അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ പരിശീലനം കൂടുതൽ കഠിനമായി. നിലത്ത് ഇഴഞ്ഞ് നടത്തൽ, പൊതുസ്ഥലത്ത് നഗ്നനായി നിർത്തൽ, മറ്റ് മിസ്ട്രസുമാരുടെ മുന്നിൽ അപമാനിക്കൽ. എലീന അവനെ ഒരിക്കലും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല. ഓരോ രാത്രിയും ചങ്ങലയിൽ കെട്ടി ഉറക്കി. ഓരോ രാവിലെയും അവളുടെ കാലടികൾ കേട്ട് അവൻ മുട്ടുകുത്തി.
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അജയ് മാറിയിരുന്നു. തല എപ്പോഴും താഴ്ത്തി. വാക്കുകൾ കുറഞ്ഞു. കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അടിമത്തവും. എലീന ഒരു ദിവസം അവന്റെ താടിയെടുത്ത് ഉയർത്തി നോക്കി പറഞ്ഞു:
“നീ ഇപ്പോൾ ഒരു നല്ല അടിമയാണ്. കേരളത്തിലെ ആ പയ്യൻ ഇവിടെ മരിച്ചു. ഇവിടെ ഉള്ളത് നമ്പർ 47 മാത്രം. എന്റെ സ്വത്ത്.”
അജയ് മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. അവൻ തല കുനിച്ച് അവളുടെ കാലടികൾക്ക് മുന്നിൽ നിലത്ത് ചുംബിച്ചു.
അവന്റെ പുതിയ ജീവിതം തുടങ്ങിയിരുന്നു.
ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു.
അജയ് ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും മാറിയിരുന്നു. തല എപ്പോഴും താഴ്ത്തി. നടക്കുമ്പോൾ ചെറിയ ചുവടുകൾ. സംസാരിക്കുമ്പോൾ “അതെ, മിസ്ട്രസ്” എന്ന് മാത്രം. ശരീരത്തിൽ ചാട്ടവാറിന്റെ അടയാളങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. കഴുത്തിലെ ചങ്ങല ഒരിക്കലും അഴിച്ചിട്ടില്ല.
ഒരു രാവിലെ മിസ്ട്രസ് എലീന അവനെ വിളിച്ചു.
“ഇന്ന് നീ പ്രത്യേക അവസരത്തിന് തയ്യാറാകണം,” അവൾ പറഞ്ഞു. “ക്വീൻ പാട്രീഷ്യ നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”
അജയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ അടിച്ചു. ക്വീൻ പാട്രീഷ്യ. OWK-യുടെ യഥാർത്ഥ ഭരണാധികാരി. എല്ലാവരും ഭയപ്പെടുന്ന, ആരാധിക്കുന്ന സ്ത്രീ.
എലീന അവനെ കുളിപ്പിച്ചു. ശരീരം വൃത്തിയാക്കി. മുടി മുറിച്ചു. പിന്നെ ഒരു കറുത്ത ലെതർ കോളർ മാത്രം ധരിപ്പിച്ചു. മറ്റൊന്നും ഇല്ല. നഗ്നൻ. കൈകൾ പിന്നിലേക്ക് മുറുക്കി കെട്ടി. കാലുകളിൽ ചങ്ങല.
“നീ അവളുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തണം. തല ഉയർത്തരുത്. സംസാരിക്കരുത്. അനുവദിച്ചാൽ മാത്രം നാവ് പുറത്തെടുക്കണം,” എലീന ഉത്തരവിട്ടു.
വലിയ ഹാൾ. ഉയരമുള്ള മേൽക്കൂര. ചുവന്ന പരവതാനി. സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത് ക്വീൻ പാട്രീഷ്യ. കറുത്ത ഗൗൺ. തലയിൽ വെള്ളി കിരീടം. മുഖത്ത് നിശ്ചലമായ, കർശനമായ ഭാവം. കണ്ണുകൾ തണുത്തതും മൂർച്ചയുള്ളതും.
എലീന അജയെ ചങ്ങല പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് നടത്തി. ഹാളിലെ എല്ലാ സ്ത്രീകളുടെയും നോട്ടം അവന്റെ നഗ്നശരീരത്തിൽ പതിഞ്ഞു. ചിലർ ചിരിച്ചു. ചിലർ മന്ത്രിച്ചു.
സിംഹാസനത്തിന് മുന്നിൽ എത്തിയപ്പോൾ എലീന അവന്റെ ചങ്ങല വലിച്ചു.
“മുട്ടുകുത്ത്.”
അജയ് ഉടൻ തറയിൽ മുട്ടുകുത്തി. തല താഴ്ത്തി. നെറ്റി പരവതാനിയിൽ തൊട്ടു.
ക്വീൻ പാട്രീഷ്യ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ കാലടികൾ അടുത്തുവന്നു. അജയുടെ മുന്നിൽ നിന്നു. ഒരു കൈകൊണ്ട് അവന്റെ താടി പിടിച്ച് തല ഉയർത്തി.
അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തറച്ചു.
“ഇതാണോ ആ കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള പയ്യൻ?” അവൾ ചോദിച്ചു. ശബ്ദം തണുത്തതും ആഴമുള്ളതും.
“അതെ, മൈ ക്വീൻ,” എലീന മറുപടി
പറഞ്ഞു. “ഒരു മാസത്തെ പരിശീലനം കഴിഞ്ഞു. ഇപ്പോൾ നല്ല അടിമയാണ്.”
ക്വീൻ അജയുടെ മുഖം ഇടത്തോട്ടും വലത്തോട്ടും തിരിച്ചുനോക്കി. പിന്നെ അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ പരിശോധിച്ചു. വിരലുകൾ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ, വയറ്റിൽ, തുടകളിൽ സ്പർശിച്ചു. അവസാനം കഴുത്തിലെ കോളറിൽ തൊട്ടു.
“നിന്റെ പേര് എന്തായിരുന്നു?” അവൾ ചോദിച്ചു.
അജയ് നിശബ്ദനായി.
എലീന ഉടൻ പറഞ്ഞു: “മറുപടി പറയൂ.”
“അജയ്… മൈ ക്വീൻ,” അവൻ മന്ത്രിച്ചു.
ക്വീൻ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി ഭയാനകമായിരുന്നു.
“ഇനി മുതൽ അജയ് എന്ന പേര് ഇല്ല. നീ എന്റെ അടിമയാണ്. നമ്പർ 47. എന്റെ സ്വത്ത്.”
അവൾ കൈയിലെ ചാട്ടവാറ് എടുത്തു. ഒരു അടി അജയുടെ തുടയിൽ വീണു. രണ്ടാമത്തെ അടി പുറകിൽ. മൂന്നാമത്തേത് നെഞ്ചിൽ. അജയ് പല്ല് കടിച്ച് സഹിച്ചു. ശബ്ദം പുറപ്പെടുത്തിയില്ല.
ക്വീൻ വീണ്ടും അവന്റെ താടി പിടിച്ചു.
“നീ എന്റെ മുന്നിൽ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കണം. മുട്ടുകുത്തി. തല താഴ്ത്തി. നിന്റെ ജീവിതം ഇനി എന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരമാണ്. മനസ്സിലായോ?”