💘 അഞ്ജനകല്യാണം 💘 41അടിപൊളി  

“സമയം പോകുന്നു നീയാ താലി കെട്ടട…”

ഗോപിനാഥൻ സാറിന്റെ ശബ്ദം…

അവൻ കയ്യിൽ പിടിച്ച താലിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെ അതിനായി കാത്തിരിക്കുന്ന പെണ്ണിനേയും…. കണ്ണുകളൊന്നടച്ചു ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്ക് നീട്ടിയെടുത്തവനാ താലി അവളുടെ കഴുത്തിൽ ചാർത്തി….

പന്തലിൽ നിന്നാകെ കൈയടികൾ ഉയർന്നു… നാഥസ്വര വായനക്കാർ തങ്ങളുടെ സംഗീതോപകരണങ്ങളിൽ ആഞ്ഞു കൊട്ടി…. നാല് ധിക്കിൽ നിന്നും പൂക്കളവർഷം….

ഏതോ ഒരു സ്വപ്നത്തിലെന്നവണ്ണം വിഷ്ണു കണ്ണു മിഴിച്ചിരുന്നു പോയി കൊറച്ചു നേരം……

പിന്നീട് ആരൊക്കെയോ വരുന്നു പോകുന്നു അഭിനന്ദനങ്ങൾ പറയുന്നു ആകെ ബഹളം…എന്നാൽ ഒരിക്കൽ പോലും താൻ കെട്ടിയ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കാൻ വിഷ്ണു ശ്രമിച്ചില്ല… എന്തോ ഒരു ഭയം പോലെ തോന്നി അവന്

“മാറിക്കെ മാറിക്കെ അവർക്ക് കൊറച്ചു വെട്ടവും വെളിച്ചവും കൊടുക്ക് എല്ലാവരും…. മോനെ വിഷ്ണു… നീ അഞ്ജനയെയും കൊണ്ട് വാ… ഞാൻ വണ്ടി റെഡി ആക്കിയിട്ടുണ്ട്…”

ഒരു കാർന്നോരെപോലെ മുൻപിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ഗോപിനാഥൻ പറഞ്ഞു…

അയാൾ പറയുന്നത് കേൾക്കുകയല്ലാതെ തനിക്കിപ്പോ വേറെ വഴിയൊന്നുമില്ലെന്ന് അവനു തോന്നി…. മറ്റാരെയും നോക്കാതെയവൻ അയാളുടെ പിറകെ നടന്നു…സ്റ്റേജിൽ നിന്നുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഒളികണ്ണാലെ അവനൊന്നു പിറകിലേക്ക് നോക്കി…..

തന്റെ ഭാര്യ… താൻ കെട്ടിയ താലിയും കഴുത്തിലണിഞ്ഞവൾ പിറകെ വരുന്നു…

വിഷ്ണു ആകെ ഭയത്തിലായി… എവിടേക്ക് ആണ്… ഇനിയെന്താണ്…അവന്റെ മനസ്സാകെ പതറി… താൻ ഈ നിമിഷം ഒറ്റക്കല്ല എന്ന ബോധ്യം അവനെ വല്ലാതെ പിടിച്ചുലച്ചു… താനിപ്പോ ഒരു ഭർത്താവാണ്… വെറും ഇരുപത്തിമൂന്നാം വയസ്സിൽ താൻ പോലും അറിയാതെ തന്റെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു

അവന്റെ ഓർമ്മകൾ ഒരല്പം പിറകിലേക്ക് പോയി… താൻ ആരായിരുന്നു എന്ന് സ്വയമൊന്ന് ചിന്തിക്കാൻ….

