“വാ പെട്ടെന്ന് കയറ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് സേഫ് അല്ല…”
ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു നിർത്തും മുൻപേ ഞാൻ ഡോർ തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി…ആകെ വിയർത്ത് കുളിച്ച് ശ്വാസം എടുക്കാൻ തന്നെ നല്ല പോലെ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കേബിനിൽ കിടന്നിരുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ ബോട്ടിൽ അയാൾ എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി….
“ഇനി പേടിക്കാനില്ല ആരും പുറകെ വരില്ല.. “
കാർ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് എടുത്തതും ആശ്വാസത്തോടെ ഞാൻ ഡ്രൈവറുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി…
“ചേട്ടാ എന്നെ ഒന്ന് ബസ് സ്റ്റാൻഡ് വരെ ആക്കി തരാമോ…”
ഒന്ന് ചിരിച്ച ശേഷം അയാൾ വണ്ടിയുടെ മുന്നിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്ന പൊതിക്കെട്ട് എന്റെ നേർക്ക് നീട്ടി…
“കുഞ്ഞു കുട്ടി പരാധീനതകൾ ഉള്ള ഒരു സാധാരണക്കാരനാ മോനേ ഞാൻ..എട്ടു പത്തു വർഷം ആയി ഞാൻ അയാൾക്ക് വേണ്ടി ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്,മുറിയിൽ വച്ച് അയാൾ മോനോട് എന്താ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന് എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളൂ…”
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാനാകാതെ ലജ്ജിച്ച് തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നു…
“മോൻ പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ഇതൊന്നും ആരോടും പറയാൻ പോകുന്നില്ല…ഇതുപോലുള്ള നഗരങ്ങളിൽ കാശുള്ള പകൽ മാന്യന്മാർക്കെല്ലാം രാത്രി ആയി കഴിഞ്ഞാൽ വൃത്തികെട്ട മറ്റൊരു മുഖം ആയിരിക്കും…കാശ് കൊടുത്താൽ ഈ പണിക്ക് നിൽക്കുന്ന ധാരാളം പയ്യന്മാർ ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ട്.. പക്ഷേ ഒന്നുമറിയാത്ത നിഷ്കളങ്കരായ മോനെ പോലുള്ളവരോടാണ് അവർക്ക് കൂടുതൽ താല്പര്യം, ഒരിക്കൽ അവരുടെ വലയിൽ ചെന്ന് പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ രക്ഷപ്പെടാൻ സാധിച്ചെന്ന് വരില്ല.…”
“ട്രിങ് ട്രിങ്….”
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും മൊബൈൽ എടുത്ത് ചെവിയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അയാൾ എന്നെ നോക്കി…
“ആ ശെരി സാറേ ഇപ്പോൾ വരാം…”
മൊബൈൽ തിരികെ പോക്കറ്റിലേക്ക് ഇട്ട ശേഷം അയാൾ വണ്ടിയുടെ വേഗത കൂട്ടി…
“സാർ സ്റ്റാൻഡിലേക്ക് വരാനാ പറഞ്ഞത്…ചിലപ്പോൾ ബസ് കയറ്റി വിടാൻ ആയിരിക്കും…”
ഡ്രൈവർ ആശ്വസിപ്പിക്കും പോലെ പറഞ്ഞു നിർത്തിയെങ്കിലും എനിക്ക് ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു…അങ്ങനെ ഒന്നും അയാൾ എന്നെ വിടാൻ പോകുന്നില്ല,അവസാനമായി അയാൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ചെവിക്കുള്ളിൽ പ്രതിധ്വനിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു…വണ്ടി സ്റ്റാൻഡിനു അടുത്തേക്ക് എത്തിയതും എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടാൻ തുടങ്ങി….സ്റ്റാന്റിനു മുന്നിൽ മാന്യമായ രീതിയിലുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു നിന്നിരുന്ന അയാളെ ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തീരെ മനസ്സിലായില്ല…
“വാ ഇറങ്ങ്…”
ആ ഭീമാകാരമായ രൂപം അടുത്തേക്ക് എത്തിയതും കാറിൽ നിന്നും മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി…
“മോനെ ഇത് എടുത്തില്ലല്ലോ…. “
ഡ്രൈവർ ആ പൊതിക്കെട്ട് പുറത്തേക്ക് നീട്ടിയതും അയാൾ വാങ്ങാൻ സമ്മതിച്ചില്ല…
“ഇത് തല്ക്കാലം വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ,ഞങ്ങൾക്ക് ഒരിടം വരെ പോകാൻ ഉണ്ട്,നീ ഇവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യ്…”
പൊതിക്കെട്ട് തിരികെ ഡ്രൈവറെ തന്നെ ഏൽപ്പിച്ച ശേഷം അയാൾ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചു..
“ദേ ആ കാണുന്ന ബസ്സിലാ നിനക്ക് പോകേണ്ടത്…ടിക്കറ്റൊക്കെ ഞാൻ റിസേർവ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്… ഇനിയും ഒരു മണിക്കൂർ കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ബസ് പുറപ്പെടും…അതിനു മുൻപ് നമുക്ക് ഒരു സ്ഥലം വരെ പോകാം, എന്റെ കാര്യം സാധിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടനെ നിന്നെ ഞാൻ തിരിച്ചു കൊണ്ട് വിടാം, മറുത്തൊന്നും പറയാൻ നിൽക്കണ്ട എന്റെ കൂടെ വാ..”
അയാൾ എന്നെ വലിച്ചു കൊണ്ട് സ്റ്റാന്റിന് സൈഡിലേക്ക് നടന്നു…ഞാൻ തിരിഞ്ഞു ഡ്രൈവറെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി…അയാളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് സഹായം ഒന്നും കിട്ടില്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും പ്രതീക്ഷയോടെ അയാളെ തന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി നോക്കി ഞാൻ നടന്നു…
“ലോഡ്ജിൽ വച്ച് ഇന്ന് ഇനി നടക്കില്ല,അവന്മാരൊക്ക കയറി അരിച്ചു പെറുക്കി നോക്കിയിട്ടാ പോയത്..ഇവിടമാകുമ്പോൾ സേഫാ,ആരുടേയും കണ്ണിൽ പെടാത്ത ഒരു സ്ഥലം ഞാൻ കണ്ട് വച്ചിട്ടുണ്ട്……”
അയാളുടെ കാമം കെട്ടടങ്ങാതെ എനിക്ക് ഇവിടുന്ന് പോകാൻ ആകില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ വിഷമം തോന്നി….മാംസത്തിന് വേണ്ടി കടിപിടി കൂടുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾക്ക് ഇടയിലേക്കാണല്ലോ വന്നു പെട്ടത് എന്ന് ഓർത്തപ്പോൾ ശെരിക്കും കരച്ചിൽ വന്നു…നല്ലൊരു ജോലി, ഭേദപ്പെട്ട ശമ്പളം ഇതെല്ലാം പ്രതീക്ഷിച്ചാണ് ഈ നഗരത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തു വച്ചത്, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ..