൊണ്ട് നാവ് നീട്ടി. ബൂട്ടിന്റെ മുകൾഭാഗം നക്കി. പൊടിയും അഴുക്കും നാവിൽ വന്നു. ക്വീൻ അവന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ച് അമർത്തി.
“മുഴുവൻ. മുകളിലും താഴെയും. നന്നായി.”
അവൻ അനുസരിച്ചു. നാവ് കൊണ്ട് ബൂട്ട് മുഴുവൻ വൃത്തിയാക്കി. അവസാനം ക്വീൻ കാൽ പിൻവലിച്ചു.
“ഇനി എന്റെ മറ്റേ കാലും.”
അതും ചെയ്തു.
പിന്നെ ക്വീൻ ഒരു ചെറിയ ഇരുമ്പ് കൂട് കൊണ്ടുവന്നു. അതിലേക്ക് അജയെ തള്ളിയിട്ടു. കൂട് വളരെ ഇടുങ്ങിയതായിരുന്നു. മുട്ടുകുത്തി മാത്രമേ ഇരിക്കാൻ പറ്റൂ. തല ഉയർത്താൻ പോലും
സ്ഥലമില്ല. കൂടിന്റെ വാതിൽ അടച്ച് പൂട്ടി.
“രാത്രി മുഴുവൻ ഇവിടെ കിടക്ക്,” ക്വീൻ പറഞ്ഞു. “നാളെ രാവിലെ ഞാൻ വീണ്ടും വരും. അപ്പോൾ കൂടുതൽ ശിക്ഷകൾ ഉണ്ടാകും.”