അമൃതകിരണം – 10 14

തിരിച്ചെത്തിയ കിരൺ സൂര്യയെ കുളിപ്പിച്ചു റെഡി ആക്കുന്ന ധന്യ യെ ആണ് കണ്ടത്. ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് നു ശേഷം അധികം താമസിയാതെ തന്നെ എല്ലാവരും അവിടെ നിന്ന് ചെക്ക് ഔട്ട് ചെയ്തു ഇറങ്ങി.

ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത് പോലെ ആയിരുന്നില്ല, തിരിച്ചു പോക്ക്, അമ്മു ഉം അനു ഉം ജിമ്മി യും മനു ഉം കൂടി ഒരു കാർ ൽ ആയിരുന്നു യാത്ര. അമ്മുവും ജിമ്മിയും മനു ൻ്റെ ഫ്ലാറ്റ് ലേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. മനു നു അവരെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യണമായിരുന്നു.

കിരൺ: നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?

ധന്യ: ഏയ്… അങ്ങനെ ഒരു ട്രിപ്പ് എത്ര വേഗം ആണ് കഴിഞ്ഞത്.

കിരൺ: ഹ്മ്മ്….

ധന്യയുടെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും കുളിച്ചപ്പോൾ തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെടാത്ത ഒരു ഭാഗം പോലും ഇല്ലല്ലോ എന്ന് ആയിരുന്നു.

ശരീരത്തിലേക്ക് തണുത്ത വെള്ളം വീണപ്പോൾ, തണുപ്പിനൊപ്പം ഓരോ ഇഞ്ചും നീറുക ആയിരുന്നു അവൾക്ക്. നിപ്പിൾ ൽ തൊടാൻ പോലും ആവുന്നില്ല, ചുറ്റും വൃത്താകൃതിയിൽ പൊട്ടി ഇരിക്കുന്നു തൊലി. മുലകൾ രണ്ടിലും തിണിർത്തു കിടക്കുന്ന മനു ൻ്റെ കൈ വിരലുകളുടെ പാടുകൾ. കഴുത്തിന് ചുറ്റും അവൻ്റെ പല്ലുകൾ നൽകിയ ക്ഷതങ്ങൾ, കറുത്ത് കിടക്കുന്നുണ്ട്. ചുണ്ടിൽ ഇടതു ഭാഗത്തു മനു ൻ്റെ പല്ലുകളുടെ സമ്മാനം കടിച്ചു പൊട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്മു ഈ കാർ ൽ കയറാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം. ഒരു വിധത്തിൽ ആണ് താൻ checkout ആവുന്നത് വരെ ആരും കാണാതെ തൻ്റെ ശരീരത്തിലെ പാടുകൾ മറച്ചു കൊണ്ട് നടന്നത്.

പൂറിൻ്റെ ഉള്ളിൽ പോലും വെള്ളം വീണപ്പോൾ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടു ധന്യക്ക്. വെറുതെ അല്ല അനു മൊത്തത്തിൽ ഉടഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, എന്നിട്ടും അവൾക്ക് ഒടുക്കത്തെ കഴപ്പും ആണല്ലോ.

ഹോ…. മനു കാണുന്നത് പോലെ അല്ല, വല്ലാത്ത ഒരു കാടൻ ആണ് അവൻ.

ധന്യയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരി വിടർന്നു.

“എന്നാലും ഈ ആവേശം നിറഞ്ഞ കാടത്തത്തിനും വേദനക്കും ഒരു സുഖം ഉണ്ട്, ആവേശം നിറഞ്ഞ വന്യമായ രതിയുടെ ലഹരി നിറഞ്ഞ സുഖം. ഈ ലോകത്തു മറ്റൊന്നിനും നൽകാൻ ആവാത്ത സുഖം.”

കിരൺ: നീ എന്താ തനിയെ ചിരിക്കുന്നത്?

ധന്യ: നല്ല ട്രിപ്പ് ആയിരുന്നില്ലേ, ഈ കാടും പുഴയും ഒക്കെ ഓർത്തപ്പോൾ.

കിരൺ: കൊള്ളാം, എന്താ ഒന്ന് കൂടി തിരിച്ചു പോണോ?

ധന്യ: ഞാൻ റെഡി. അവരോടും പറ കാർ തിരിക്കാൻ.

കിരൺ: അയ്യടാ…. തത്കാലം കാടിനോട് വിട. ലഞ്ച് കഴിച്ചാലോ?

ധന്യ: ഇപ്പോൾ വേണ്ട, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു മതി.

കിരൺ: കുറച്ചു കഴിയുമ്പോൾ നമ്മൾ വീടെത്തും.

ധന്യ: അവർ കഴിക്കുന്നുണ്ടോ? ചോദിച്ചു നോക്കട്ടെ.

ധന്യ അമ്മു നെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ചിട്ട് കിരൺ നോട്.

“അവർക്ക് വിശക്കുന്നില്ല എന്ന്”

കിരൺ: എങ്കിൽ വേണ്ട.

ധന്യ: നമുക്ക് വീട്ടിൽ ചെന്ന് ഓർഡർ ചെയ്യാം.

കിരൺ: ഓക്കേ.

വീടെത്തി ഡ്രസ്സ് മാറി, ഫുഡ് കഴിച്ചു കിരൺ ബാത്രൂം ൽ നിൽകുമ്പോൾ…

“ഡിങ് ഡോങ്”

ധന്യ കിച്ചൻ ൽ നിന്ന് വന്നു ഡോർ തുറന്നു.

ധന്യ: ആ മനു…

മനു: ഇതാ… മറക്കരുത്.

ധന്യ അവനെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിച്ചു.

ധന്യ: ഹ്മ്മ്… മറക്കില്ല.

അവൻ കൊടുത്ത പാക്കറ്റ് അവൾ വാങ്ങി.

ധന്യ: ഓക്കേ മനു. താങ്ക്സ്.

മനു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ്റെ ഫ്ലാറ്റ് ലേക്ക് നടന്നു.

ധന്യ ഡോർ അടച്ചു ഡൈനിങ്ങ് ടേബിൾ ൽ വന്നു. പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു വായിൽ ഇറ്റു, വെള്ളം കുടിച്ചു.

അപ്പോഴേക്കും കിരൺ ബാത്രൂം ൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

“ആരാ ധന്യ ബെൽ അടിച്ചത്”

ധന്യ: മനു.

കിരൺ: അവർ വന്നോ ഇത്ര വേഗം?

ധന്യ: ഹാ… വന്നു.

കിരൺ: എന്തിനാ വിളിച്ചത്?

ധന്യ: എനിക്ക് ഇത് തരാൻ വന്നതാ അവൻ.

ധന്യ അതും പറഞ്ഞു ആ പൊട്ടിച്ച പാക്കറ്റ് കിരൺ ൻ്റെ നേരെ നീട്ടി.

കിരൺ അത് വാങ്ങി നോക്കിയിട്ട് അവളെ വിശ്വസിക്കാൻ ആവാതെ നോക്കി.

” ഐ പിൽ….?”

ധന്യ: ഹ്മ്മ്…..

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. കണ്ണുനീർ ധാരയായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി.

കിരൺ: ആരാ, ജിമ്മിയോ അതോ മനു വോ?

ധന്യ: ജിമ്മി ആയിട്ട് അത്രക്ക് അടുത്തില്ല ഞാൻ.

കിരൺ: മനു?

ധന്യ: ഹ്മ്മ്… മനു…

കിരൺ: എപ്പോൾ?

ധന്യ: ഇന്ന് രാവിലെ, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും നടക്കാൻ പോയപ്പോൾ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *