ധന്യ: മനു ഇല്ലേ അവിടെ?
അമ്മു: മനു അവിടെ അകത്തു റൂമിൽ ഉണ്ട്. എന്തോ എമർജൻസി വർക്ക് ൽ ആണത്രേ. കിരൺ എവിടെ?
ധന്യ: ചേട്ടൻ കുളിക്കുന്നു…
അമ്മു: സൂര്യ?
ധന്യ: അതാ… അവൻ കഴിക്കുന്നു…
അമ്മു: ഡാ… നീ കഴിക്കുന്നുണ്ടോ? നിൻ്റെ കണ്ണ് TV ൽ ആണല്ലോ.
ധന്യ: അത് പിന്നെ എത്ര പറഞ്ഞാലും മാറില്ലല്ലോ.
അമ്മു ചെന്ന് TV ഓഫ് ചെയ്തു.
സൂര്യ: ഈ ആന്റിയും അമ്മയെ പോലെ ആണോ? ഇതെന്താ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ?
സൂര്യ അമ്മു നെ നോക്കി ബഹളം വച്ച്.
അമ്മു: നീ അവിടെ ഇരുന്നു കഴിക്കു. TV നമുക്ക് പിന്നെ കാണാം.
സൂര്യ അമ്മു നെ നോക്കി മുഖം വീർപ്പിച്ചു. അമ്മു ധന്യയുടെ കൂടെ ബെഡ്റൂം ലേക്ക് പോയി. ബെഡ് ൽ ഇരുന്നു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ധന്യ: ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ വരും നീ വന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവില്ല.
അമ്മു: കഴിച്ചോ ചേട്ടൻ?
ധന്യ: ഇല്ല, ഇപ്പോൾ വന്നതേ ഉള്ളു. നേരെ കുളിക്കാൻ കയറി. നീ കഴിച്ചോ?
അമ്മു: ഇല്ല ഡാ. വിശപ്പുണ്ട്, അനു പക്ഷെ ഫോൺ ൽ ആരോടോ കത്തിയാണ്. ആ അശ്വിൻ ആണോ എന്ന് എനിക്ക് സംശയം ഉണ്ട്.
ധന്യ: ആഹ്… അടിപൊളി.
അമ്മു: അവൻ നല്ല ചെക്കൻ ആയിട്ട് ആണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്. പിന്നെ ആൺപിള്ളേരുടെ കയ്യിലിരുപ്പ് കാണും, പക്ഷെ എന്നോട് വളരെ നീറ്റ് ആണ് ഇതുവരെ. ചിലപ്പോൾ ജിമ്മിയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ ആവാം. ചേച്ചീ ചേച്ചീ എന്നും വിളിച്ചു ആണ് വരുന്നത്.
ധന്യ: ആയിരിക്കാം.
കിരൺ: അശ്ശോ… നീ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ?
ധന്യ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്….
“ഹഹഹ…. ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ….. ചേട്ടൻ ഇപ്പോൾ വരും എന്ന്….”
അമ്മു: പിന്നെ… ഇയാളുടെ ഒരു നാണം, ഈ പ്രായത്തിൽ…
കിരൺ: പോടെ… പോടെ…. നീ എപ്പോൾ വന്നു?
അമ്മു: ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നതേ ഉള്ളു.
കിരൺ ഡ്രസ്സ് എടുത്തു കൊണ്ട് അടുത്ത റൂം ലേക്ക് പോയി ചേഞ്ച് ചെയ്യാൻ.
ധന്യ: ഞാൻ ഫുഡ് എടുക്കട്ടേ അമ്മു?
അമ്മു: ഞാൻ അവിടുന്ന് കഴിക്കാം ഡാ.
കിരൺ അപ്പോഴേക്കും അവിടേക്ക് തിരിച്ചു എത്തി.
കിരൺ: നീ ഇവിടെ നിന്ന് കഴിച്ചെന്നും പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ പട്ടിണി ഒന്നും ആവില്ല.
ധന്യ: അതല്ലേ ചേട്ടാ…
കിരൺ: പിന്നെ?