വിഷ്ണു….. ഒരനാഥ പയ്യൻ… പള്ളിയിലെ കന്യസ്ത്രീമാർ എടുത്തു വളർത്തിയ ഒരു വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ പയ്യൻ…. പള്ളിയുടെ കീഴിൽ തന്നെ പഠനം കഴിഞ്ഞു സ്വയം ജീവിച്ചു തുടങ്ങണം എന്നൊരു വാശിയിൽ ഈ വലിയ സിറ്റിയിലേക്ക് രണ്ട് വർഷം മുൻപാണവൻ വരുന്നത്…

തുടക്കമൊക്കെ ഒരുപാട് ജോലികൾ ചെയ്തും ശ്രമിച്ചും സ്വയം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ആവാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ ഒന്നുമാവാൻ സാധിച്ചില്ല… അങ്ങനെയൊരു ഫൈവ് സ്റ്റാർ ഹോട്ടലിൽ ജോലിക്ക് കയറിയ സമയമാണ് ആഴിക്കൽ ഗോപിനാഥൻ എന്നൊരു വലിയ പണച്ചാക്കിനെ അവൻ കണ്ടത്…

സ്ഥിരമായി ഹോട്ടലിൽ വരാറുണ്ടായിരുന്ന അയാൾ അവനോട് മാത്രം കൊച്ചുമകനോട് എന്നവണ്ണം പെരുമാറി…അത് അവനിൽ അയാളോടൊരു ബഹുമാനമായി മാറി…

അങ്ങനെയാണ് അയാൾ അവനൊരു ജോലി ഓഫർ ചെയ്തത്… തന്റെ കാർ ഡ്രൈവർ ആയി വരാമോ എന്ന്…

വിലകൂടിയ കാറുകളെന്നും സ്വപ്നം മാത്രമായി കണ്ടിരുന്ന അവനാ അവസരം ഉപയോഗിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു..

അങ്ങനെ ആണ് ഇന്ന് രാവിലെ അയാളുടെ വീട്ടിൽ എത്തുന്നതും ഈ കല്യാണം കാണാനായി അയാളുടെ ഡ്രൈവറായി ഇവിടേക്ക് വന്നതും… പിന്നീട് നടന്നതൊന്നും സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ ആയിരുന്നു….

“വിഷ്ണു കയറുന്നില്ലേ…”

കാറിന്റെ ഡോറിനരികിൽ ആലോചിച്ചു നിന്നിരുന്ന അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടയാൾ ചോദിച്ചു

“സാറെ… എനിക്കൊന്നും മനസിലാവുന്നില്ല… എന്താ ഇവിടെ സംഭവിച്ചത്…”

ഉള്ളിൽ പെരുത്തു വന്ന പേടിയും വിഷമവുമെല്ലാം കൂടികലർന്നൊരു ഭാവത്തിൽ അവൻ ചോദിച്ചു… അവന്റെ പളുങ്ങു മണികൾ പോലുള്ള കണ്ണുകൾ ആകെ ചുവന്നു നിറഞ്ഞിരുന്നു…

“ഒന്നുമില്ലെടാ…നീ പേടിക്കണ്ട…. എന്നായാലും നിനക്കൊരു ജീവിതം വേണ്ടേ… ഇതൊരല്പം നേരത്തെയായിപ്പോയി എന്നല്ലേ ഉള്ളു…. അവളൊരു പാവം പെണ്ണാട… നിനക്ക് ചേരും…. നമ്മൾ തമ്മിൽ വലിയ കാലത്തെ പരിജയം ഒന്നുമില്ല…പക്ഷെ അറിഞ്ഞിടത്തോളം അഞ്ജനക്ക് ചേർന്ന പയ്യൻ നീ തന്നെ ആണെന്ന എനിക്ക് തോന്നിയത്… ആഴിക്കൽ ഗോപിനാഥൻറെ തോന്നലുകളൊന്നും അങ്ങനെ തെറ്റിയ ചരിത്രവുമില്ല… നീ വണ്ടിയിൽ കയറ്… മോളോടൊന്ന് സംസാരിക്ക്… നിന്നെക്കാൾ പേടിച്ചാ അതിരിക്കുന്നെ… അവൾക്ക് ആകെകൂടെയുള്ള ഭർത്താവല്ലേ നീ…”