നിന്ന നിൽപ്പിൽ ജീവൻ മേൽപ്പോട്ട് പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ഒരു നിമിഷം ആഗ്രഹിച്ചു പോയി…മോൻ നല്ലൊരു ജോലിയിൽ ആണെന്ന് കരുതി സമാധാനത്തോടെ ഉറങ്ങുന്ന വീട്ടുകാരുടെ മുഖം കണ്മുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു…
“ഇപ്പോൾ എന്താ ചെയ്യാൻ പറ്റുക മാമാ…”
വിറങ്ങലിച്ച സ്വരത്തിൽ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് ഞാൻ പ്രതീക്ഷയോടെ നോക്കി..
“ഒരു വഴിയുണ്ട് പക്ഷേ അത് അല്പം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതാ…. “
അൽപനേരം ആലോചിച്ച ശേഷം അയാൾ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി….
“എത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് ആയാലും കുഴപ്പമില്ല മാമാ…എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടേ പറ്റൂ…”
പിടിക്കപ്പെടാതിരിക്കാൻ ഏതറ്റം വരെ പോകാനും ഞാൻ തയ്യാർ ആയിരുന്നു..
“ ശെരി വാ…”
അയാൾ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു കൊണ്ട് ടെറസിന് മുകളിലേക്ക് നടന്നു…എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് എന്ന് മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അയാൾക്കൊപ്പം നടന്നു…ടെറസിന് മുകളിൽ എത്തിയതും ഒരു വശത്തായി എന്നെ ഒതുക്കി നിർത്തിയ ശേഷം ചുറ്റുപാട് ഒന്നുകൂടി സസൂക്ഷ്മം വീക്ഷിച്ച ശേഷം അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു…
“നീ ആ കാണുന്ന പൈപ്പ് ലൈൻ കണ്ടോ, അതിൽ പിടിച്ച് സാവധാനം താഴേക്ക് ഇറങ്ങണം…ഈ വശത്തേക്ക് ആരുടേയും കണ്ണ് പെട്ടെന്ന് എത്തില്ല…മുന്നിലുള്ള മതിൽ ചാടികടന്നാൽ വലത്തേക്ക് ഒരു ചെറിയ ഇട വഴി ഉണ്ട് അത് നേരെ എത്തുന്നത് ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്കാ…നീ അവിടെ നിന്നാൽ മതി ഞാൻ ഡ്രൈവറെ വിളിച്ച് വണ്ടിയുമായി അങ്ങോട്ട് വരാൻ പറയാം…”
ഞാൻ പേടിയിൽ നിന്ന് വിയർക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ പിന്നിലൂടെ വന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു…
“പേടി തോന്നുന്നുണ്ടോ നിനക്ക്, ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ അനുഭവങ്ങൾ അല്ലേ…”
അയാളുടെ കഴപ്പ് അല്പം പോലും മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് മുണ്ടിനടിയിൽ ഉണർന്ന് നിന്നിരുന്ന കളിവീരൻ പിന്നിൽ അമർന്നപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി…
“നല്ല പോലെ സുഖം പിടിച്ച് വന്നതാ,ആ നാറി ഒറ്റ ഒരുത്തൻ കാരണം എല്ലാം പോയി…”
അയാളുടെ പിടിത്തം മുറുകാൻ തുടങ്ങിയതും ഞാൻ കൈയിൽ കയറി പിടിച്ചു…ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലും അയാൾക്ക് വേണ്ടത് എന്റെ ശരീരം മാത്രമാണ് എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ നല്ല ദേഷ്യം തോന്നി…
“പകുതിയിൽ നിർത്തിയത് പൂർത്തിയാക്കണ്ടേ നമുക്ക്….”
എന്റെ പാന്റ്സ് പതിയെ വലിച്ച് താഴ്ത്താൻ ശ്രമിച്ചതും ദേഷ്യത്തോടെ ഞാൻ അയാളെ തള്ളി മാറ്റിയ ശേഷം മുന്നോട്ട് മാറി…
“എന്ത് മനുഷ്യനാടോ താൻ..ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലും എങ്ങനെ ഇതുപോലെ…“
ദേഷ്യവും സങ്കടവും കലർന്ന സ്വരത്തിൽ ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
“എന്നെ ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ആക്കിയതിൽ നിനക്കും ഒരു പങ്കുണ്ട്….”
ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ ഞാൻ അയാളുടെ മുഖത്തേക്ക് സംശയത്തോടെ നോക്കി…
“അത്ര വലിയ പുണ്യാളൻ ഒന്നും അല്ല ഞാൻ,ഇതിന് മുൻപും സമീർ കൊണ്ട് വരാറുള്ള പല പയ്യന്മാരെയും ഞാൻ ഊക്കിയിട്ടുണ്ട്, സമ്മതിക്കുന്നു…പക്ഷേ നിന്നോട് തോന്നിയിട്ടുള്ളത് പോലൊരു ഇഷ്ടം ഇതുവരെ ആരോടും തോന്നിയിട്ടില്ല….എണ്ണതോണിയിൽ നിർത്തി സ്വാമിമാർ മാറി മാറി നിന്റെ പിന്നിൽ പണിയുന്നത് കണ്ടത് മുതൽ ഞാൻ ശെരിക്ക് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല…ആ ഒരു സ്ഥാനത്ത് ഞാനായിരുന്നു എന്ന് ചിന്തിച്ച് എത്ര തവണ കൈയിൽ പിടിച്ച് കളഞ്ഞു എന്ന് അറിയോ നിനക്ക്….”
അയാൾ ഒന്ന് നിർത്തിയ ശേഷം എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് വന്നു…
“ബസ് കയറുന്നതിനു മുൻപ് നിന്റെ കൃഷിയിടത്തിൽ ഞാൻ വിത്ത് ഇറക്കിയിരിക്കും,തയ്യാറായി ഇരുന്നോ……“
ദേഷ്യത്തിൽ അയാളെ തള്ളി മാറ്റിയ ശേഷം ഞാൻ മുന്നോട്ട് നടന്നു….ചിമ്മിനിയോട് ചേർന്നാണ് ആ പൈപ്പ് താഴേക്ക് പോകുന്നത്…പഴയ പൈപ്പ് ലൈൻ ആയിരുന്നത് കാരണം നല്ലപോലെ പായലും അഴുക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു,എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവിടുന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ മതി എന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരുവിധം ഊർന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി,ഇറങ്ങുന്നതിന് ഇടയിൽ പൈപ്പ് ചുവരോട് ചേർത്ത് തറച്ചിരുന്ന കമ്പികളിൽ ഉരഞ്ഞു കൈയിലും കാലിലും മുറിവുകൾ ഉണ്ടായെങ്കിലും അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ ഒരുവിധം ഊർന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി…പുറത്ത് നല്ല ഒച്ചയും ബഹളവും ഇപ്പോഴും കേൾക്കുന്നുണ്ട്…അയാൾ പറഞ്ഞ പോലെ പതിയെ മതിലിനു അടുത്തേക്ക് നടന്നു…..ചുറ്റും ഒരിക്കൽ കൂടി നോക്കി ആരും ഇല്ലെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഉയരമുള്ള ആ മതിൽ വലിഞ്ഞു കയറി പുറത്തേക്ക് എടുത്ത് ചാടി…ഇടവഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോഴും ആരുടേയും കൈയിൽ ചെന്ന് പെടല്ലേ എന്ന പ്രാർത്ഥനയായിരുന്നു മനസ് മുഴുവൻ…ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തുന്നത് വരെ ശെരിക്കും നടക്കുക ആയിരുന്നില്ല ഓടുകയായിരുന്നു…സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തിയതും ഞാൻ ആകെ അവശനായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു…കിതച്ചു കൊണ്ട് സീറ്റിലേക്ക് ഇരിക്കാനായി കുനിഞ്ഞതും നീണ്ട ഒരു ഹോൺ ശബ്ദം ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി….വേഗത്തിൽ വന്ന കാർ സ്റ്റോപ്പിൽ സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട് നിന്നു…