(അങ്ങനെ ഇൻ്റർവെൽ സമയം വന്നെത്തി)
അച്ചു: എടി അമ്മൂ എനിക്ക് എന്തോ പേടി പോലെ നീ എൻ്റെ കൂടെ ഉണ്ടാവില്ലേ അവർ എന്നെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ
അമ്മു: ഡീ പെണ്ണേ നീ വെറുതെ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് പേടിക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട നമുക്ക് നോക്കാം എന്തായാലും
(അവരുടെ ക്ലാസ്സിൽ അവരും പിന്നെ വേറെ കുറച്ച് കുട്ടികളും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ബാക്കി ഉള്ളവർ പുറത്ത് പോയിരുന്നു ഈ സമയത്ത് ആണ് ദീപ്തിയും കൂട്ടരും അച്ചുവിൻ്റെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് കയറിവരുന്നത്)
ദീപ്തി: അല്ല ആരിത് പഠിപ്പിസ്റ്റ് അച്ചൊതിയോ (കളിയാക്കി കൊണ്ടാണ് ദീപ്തി സംസാരം തുടങ്ങിയത് തന്നെ)
നീ ആരാഡി പ്രിൻസിയോട് ചെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അയാൾ എന്നെ അങ്ങ് മൂക്കിൽ കയറ്റും എന്ന് കരുതിയോ നീ എങ്കിൽ നിനക്ക് തെറ്റി മോളെ അയാൾ ഇവിടെ തുടരണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ചിലപ്പോൾ ഞാൻ ആയിരിക്കും
അറിയാലോ എൻ്റെ ഫാമിലിയെ കുറിച്ച് അതാ നിൻ്റെ പ്രിൻസി പോലും എനിക്ക് എതിരെ ഒരു നടപടി പോലും എടുക്കാത്തത്
അപ്പോഴല്ലേ ഏതോ ചെറ്റകുടിലിൽ കിടക്കുന്ന നീ ഞാൻ വിചാരിച്ചാൽ നിൻ്റെ പഠിത്തം വരെ എനിക്ക് നിർത്താൻ കഴിയും കാണണോ
(ഇതെല്ലാം കേട്ട് പേടിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്നു അച്ചു ഇത് കണ്ട അമ്മു)
അമ്മു : ദീപ്തി പ്ലീസ് ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കരുത് അവളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നും ഉണ്ടായ ഈ പ്രശ്നത്തിന് ഞാൻ നിന്നോട് ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു നിങ്ങൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലെ ഇവളുടെ സാഹചര്യം ഈ ഒരു പ്രാവശ്യം ഒന്ന് ക്ഷമിക്കൂ പ്ലീസ് ഇനി ഇങ്ങനെ ഒന്ന് ഉണ്ടാവില്ല ഞാൻ ഉറപ്പു തരുന്നു
ദീപ്തി: ഇപ്പൊ ഞങ്ങൾ പോവാം ഇനി ഇതിൻ്റെ പേരിൽ ഇവളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് എൻ്റെയോ എൻ്റെ കൂട്ടുക്കരുടെയോ പേരിൽ ഇവിടുള്ള ഏതെങ്കിലും സാറുമാരോട് ഇവൾ കംപ്ലൈൻ്റ് ചെയ്താൽ പിന്നെ ഇവൾ ഈ കോളേജിൽ പഠിക്കില്ല ഇത് ദീപ്തിയാ പറയുന്നത്
( ദീപ്തിയും കൂട്ടുക്കാരും പോയ ശേഷം ഇതെല്ലാം കേട്ട് കണ്ണീർ പൊഴിക്കുന്ന അച്ചുവിനെ ക്ലാസ്സിൽ ഉള്ള ബാക്കി കുട്ടികളും അമ്മുവും കൂടി എങ്ങനെയോ സമാധാനപ്പെടുത്തി
ബാക്കിയുള്ള പീരിയേടുകൾ എങ്ങനെയോ അച്ചു തള്ളി നീക്കി അവൾക്ക് പഠിത്തത്തിൽ ശ്രദ്ധ കിട്ടിയിരുന്നില്ല ടീച്ചേഴ്സ് ചോദിച്ചപ്പോൾ തലവേദന ആണെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ അവരുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഒഴിവായി
അങ്ങനെ അന്നത്തെ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു
വീട്ടിലേക്ക് ബസ്സ് കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്ന അച്ചുവിൻ്റെയും അമ്മുവിൻ്റെയും അടുത്തേക്ക് ദീപ്തിയും അനഘയും വന്നു
ഇത് കണ്ട് അച്ചു ചെറുതായി ഒന്ന് പേടിച്ചിരുന്നു അമ്മു കൂടെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവള് അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല)
അനഘ: എന്താടി നീ പ്രിൻസിയോടു പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ അങ്ങ് ഒലത്താം എന്ന് കരുതിയോ ഇവിടെ വച്ച് നിന്നെ പട്ടിയെ തല്ലുംപോലെ തച്ചാലും ഒരു മോൻ്റെ മോനും ചോദിക്കാൻ വരില്ല കാണണോ നിനക്ക്
(അതും പറഞ്ഞു അനഘ അച്ചുവിൻ്റെ മുടിക്ക് കയറി പിടിച്ചു വലിക്കാൻ തുടങ്ങി വേദന കൊണ്ട് അച്ചു കരയാനും ഇത് കണ്ട അമ്മു വേഗം ദീപ്തിയോട്)
അമ്മു : ദീപ്തി പ്ലീസ് അവളെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ എന്ന് പറയുമോ എല്ലാം നമ്മൾ ക്ലാസ്സിൽ വച്ചു പറഞ്ഞു തീർത്തത് അല്ലേ പിന്നെയും എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ഇവളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത് അവൾക്ക് ഒരു തെറ്റ് പറ്റി അതിന് അവള് നിന്നോട് സോറി പറയാനും തയ്യാറാണ് പ്ലീസ് ഈ ഒരു പ്രാവശ്യം ഒന്ന് ക്ഷമിക്കൂ
ദീപ്തി: എന്നാ അവളോട് പറ എൻ്റെ കാല് പിടിച്ചു സോറി പറയാൻ എന്നാൽ നമുക്ക് വേണമെങ്കിൽ അവളെ വെറുതെ വിടാം അല്ലേ
അനഘ : അങ്ങനെ ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വെറുതെ വിടാം എന്താ നിനക്കു സമ്മതമാണോ പറയെടി
അച്ചു : ഞാൻ ചെയ്യാം (വേദന സഹിച്ചു കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എങ്ങനെയോ അച്ചു പറഞ്ഞു)
ദീപ്തി : എന്നാൽ വേഗം പിടിച്ചോ (എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാൽ അച്ചുവിന് നേരെ നീട്ടി എല്ലാ കുട്ടികളും അച്ചുവിനെ ദയനീയമായി നോക്കി നിന്നു
കാലു പിടിക്കാനായി അച്ചു കുനിയുന്ന സമയത്താണ് അത് സംഭവിച്ചത് പൊടിയെല്ലാം പറത്തികൊണ്ട് ഒരു Ford Mustang black car അവിടെ വന്നു നിന്നത് അതിൻ്റെ co driving സീറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ ആളെ കണ്ട് ദീപ്തിയും അനഘയും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി
ആ ഞെട്ടലിൽ അച്ചുവിൻ്റെ മുടിയിലെ പിടുത്തം വിട്ട അനഘയും ദീപ്തിയും ഒരേ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു ചേട്ടൻ