അപ്പുവിന്റെ മാമി വിനിത – 2
[ Appu Ezhuthani ]
[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]
അപ്പുവിൻ്റെ മാമി – വിനിത
അദ്ധ്യായം 2 : ‘പേടിയിൽ നിന്നുമുള്ള മോചനം’
മാമിയുടെ “അപ്പുവേ…” എന്നുള്ള വിളികൾ വീണ്ടും കേട്ടതോടെ, രണ്ടും കൽപ്പിച്ച് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു.
മാമിയുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ രണ്ടും ബാത്റൂമിനുള്ളിലെ ബക്കറ്റിൽ ഇട്ടു. ശേഷം, എന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ നേരെയാക്കി സിബ്ബ് ഇട്ടു. ഒരു ദീർഘശ്വാസമെടുത്ത് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.
പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടത് കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുന്ന മാമിയെയായിരുന്നു.
“എന്താ, മാമി?” ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“നീ അകത്ത് എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു?” മാമി എന്നോട് തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
ആ ചോദ്യം കേട്ടതും ഞാൻ വീണ്ടും ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“അത്… അത് ഞാൻ ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാൻ കയറിയതാ,” ഞാൻ വിക്കിവിക്കി പറഞ്ഞു.
“സത്യമാണോ നീ പറയുന്നത്?”
മാമി എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ പെട്ടെന്ന് വിഷയം മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ചു.
“മാമിക്ക് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ട്? തളർച്ചയും ക്ഷീണവുമൊക്കെ മാറിയോ?”
എന്റെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി മാമി പറഞ്ഞു.
“അതൊക്കെ മാറി. ഇപ്പോൾ നല്ല കുറവുണ്ട്.”
മാമി എഴുന്നേറ്റ് ബാത്റൂമിന് അടുത്തേക്ക് വന്നു. ഞാൻ വഴിമാറി നിന്നു.
മാമി അകത്തേക്ക് കയറി. അതോടെ എന്റെ പേടി വീണ്ടും കൂടി. എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ നിന്നു. അനങ്ങാൻ പോലും എനിക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
ബക്കറ്റിൽ കിടക്കുന്ന മാമിയുടെ അടിവസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടാൽ എന്താകും സ്ഥിതിയെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു. മാമി ഈ വിവരം വീട്ടിലുള്ള മറ്റുള്ളവരോട് പറയുകയും അത് എനിക്ക് വലിയൊരു നാണക്കേടായി മാറുകയും ചെയ്യുമെന്ന് ഞാൻ ഭയന്നു.
ഏകദേശം രണ്ടു മിനിറ്റുകൾക്കുശേഷം മാമി വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു. മാമിയുടെ കൈയിൽ ഞാൻ അകത്ത്
ഇട്ടിരുന്ന ബ്രായും പാന്റിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അതുമായി പുറത്തേക്ക് വന്ന മാമി വാതിൽ അടച്ചശേഷം എന്നെ നോക്കി.
“എടാ, ഇതെങ്ങനെയാടാ അകത്ത് വന്നത്? ഇത് ഞാൻ പുറത്തല്ലേ ഇട്ടിരുന്നത്?”
മാമിയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതോടെ എന്റെ ഉള്ളൊന്നു കാളി.
“അത്, മാമി… ഞാൻ… എനിക്ക് അറിയില്ല,” ഞാൻ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
“നിനക്ക് അറിയില്ലേ?” മാമി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“ഇല്ല, മാമി. എനിക്കറിയില്ല. മാമി, കഴുകാൻ വേണ്ടി അകത്ത് കൊണ്ടിട്ടതാവാം. തലകറങ്ങിയതല്ലേ… മാമിക്ക് ഓർമയില്ലാത്തതായിരിക്കും,” ഞാൻ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
മാമി കുറച്ചുനേരം എന്തോ ആലോചിച്ചുനിന്നു. പിന്നീട് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് എന്നെ പിടിച്ച് കട്ടിലിൽ ഇരുത്തി. അതിനുശേഷം മുറിയുടെ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടു. എന്നിട്ട് എന്റെ അടുത്തുവന്നിരുന്ന് എന്നെ നോക്കി.
“എടാ, ഞാൻ അരമണിക്കൂർ തലകറങ്ങി കിടന്നത് ഷുഗർ കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടാണ്. അതിനുശേഷം ഒന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയി. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ബോധമില്ലാതെ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് നീ കരുതിയോ? ഇത് എവിടെയായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്, എപ്പോഴാണ് ഇവിടെ കൊണ്ടിട്ടത് എന്നൊക്കെ എനിക്ക് ഓർത്തെടുക്കാൻ പറ്റും. ഇത് നീയല്ലേ എടുത്ത് അകത്ത് കൊണ്ടുപോയത്?”
എന്റെ മടിയിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് മാമി ചോദിച്ചു.
അതുകൂടി കേട്ടതോടെ എന്റെ ടെൻഷൻ ഇരട്ടിയായി. ഞാൻ ആകെ വിയർത്തു. എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്നോ ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നോ അറിയാതെ ഞാൻ മാമിയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു.
“എടാ പറയ്, ഇത് എന്തിനാ കൊണ്ട് പോയത്??” മാമി വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
“അത് ഞാൻ വെറുതെ കണ്ടപ്പോ ഒന്നു എടുത്തു നോക്കിയതാ മാമി , മാമി ഇത് ആരോടും പറയല്ലേ” ഞാൻ പരിഭ്രമത്തോടെ പറഞ്ഞു
ഞാൻ ഇത്രയും എങ്ങനെ ഒക്കെയോ പറഞ്ഞ്
ഒപ്പിച്ചു.. മാമിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ ഉള്ള ധൈര്യം പോലും എനിക്ക് അപ്പോൾ ഉണ്ടായില്ല
ഞാൻ മുഖം താഴ്ത്തി അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു..
ഒരു 5 മിനിറ്റ് നിശബ്ദം മാത്രം ആയിരുന്നു..