മുല ചുവന്നു. നിതംബം ചുവന്നു. വായിൽ നിവേദിതയുടെ നീര്. പൂറിൽ വിനോദിന്റെ പാൽ.
നിവേദിത അവളുടെ കൈ അഴിച്ചു. നയന കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. തല താഴ്ത്തി. വിനോദ് വാലറ്റിൽ നിന്ന് പത്ത് ആയിരം എണ്ണി അവളുടെ മടിയിൽ വെച്ചു.
«ഫയൽ നീങ്ങും. അന്നത്തെ അടി ഇന്ന് തീർന്നു. പൂറി മോളേ, ഇനി എന്നെ കണ്ടാൽ തല താഴ്ത്തി നിൽക്ക്.»
നയന പണം പിടിച്ചു. വിരൽ വിറച്ചു. അവൾ നിവേദിതയെ നോക്കി. കോപം ശേഷിച്ചിരുന്നില്ല; ലജ്ജയും ചൂടും മാത്രം. നിവേദിത അവളുടെ മുറിവേറ്റ മുലക്കണ്ണിൽ ഒരു വിരൽ വെച്ചു, മെല്ലെ.
«വസ്ത്രം ധരിക്ക്. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലേക്ക് പോക്. ഈ മുറി ഇന്ന് രാത്രി ഞങ്ങളുടേതാണ്. നിനക്കു വേണമെങ്കിൽ തിരിച്ചു വരാം. വേണ്ടെങ്കിൽ മറന്നേക്ക്.»
നയന ഡ്രസ്സ് ഉടുത്തു. ബാഗ് എടുത്തു. വാതിൽ തുറന്നു. വേദന കലർന്ന സുഖം. ഇവൻ ഇത്രക്ക് പവറോ. അവൾ ഒരു വാക്കുമില്ലാതെ ഇറങ്ങി. വാതിൽ അടഞ്ഞു.
വിനോദ് സ്കോച്ച് ഒഴിച്ചു. നിവേദിത കട്ടിലിൽ മലർന്നു. പൂറിൽ
ഇപ്പോഴും നയനയുടെ നാവിന്റെ ഓർമ്മ. വിനോദ് അവളുടെ തുടയിൽ കൈ വെച്ചു.
«പ്രതികാരം തീർന്നു. പക്ഷേ നിന്റെ പൂറ് ഇപ്പോഴും തുറന്നിരിക്കുന്നു. ഒരു ദിവസം കൂടി നമുക്കുണ്ട്.»
നിവേദിത കണ്ണടച്ചു. തലയാട്ടി. മുറിയിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ ചൂട് ശേഷിച്ചു. അത് ആനന്ദമായി മാറിയിരുന്നു. വാതിലിനപ്പുറം നയന നടന്നു — ചുവന്ന മുല, ചുവന്ന നിതംബം, മടിയിൽ പത്ത് ആയിരം, അകത്ത് പാൽ. സെക്രട്ടേറിയറ്റിലെ കൗണ്ടർ അവൾക്കായി കാത്തുനിന്നു.