ധന്യ: ചേട്ടാ…
കിരൺ: എന്താ ഡീ?
ധന്യ: എന്താ ചേട്ടൻ അനു നെ തൊടാതിരുന്നത്? അവൾക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ ആണ്.
കിരൺ: എന്തോ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. അല്ല… അത് വിട്… നീ ആ മനു നെ കൊല്ലുവോ?
ധന്യ: അവനു ആയിരുന്നില്ലേ ഇത്ര നാൾ എന്നോട് കൊതി.
കിരൺ: വല്ലാത്ത ഒരു പ്രകടനം ആയിരുന്നു നിൻ്റെ ഇന്ന്.
ധന്യ: എനിക്ക് ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് പോലെ ഭയങ്കര കഴപ്പ് ആയിരുന്നു.
കിരൺ: അത് ഇപ്പോഴും അതെ.
ധന്യ: ഹാ… പിന്നെന്താ? ചേട്ടൻ്റെ സമ്മതം കൂടി കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ പിന്നെ അങ്ങ് തകർത്തു. ഞാൻ ആരെയാ ഇനി പേടിക്കേണ്ടത്?
കിരൺ: അവനു വല്ലതും പറ്റിയാൽ എന്ത് ചെയ്യും?
ധന്യ: അയ്യേ അത്രേ ഉള്ളു അവൻ?
കിരൺ: ഇതിപ്പോൾ ജിമ്മിയും മനു ഉം കൂടി നിന്നെ ഒരുമിച്ചു കളിച്ചാലും നിനക്ക് ഒന്നും ആവില്ല. അവരെക്കുറിച്ചു ഓർത്തിട്ടാണ് എനിക്ക് പേടി.
ധന്യ: മനു പറഞ്ഞത് കേട്ടോ. ജിമ്മി ഞാൻ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു ചോദിച്ചു എന്ന്?
കിരൺ: ഹ്മ്മ്… നീ ഒരു കഴപ്പി ആണെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. ഇപ്പോഴത്തേതും കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ അതിലപ്പുറം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും.
ധന്യ: ഉറപ്പല്ലേ… ജിമ്മി അങ്ങ് കൊതിക്കട്ടെ… കൊതി മൂത്തു വരട്ടെ… നമുക്ക് നോക്കാം അവൻ്റെ പ്ലാൻ എന്താണെന്ന്.
കിരൺ: രണ്ടും തളർന്നു വീഴും. കാടൻ ആണെന്ന് പറഞ്ഞ മനു ൻ്റെ അവസ്ഥ ഞാൻ ഇപ്പോൾ കണ്ടതല്ലേ.
ധന്യ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. ആ അനു നെ ഒന്ന് ഗൗനിക്ക് ചേട്ടൻ, പാവം സങ്കടവും നിരാശയും ഒക്കെ കൂടി പ്രതീക്ഷ നശിച്ചു ആണ് പോയത്.
കിരൺ: എന്ത് പറഞ്ഞു?
ധന്യ: ചേട്ടന് എന്നെ ഒന്നും വേണ്ട എന്ന് തോന്നുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു എന്നോട്. എന്നിട്ട് മുഖം കറുപ്പിച്ചു പോയി.
കിരൺ: എനിക്ക് ഒരു അട്ട്രാക്ഷൻ ഒന്നും തോന്നുന്നില്ല അവളോട്.
ധന്യ: അത് ചേട്ടൻ്റെ കണ്ണും മനസും അമ്മുവിൽ ആയതുകൊണ്ട് ആണ്.
കിരൺ: ആയിരിക്കാം…
കിരൺ ൻ്റെ മനസ്സിൽ അപ്പോഴും രാവിലെ നടക്കാൻ പോയപ്പോൾ, പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഉള്ള അമ്മു ൻ്റെ കെട്ടിപ്പിടിത്തം ആയിരുന്നു.
തലേ ദിവസം താൻ കണ്ടു കൊതിച്ച പാൽ നിറമാർന്ന മുലകൾ തൻ്റെ ശരീരത്തിൽ അമർന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ വികാരം കിരൺ ൻ്റെ മനസ്സിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കിയിരുന്നു.
ഉഫ്… എന്തൊരു നൈർമല്യം ആണ് അമ്മു നു… മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന പ്രഭാതത്തിൽ ഉദയ സൂര്യൻ്റെ ആദ്യ ഇളം രശ്മിയേറ്റു തിളങ്ങുന്ന തുളസിയുടെ തളിരിലയുടെ വിശുദ്ധ നൈർമല്യം.
അമ്മു… അവളൊരു ദേവത ആണ്… സൗന്ദര്യ ദേവത…
(തുടരും….)
മീനു…