രാത്രി ബസ് യാത്ര

ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും കൊച്ചിയിലേക്ക് പുറപ്പെട്ട എസി സ്ലീപ്പർ ബസിന്റെ ടിന്റഡ് ചെയ്ത ചില്ലുകളിൽ കനത്ത കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴ ആഞ്ഞടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ പേര് അർച്ചന, വയസ്സ് മുപ്പത്തിരണ്ട്. വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ ഒരു ബ്രേക്കപ്പിന് ശേഷം കുറച്ചു ദിവസത്തെ അവധിയെടുത്ത് നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയാണ്. ആ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും കുറച്ചു സമയം മാറി മനസ്സ് ശാന്തമാക്കാൻ മാത്രമാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്. വ്യാഴാഴ്ച രാത്രിയായതുകൊണ്ട് ബസിൽ ആളുകൾ വളരെ കുറവായിരുന്നു. ആഡംബര സീറ്റുകളിലും മുകളിലെ ബെർത്തുകളിലുമായി ഏതാനും ചില യാത്രക്കാർ മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഈ ശാന്തമായ രാത്രിയാത്രയാണ് എന്റെ മനസ്സിന് ഇപ്പോൾ ഏറ്റവും ആവശ്യം, എസിയുടെ തണുപ്പിൽ നിന്നും രക്ഷനേടാനായി എന്റെ ഷാൾ ശരിയാക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ മനസ്സിൽ ഓർത്തു.

ഇടനാഴിക്ക് അപ്പുറമുള്ള സീറ്റുകളിൽ രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാർ വന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, തോളുകൾ തമ്മിൽ തട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഒപ്പം ഒരു പാക്കറ്റ് ചിപ്സ് പങ്കിടുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ സജീവവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞതുമായ സംസാരത്തിൽ നിന്ന് അവർ അവസാന സെമസ്റ്റർ പരീക്ഷകൾ കഴിഞ്ഞ് നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന യൂണിവേഴ്സിറ്റി വിദ്യാർത്ഥികളാണെന്ന് എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലായി. ഇരുപത്തിഒന്നോ ഇരുപത്തിരണ്ടോ വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന പ്രായം. ഒരാൾക്ക് അല്പം ചുരുണ്ട മുടിയും നല്ല കൂർത്ത മുഖവുമുണ്ട്, മറ്റേയാൾക്ക് അല്പം കൂർത്ത ശരീരപ്രകൃതിയും കുട്ടിക്കളിയുള്ള കണ്ണുകളുമാണ്. ആഴ്ചകളോളം നീണ്ട പരീക്ഷാ സമ്മർദ്ദങ്ങൾക്ക് ശേഷം ലഭിച്ച ആശ്വാസത്തിൽ അവർ തികച്ചും സന്തോഷത്തോടെയായിരുന്നു.

ഹൊസൂർ റോഡിലെ ട്രാഫിക്കിലൂടെ ബസ് മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ, പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു കുലുക്കത്തിൽ തടിയുള്ള പയ്യന്റെ മടിയിൽ കിടന്ന ഒരു നെക്ക് പില്ലോ താഴെ വീണു എന്റെ കാലിനടുത്ത് വന്നു നിന്നു. ഞാൻ കുനിഞ്ഞ് അത് എടുത്ത് അവന് നീട്ടി. അവൻ അല്പം ലജ്ജയോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
“ഓ, വളരെ നന്ദി ചേച്ചി, സോറി കേട്ടോ,”
അവൻ ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അത് കൊടുത്തു, പക്ഷേ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചെറിയ ചിരി വരാതിരുന്നില്ല.
“പ്ലീസ്, എന്നെ അർച്ചന എന്ന് വിളിച്ചോളൂ. ചേച്ചി എന്ന് വിളിക്കുന്നത് കേട്ടാൽ കോളേജിലെ സൂപ്പർവൈസർ ആണെന്നേ എനിക്ക് തോന്നു,”
ഞാൻ പതുക്കെ തമാശയായി പറഞ്ഞു. മറ്റേ പയ്യൻ അത് കേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തന്റെ സുഹൃത്തിനെ തട്ടി.

അങ്ങനെ ആ മഞ്ഞുരുക്കം നടന്നു. ഉയരമുള്ളവൻ തന്റെ പേര് രാഹുൽ എന്നും സുഹൃത്ത് കാർത്തിക് എന്നും പരിചയപ്പെടുത്തി. തങ്ങൾ എൻജിനീയറിങ് പരീക്ഷകളൊക്കെ തീർത്ത് നീണ്ട അവധിക്കായി കേരളത്തിലേക്ക് പോവുകയാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അവരെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു, വല്ലാത്തൊരു യൗവ്വനത്തിന്റെ ചുറുചുറുക്ക് അവരിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എന്റെ സീറ്റിൽ നിന്ന് അല്പം മുന്നോട്ട് ചരിഞ്ഞിരുന്ന് കൈമുട്ട് മടക്കി അവരുമായി സംസാരിച്ചുതുടങ്ങി. ഞാൻ അവരുടെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചു, സാധാരണ കോളേജ് കാര്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കുറച്ചുകൂടി വ്യക്തിപരമായ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് സംസാരം മാറ്റി. ഒരു മുതിർന്ന സ്ത്രീയുടെ ശ്രദ്ധ അവരിൽ എങ്ങനെയൊക്കെ പ്രതിഫലിക്കുമെന്ന് അറിയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, കാക്കി യൂനിഫോം ധരിച്ച ഒരു വയസ്സായ ആൾ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നു വന്നു. അയാൾ ബസിലെ കണ്ടക്ടറായിരുന്നു, നല്ല കട്ടിയുള്ള നരച്ച മീശയും കർക്കശക്കാരനെങ്കിലും ക്ഷീണിച്ച മുഖവുമുള്ള അറുപതുകളിൽ പ്രായമുള്ള ഒരാൾ. അയാളുടെ നെയിം ടാഗിൽ ‘ബാലൻ’ എന്നെഴുതിയിരുന്നു. അയാൾ ചെറിയ ടോർച്ച് വെച്ച് ഞങ്ങളുടെ ടിക്കറ്റുകൾ പരിശോധിച്ചു, ഒന്നു മൂളിയ ശേഷം ബസിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നടന്നുപോയി. അയാൾ പോയ ഉടനെ, ക്യാബിനിലെ വെളിച്ചം നീല നിറത്തിലുള്ള ഒരു ചെറിയ പ്രകാശമായി മാറി, യാത്രക്കാരോട് ഉറങ്ങാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി. എന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ സംസാരം ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ രസകരമായി മാറുകയായിരുന്നു.