“ഇവിടെ ഒരു പഴയ വർക്ക്ഷോപ്പ് ഉണ്ട്.. പുതിയ ടെർമിനലിന്റെ പണി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ സർക്കാർ അതിനെ പൂർണമായി ഉപേക്ഷിച്ച മട്ടാ…കാട് പിടിച്ച് കിടക്കുന്നത് കാരണം ഒരൊറ്റ മനുഷ്യക്കുഞ്ഞും അങ്ങോട്ടേക്ക് വരില്ല…”
അയാൾ എന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്ന് മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് മറുത്തൊന്നും പറയാതെ അനുസരണയോടെ അയാൾക്കൊപ്പം ഞാനും നടന്നു…അതി രാവിലെ ആയിരുന്നത് കാരണം ജോലിക്ക് പോകുന്ന കുറച്ച് ആളുകൾ മാത്രമേ സ്റ്റാൻഡിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…അവരെല്ലാവരും മൊബൈൽ സ്ക്രീനിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തി ചുറ്റും നടക്കുന്നത് ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അവരവരുടെ കാര്യങ്ങൾ മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ച് മരപ്പാവകളെ പോലെ അവിടവിടായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു…ആരും സഹായിക്കാൻ വരില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാൻ എല്ലാവരെയും മാറി മാറി നോക്കി…
“ആരെയാ നോക്കുന്നേ നീ,നമ്മുടെ സ്വകാര്യതയിലേക്ക് ആരും കയറി വരില്ല ധൈര്യമായി വാ…”
അയാൾ ദൃതിയിൽ മുന്നോട്ട് നടന്നു…അയാളുടെ വേഗത്തിന് ഒപ്പം എത്താൻ ഞാൻ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു,ബസിനു പിറകിലായി എത്തിയതും അയാൾ കൈയിലെ പിടിത്തം പൂർണമായി വിടുവിച്ചു,പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന ആ വലിയ കെട്ടിടം മുഴുവനായി വള്ളിപ്പടർപ്പുകൾ കൊണ്ട് മൂടിയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നു… കുറച്ച് പഴയ ബസുകൾ അതിനുള്ളിൽ അവിടവിടായി കാണാം പക്ഷേ അതിന് മുകളിലൂടെയും വള്ളികൾ പടർന്ന് പന്തലിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്…
“വാ…”
പോസ്റ്റിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ തപ്പി തടഞ്ഞ് അയാൾ മുന്നോട്ട് നടന്നു…ഇഴ ജന്തുക്കൾ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് പോലും അറിയാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ തറയിൽ നിന്നും മുട്ടോളം പൊക്കത്തിൽ പുല്ല് വളർന്നു കിടപ്പുണ്ട്…അതിനുള്ളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വക്കാൻ തന്നെ പേടി തോന്നി…ഞാൻ മടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കണ്ടതും അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു…
“പേടിക്കണ്ട ഞാനില്ലേ കൂടെ…. “
അയാൾ നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ പതിയെ മുന്നോട്ട് നടന്നു…. കെട്ടിടത്തിനു ഉള്ളിൽ എത്തുന്നത് വരെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വീർപ്പുമുട്ടൽ ആയിരുന്നു….
“അകത്തു നല്ല ഇരുട്ടാ, ആരുടെയെങ്കിലും കണ്ണിൽ പെടുന്നതിന് മുൻപ് ഏതെങ്കിലും ഒരു ബസിൽ കയറിപ്പറ്റണം…വാ….”
അയാൾ മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് ഓണാക്കി മുന്നിൽ നടന്നു…ഒന്ന് രണ്ട് പൊളിഞ്ഞ ബസ്സിന് പിറകിലായി കിടന്നിരുന്ന അധികം കാല പഴക്കം തോന്നിക്കാത്ത ഒരു പഴയ സൂപ്പർഫാസ്റ്റ് ബസിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് അയാൾ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി…ചുറ്റും നോക്കി ആരും കണ്ടിട്ടില്ലെന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി ഉറപ്പ് വരുത്തിയ ശേഷം അയാൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു…
“അകത്തേക്ക് വാ…”
മൊബൈൽ ഫ്ലാഷ് വെളിച്ചത്തിൽ അയാൾ എന്നെ ബസ്സിന് ഉള്ളിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി….അതിനുള്ളിലെ ശോചനീയ അവസ്ഥ കണ്ടപ്പോൾ എങ്ങനെയും പുറത്ത് കടന്നാൽ മതി എന്നായി….
“മാമാ നമുക്ക് പോകാം, എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു…”
അയാൾ ഒരു കൂസലും ഇല്ലാതെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്നു….
“സൗകര്യങ്ങൾ അല്പം കുറവ് ആണെങ്കിലും നിന്നെ മനഃസമാധാനത്തോടെ പണ്ണാൻ ഇതു പോലൊരു സ്ഥലം വേറെ കിട്ടില്ല,അതുകൊണ്ട് വാശി പിടിക്കാതെ ഞാൻ പറയുന്ന പോലെ കേൾക്ക്..…”
അയാൾ എന്റെ കണ്മുന്നിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു നാണവും ഇല്ലാതെ ഷർട്ടും മുണ്ടും ഊരി മാറ്റാൻ തുടങ്ങി…ജെട്ടി താഴേക്ക് താഴ്ത്തിയതും സീറ്റിൽ ചാരി നിർത്തിയിരുന്ന മൊബൈൽ വെളിച്ചത്തിൽ അയാളുടെ കരിനാഗം ഉണർന്ന് എഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഞാൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു……
“ഡ്രസ്സ് ഊരി മാറ്റ്,യാത്ര പോകേണ്ടതല്ലേ വെറുതെ വസ്ത്രത്തിലൊക്കെ അഴുക്ക് ആക്കണ്ട…”
ഞാൻ മടിച്ച് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അയാൾ തന്നെ മുൻകൈയെടുത്ത് എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഊരി വാങ്ങി…സീറ്റിൽ ചാരി നിർത്തിയിരുന്ന മൊബൈൽ ഫോൺ കൈയിൽ എടുത്ത് കൊണ്ട് അയാൾ അടുത്തേക്ക് ചേർന്ന് വന്നു….ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് വെളിച്ചത്തിൽ ചന്തിയുടെ ഇടയിലേക്ക് അയാൾ കൈ തിരുകി കയറ്റി…
“നിനക്ക് ഇന്നു തന്നെ നാട്ടിലേക്ക് പോണം എന്നുണ്ടോ,എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ എസ്റ്റേറ്റ് ഇടുക്കിയിൽ ഉണ്ട്,നീ കൂടി സമ്മതിച്ചാൽ കുറച്ച് ദിവസം നമുക്ക് അവിടെ കൂടാം,സ്വാമിജി തന്നതിൽ കൂടുതൽ കാശ് ഞാൻ തരാം…”