ശനിയാഴ്ച രാവിലെ, ഗീതു ഒരുങ്ങി നിൽക്കുന്നു. വെള്ള ഡിസൈൻ ഉള്ള സാരി! അർജുൻ്റെ ഉള്ളിൽ ഭയം, ഉത്തേജനം, അറപ്പ് എന്നീ വികാരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് തിളച്ചു. തോമാച്ചായൻ കാറുമായി ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ കാത്തുനിൽപ്പുണ്ട്.
പോവുന്നതിനു മുൻപ് ഗീതു സ്നേഹത്തോടെ അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“ഏട്ടാ, ഞാൻ പോയിട്ട് വരാം. നീ നന്നായി ശ്രദ്ധിക്കണം.”
അർജുൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി ശക്തിയായി പുണർന്നു, അവൻ്റെ കൈയ്യിലിരുന്ന ചെറിയ റെക്കോർഡിങ് ഉപകരണം അവളുടെ സാരിയുടെ പിന്നിൽ, അരക്കെട്ടിനോട് ചേർന്ന് രഹസ്യമായി ഒട്ടിച്ചു.
“നന്നായി എൻജോയ് ചെയ്യുക, ഗീതു. നിൻ്റെ ഡാൻസ് ക്ലാസ്സ് ജീവിതം എൻ്റെ സമാധാനമാണ്. ഐ ലവ് യൂ.” അവൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
ഗീതു സന്തോഷത്തോടെ ചിരിച്ചു, അർജുൻ്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ സ്നേഹം കണ്ടിട്ടാവണം.
തോമാച്ചായൻ്റെ വൈറ്റ് എക്കോ സ്പോർട്ട് ഗേറ്റ് കടന്ന് പോയി. അർജുൻ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ്റെ കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ഫോൺ ഉണ്ട്. അവൻ അതിലെ റെക്കോർഡിങ് ആപ്പ് ഓൺ ചെയ്തു. റൂം 402-വിലെ ഓരോ നിമിഷവും അവൻ അറിയാൻ പോകുകയാണ്.
തോമാച്ചായൻ്റെ വൈറ്റ് എക്കോ സ്പോർട്ട് ഗേറ്റ് കടന്നുപോയ ശേഷം, അർജുൻ ബെഡ്റൂമിലിരുന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തൻ്റെ ചെറിയ ഫോൺ എടുത്തു. അവൻ രഹസ്യമായി ഒട്ടിച്ച റെക്കോർഡിങ് ഉപകരണം ഇപ്പോൾ റൂം 402-ലെ ഓരോ ശബ്ദവും ഒപ്പിയെടുക്കുന്നുണ്ടാകും. അവൻ ആപ്പ് ഓൺ ചെയ്ത് ലൈവ് സ്ട്രീം കേൾക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ആദ്യ നിമിഷങ്ങളിൽ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ പതിഞ്ഞത് കാറിൻ്റെ എഞ്ചിൻ്റെ നേർത്ത ശബ്ദവും, ഗീതുവിൻ്റെയും തോമാച്ചായൻ്റെയും ചിരിയുമായിരുന്നു. അത് ദൂരെ നിന്ന് വരുന്നതിനാൽ വ്യക്തമല്ല. ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറിന് ശേഷം, ശബ്ദങ്ങൾ മാറി.
ഹോട്ടലിൻ്റെ ലോബിയായിരിക്കണം അത്. സാധനങ്ങൾ വെക്കുന്നതിൻ്റെയും, കാഷ്യൽ ബെംഗാളിയിലുള്ള സംസാരത്തിൻ്റെയും നേർത്ത ശബ്ദങ്ങൾ.
“402, സർ. നിങ്ങളുടെ സാധനങ്ങൾ ഇതാ,” ഒരു ഹോട്ടൽ ജീവനക്കാരൻ്റെ ശബ്ദം.
“താങ്ക്സ്. ഗീതു, നീ ഈ ബാഗ് പിടിക്ക്. ഞാൻ കീ എടുത്തിട്ട് വരാം.”
തോമാച്ചായൻ്റെ ശബ്ദം വ്യക്തമായി.
അർജുൻ്റെ ശരീരം വിയർത്തു. അവൾ ആ റൂമിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പടികൾ കയറിപ്പോകുന്നതിൻ്റെ ശബ്ദവും തുടർന്ന് റൂം തുറക്കുന്നതിൻ്റെ ശബ്ദവും കേട്ടു.
“വൗ! നല്ല റൂം, പുഴയുടെ സൈഡായതുകൊണ്ട് നല്ല തണുപ്പുണ്ടാകും,” ഗീതുവിൻ്റെ ശബ്ദം സന്തോഷം നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. ഭയം വേണ്ട! അവൾ ഡാൻസ് മാസ്റ്ററായിട്ടാണ് പോയത്. അർജുൻ സ്വയം പറഞ്ഞു.
“ഇതൊക്കെ എന്ത്, ഇതിലും നല്ല വ്യൂ എന്റെ എസ്റ്റേറ്റിൽ ഉണ്ട്.നമുക്ക് കാണാം. ഗീതു ഇവിടെയിരിക്കൂ. ഞാൻ പോയി ഒരു കോഫി ഓർഡർ ചെയ്തിട്ട് വരാം. നിനക്ക് എന്ത് വേണം?”
തോമാച്ചായൻ്റെ ശബ്ദത്തിൽ പതിവുള്ള ഒരു വാത്സല്യം മാത്രം.
“എനിക്കൊരു ലെമൺ ടീ മതി .”
തോമാച്ചായൻ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് പോയി.
റൂം 402-ൽ ഇപ്പോൾ ഗീതുവിൻ്റെ ശബ്ദം മാത്രം. അവൾ ഫോണിൽ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നു. അത് അവളുടെ മറ്റൊരു സ്റ്റുഡൻ്റിൻ്റെ അമ്മയാണ്. അരങ്ങേറ്റത്തിൻ്റെ കാര്യങ്ങളും മേക്കപ്പ് സെറ്റിംഗ്സിനെക്കുറിച്ചും അവൾ സംസാരിക്കുന്നു.
അർജുൻ്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആശ്വാസത്തിൻ്റെ അല കടന്നുപോയി. ഫാന്റസി യാഥാർത്ഥ്യമാകാതിരുന്നതിലുള്ള ആശ്വാസം! തൻ്റെ ഭാര്യ സുരക്ഷിതയാണ്. താൻ ചെയ്തത് വെറും ഭ്രാന്താണ്.
പക്ഷേ, അടുത്ത നിമിഷം അവൻ്റെ ഉള്ളിലെ കുക്ക് മൈൻഡ് തലയുയർത്തി.
“ഇതുവരെ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല, എന്നുവെച്ച് ഇനി സംഭവിക്കില്ല എന്നുണ്ടോ? തോമാച്ചായൻ വെറുമൊരു അങ്കിളാണോ? അയാളെക്കുറിച്ച് താൻ കേട്ടതൊക്കെ വെറുതെയായിരുന്നോ?”
അർജുൻ അവൻ്റെ മനസ്സിലെ ഭയത്തെ തൻ്റെ ആഗ്രഹം കൊണ്ട് മറികടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ റെക്കോർഡിങ് തുടർന്നു.
അര മണിക്കൂറിന് ശേഷം തോമാച്ചായൻ തിരികെ വന്നു.