ധന്യ: അനു അവിടെ ആ അശ്വിൻ ആയിട്ട് കുറെ നേരം ആയിട്ട് ഫോൺ ൽ ആണ്. ഇവള് വന്നിട്ട് വല്യ മൈൻഡ് ഇല്ല.
കിരൺ: ഹഹഹ… അനു അല്ലെ…. സ്വാഭാവികം ആണല്ലോ.
അമ്മു: അതെ ചേട്ടാ കുറെ നേരം ആയി, എന്നെ കണ്ടിട്ട് ഒരു മൈൻഡ് ഉം ഇല്ല അവൾക്ക്… സംസാരം കേട്ടിട്ട് അവൻ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു കെട്ടോ. എനിക്ക് ഉറപ്പില്ല.
ധന്യ: അവൻ ആവും. വേറെ ആരുടേയും പേര് അടുത്ത് എങ്ങും കേട്ടില്ല.
കിരൺ: ഇതെന്താ ഈ ചെക്കൻ്റെ മുഖം ഇങ്ങനെ ഇരിക്കുന്നത്? നീ വഴക്ക് പറഞ്ഞോ അവനെ?
ധന്യ: അത് ഇവൾ TV ഓഫ് ചെയ്തിട്ട്.
അമ്മു: ഹാ… കണ്ണ് TV ൽ ആണ്, ഭക്ഷണത്തിൽ അല്ല ശ്രദ്ധ.
കിരൺ: അത് നന്നായി.
ധന്യ: ഇവൾ ആയതു കൊണ്ട് ആണ്. ഞാൻ എങ്ങാനും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ എന്നെ കൊന്നേനെ അവൻ.
അപ്പോഴേക്കും സൂര്യ കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ആരോടും മിണ്ടാതെ വന്നു കിടന്നു.
അമ്മു: ഡാ… വല്യ പിണക്കത്തിൽ ആണല്ലോ.
അവൻ അമ്മു ൻ്റെ കൈ തട്ടിക്കളഞ്ഞിട്ടു കിടന്നു…
അമ്മു: വല്യ ദേഷ്യത്തിൽ ആണല്ലോ…
ധന്യ: മിണ്ടണ്ട കിടന്നോട്ടെ…
കിരൺ അത് കണ്ടു ചിരിച്ചു…
ധന്യ: വാ… നമുക്ക് കഴിക്കാം.
മൂന്ന് പേരും കൂടി ഡൈനിങ്ങ് റൂം ലേക്ക് വന്നു. സൂര്യ പതിയെ ഉറക്കത്തിലേക്കും വീണു.
അമ്മു ഉം ധന്യയും കൂടി കിരൺ നു വിളമ്പിക്കൊടുത്തു. കുനിഞ്ഞു നിന്ന് വിളമ്പുമ്പോൾ അമ്മു ൻ്റെ ഷർട്ട് ൻ്റെ വിടവിലൂടെ കിരൺ ൻ്റെ കണ്ണുകൾ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയെങ്കിലും നെയ് പോലുള്ള അവളുടെ മുല വിടവ് ൻ്റെ കാഴ്ച അവനു ലഭിച്ചില്ല, പകരം സ്വർണ മിഞ്ചി അണിഞ്ഞ അവളുടെ സുന്ദര കാൽ പാദങ്ങൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളെ ആനന്ദം കൊള്ളിച്ചു.
“ഉഫ്… വെളുത്തു തുടുത്തു പിങ്ക് കളർ സോൾസ്…”
“ഇന്ന് anklet ഉണ്ടല്ലോ…“
വളരെ നേർത്ത ഒരു സ്വർണ നൂൽ…. അതങ്ങനെ ആ സുന്ദരമായ കണങ്കാലിൽ ചുറ്റി കിടക്കുന്ന കാഴ്ച…
കിരൺ നു ശരീരത്തിൽ കുളിരു കോരി.
ധന്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ കിരൺ ൻ്റെ കണ്ണുകളുടെ വികാസവും ആ മനസിൻ്റെ തുള്ളിച്ചാട്ടവും പതിഞ്ഞു. അത് മനസിലാക്കിയ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ പുഞ്ചിരിയും മനസ്സിൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പിടയലും രൂപപ്പെട്ടു.