“…… ഓാക്കേടാാാ ചക്കരേ …. എന്തായാലും നീീയങ്ങ് …. നാല് മണിയാകുമ്പോൾ മുറിയിലോട്ട് വാാാ …”. അമ്മ പറഞ്ഞു.
“…. അത് വേണോ ????”. ഞാൻ വശപ്പിശകോടെ ചിരിച്ചു.
“…… നീ ചുമ്മാാ ഒന്നും ചിന്തിച്ച് കൂട്ടണ്ടാാാ …. അമ്മയ്ക്ക് ഡ്രെസ്സ് ഒന്ന് സെലക്റ്റ് ചെയ്യണം …. അത്രത്തന്ന്യേ ….”. അമ്മ കളിയാക്കിക്കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.
“…. ഈ അമ്മയെക്കൊണ്ട് തോറ്റൂൂൂൂൂൂ ഞാൻ ….”. ഞാൻ ഇളിഭ്യനായി അവിടെ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് നടന്നു പോയി.
—————————————————————————————
മുറിയിൽ എത്തിയ ഞാൻ വല്ലാത്ത ഞെരിപിരി കൊണ്ട് തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു. കൺമുന്നിൽ നിന്ന് അമ്മയുടെ കൊഴുത്ത വയറിൽ നിന്ന് കണ്ട ആ വലിയ ആഴമേറിയ പൊക്കിൾ ചിന്തകളിൽ നിന്നും മായുന്നില്ല.
ഓർക്കും തോറും അണ്ടിയുടെ ഇളക്കം കൂടുന്നു. ഇത്രയും സുന്ദരമായ ഒരു വടയുടെ ദ്വാരം പോലെ മനോഹരമായ പൊക്കിൾ കുഴി ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഇനിയും ഈ വികാരത്തിൽ വീട്ടിൽ നിന്നാൽ ഒരു
പക്ഷേ ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മയെ ബലാൽക്കാരമായി പണ്ണിയേക്കാം. അത്രയ്ക്കും തൃഷ്ണത വളർന്നിരിക്കുന്നു.
ഞാൻ കാറിൻറെ ചാവിയെടുത്ത് വാതിൽ ചാരി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. . യാതൊരു ലക്ഷ്യബോധവും ഇല്ലാതെ കാറിനെ ഓടിച്ചു. ടൗണിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഏകദേശം സ്ഥലകാലബോധം വന്നത് തന്നെ.
കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് സിഗരറ്റും ചിലപ്പോൾ ഒക്കെ കഞ്ചാവും വാങ്ങിയിരുന്ന പെട്ടിക്കട കണ്ടു. കാറു നിർത്തി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ ആ കടയിലെ വൃദ്ധൻ എന്നെ നോക്കി പഴയ പരിചയം ചിരിയോടെ പുതുക്കി.
സിഗരറ്റ് രണ്ട് പാക്കറ്റ് വാങ്ങിയ ശേഷം കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് വല്ലാത്ത ദാഹം തോന്നിയത്. തിരിച്ച് കടയിൽ എത്തി ഒരു നാരങ്ങ വെള്ളം വേണം എന്നു പറഞ്ഞു.
ആ വൃദ്ധൻ നാരങ്ങ വെള്ളം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ കയ്യിൽ നല്ല ഇടുക്കി ഗോൾഡ് കഞ്ചാവ് ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു. കോളേജ് വിട്ടതിൽ പിന്നെ കഞ്ചാവ് വലി ഇല്ലായിരുന്നു.
മനസ്സ് കൈവിട്ട് നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയായതിനാൽ അയാളിൽ നിന്ന് ഒരു പൊതി കഞ്ചാവ് വാങ്ങി. കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാതെ അയാൾക്ക് മുവായിരം രൂപ എടുത്തു കൊടുത്തു.
അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സ്പെഷ്യലാണെന്ന് പറഞ്ഞു മറ്റൊരു പൊതി കഞ്ചാവ് കൂടി എടുത്തു തന്നു.
കാറിൻറെ ഉള്ളിൽ അത് ഭദ്രമായി വച്ചുകൊണ്ട് ഒരു സിഗരറ്റ് കൊളുത്തി. അപ്പോഴാണ് അതിൻറെ അരികിൽ ഒരു വസ്ത്രക്കട കണ്ടത്. അമ്മയ്ക്ക് ഡ്രസ്സ് വാങ്ങാമെന്ന് കരുതി ഞാൻ റോഡ് ക്രോസ് ചെയ്തു.
കടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചതേയുള്ളൂ, എന്നെ സ്വീകരിക്കാനായി സുന്ദരിയായ ഒരു പെൺകുട്ടി അങ്ങോട്ട് വന്നു.
“…സാർ എന്താ വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? സാറിന് ഡ്രെസ്സ് വാങ്ങാൻ ഞാൻ സഹായിക്കണോ…?”. കടയിൽ
തിരക്കൊന്നുമില്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
അപ്പോഴാണ് അമ്മയ്ക്ക് ഏത് തരത്തിലുള്ള വസ്ത്രമാണ് വാങ്ങേണ്ടത് എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ശരിക്കും ആലോചിച്ചത്. അങ്ങനെയൊരു ചിന്ത മനസ്സിൽ ഓടിവരുന്നതിനിടയിൽ ആ പെൺകുട്ടി പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു.
“…ഭാര്യയ്ക്കാണോ സാറേ ഡ്രേസ് നോക്കുന്നത്…?”
“…അതെ, ഭാര്യ പോലൊരാൾക്ക് തന്നെയാണ്…”. അവളുടെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞാൻ തിടുക്കത്തിൽ പറഞ്ഞു.
അത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞ വാക്കിലെ തകരാറും അബദ്ധവും എനിക്ക് മനസ്സിലായത്. എന്റെ മുഖം ഒന്ന് വെളുത്തുപോയി. എങ്കിലും ആ കുട്ടി അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ അവളുടെ ജോലി തുടർന്നു.
“… വാങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ആൾക്ക് എന്തു പ്രായം കാണും “. ആ പെൺകുട്ടി അവളുടെ ജോലിയുടെ ഭാഗമായി എന്നോട് ചോദിച്ചു.
“…ഒരു നാൽപ്പത് വയസ്സ് കാണും…” ഞാൻ അല്പം പതർച്ചയോടെ മറുപടി പറഞ്ഞു.
“…ശരീരം നല്ല തടിച്ച പ്രകൃതമാണോ സാറെ? അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞങ്ങൾക്ക് കറക്റ്റ് സൈസ് ഡ്രേസ് സെലക്ട് ചെയ്യാൻ വളരെ എളുപ്പമായിരുന്നു…” അവൾ ചോദിച്ചു.
അപ്പോൾ കടയുടെ ഒരു മൂലയിൽ സാരി ഒക്കെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നിൽക്കുന്ന മറ്റൊരു സ്ത്രീയെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞു: “…അവിടെ നിൽക്കുന്ന ആ ചേച്ചിയെ കണ്ടില്ലേ?