അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭാഗം ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു,,, “അക്കുവിനെ നേരിട്ട് കാണുമ്പോൾ നീ മനസ്സിന്റെ ദൃഢത നഷ്ടപ്പെടാതെ പിടിച്ചുനിൽക്കണം “
പക്ഷേ മറ്റൊരു ഭാഗം പതുങ്ങി ചോദിക്കുന്നു,,, “ തനിക്കതിന് കഴിയുമോ?? അവന്റെ നോട്ടത്തിനും,, ആവശ്യങ്ങൾക്കും മുമ്പിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കാൻ മാത്രം ശക്തി തനിക്കുണ്ടോ?? “
കാത്തിരിപ്പ് ഓരോ നിമിഷം നീളുമ്പോഴും മനസ്സിലെ പിരിമുറുക്കവും ഏറി വരുന്നതുപോലെ,,,
ഇന്നലെ രാത്രിയിലെ സംഭവത്തിനുശേഷം പിന്നെ മുഖാമുഖം കണ്ടിരുന്നില്ല,,, എല്ലാ ഓർമ്മകളും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞിരിക്കെ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാൻ വല്ലാത്ത ഒരു ചമ്മൽ പോലെ,,,
ഇന്നലെ അവന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും സമ്മതിച്ചു കൊടുത്ത ‘ഞാൻ’ ഇന്ന് മട്ടു മാറി പെരുമാറുമ്പോൾ അവൻ എന്ത് കരുതും??
ഇന്നലെ രാത്രി ചെയ്ത അതേ അധികാരത്തിൽ അവൻ ഇന്നും തന്നെ സമീപിച്ചാൽ തനിക്ക് അവനെ ചെറുത്തുനിൽക്കാൻ സാധിക്കുമോ??
നിമിഷങ്ങൾ കടന്നുപോകും തോറും മനസ്സിൽ കരുതി വെച്ച ധൈര്യവും, ആത്മവിശ്വാസവും എല്ലാം ചോർന്നു പോകുന്നതുപോലെ!!
ഡോർബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടയുടൻ അച്ചു അല്പം വിറച്ചു,,,
“അക്കു വന്നിരിക്കുന്നു…” ആ ചിന്തയിൽ അവളുടെ മുഖത്തു ചെറു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞെങ്കിലും, അതിന്റെ അടിയിൽ ഭയത്തിന്റെ ഒരു നിഴലും പതിഞ്ഞിരുന്നു!!
കാൽവിരലുകൾ നിലത്തു പതിക്കുമ്പോൾ തന്നെ, നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിയത് പോലെ,,,
വാതിലിലേക്കുള്ള ഓരോ ചുവടു വെക്കുമ്പോയും മനസ്സിൽ അതേ ചോദ്യങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു,,
ഇന്നലെ പോലെ അവൻ വീണ്ടും അടുത്താൽ,, താൻ ചെറുത്തു നിൽക്കുമോ? അതോ,, വഴങ്ങിപ്പോകുമോ??
അക്കുവിനു വേണ്ടി വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്ത അവൾ രണ്ടു ചുവട് പിന്നോക്കം മാറിനിന്നു,,,
വീട്ടിനകത്തേക്ക് കയറിയ ‘അക്കു’ തന്നെ അടിമുടി ഉഴിഞ്ഞ് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും നാണം ഇരച്ചു കയറുന്നത് പോലെ തോന്നി,,,
അവന്റെ ആ നോട്ടത്തിന്റെ തീഷ്ണത നേരിടാൻ ആവാതെ അവൾ ഒരു പുതു പെണ്ണിന്റെ നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു,,,
അവന്റെ വെറും ഒരു നോട്ടത്തിൽ മാത്രം അവളുടെ ദൃഢപ്രതിജ്ഞകളും മനോവീര്യവുമെല്ലാം ചോർന്നൊലിച്ചു പോയത് പോലെ,,,
ഹൃദയം കൊതിയോടെ മിടിച്ചെങ്കിലും, അധരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.!!
“ഇന്നെന്താ ഇങ്ങനെ”??
അക്കുവിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ട അവൾ വീണ്ടും അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി,,,
“എങ്ങനെ?” അക്കുവിന്റെ ആ ചോദ്യത്തിന് അവൾ മറുചോദ്യമെറിഞ്ഞു,,,
ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഹൃദയത്തിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു,,, തന്റെ മറുപടി വെറും ഒരു നടിപ്പ് മാത്രമാണെന്ന്!!
ഇന്ന് താൻ അവനുവേണ്ടി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങാത്തതിന്റെ വിഷമം ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു,,
ചേച്ചി ഇന്നലത്തെപ്പോലെ ഒരുങ്ങിയില്ലല്ലോ?
അക്കു തീരെ മടികൂടാതെ ഉള്ള കാര്യം നേരെ ചോദിച്ചു,,,
എന്തോ,,, അവന്റെ അപ്പോഴുള്ള ഭാവവും, പെരുമാറ്റവും എല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ അവനെ കൂടുതൽ ചൊടിപ്പിക്കാനാണ് അച്ചുവിന് തോന്നിയത്,,,
“നീ വരുമ്പോൾ ഒരുങ്ങി നിൽക്കാൻ ഞാൻ എന്താ നിന്റെ കെട്ടിയോളോ,,”
ശബ്ദത്തിൽ പരമാവധി ഗൗരവം ചേർത്ത് അങ്ങനെ ചോദിച്ചെങ്കിലും ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞ കുസൃതിച്ചിരി മറച്ചു പിടിക്കാൻ അച്ചുവിന് സാധിച്ചിരുന്നില്ല!!
അക്കുവിന്റെ കരങ്ങൾ അവളുടെ ഇരുകൈത്തോളുകളിൽ പതിഞ്ഞു,,
‘നിഷിദ്ധച്ചുവയുള്ള’ അവന്റെ ഇന്നത്തെ ആദ്യ സ്പർശം തന്നെ അച്ചുവിന്റെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഒരു വിറയൽ പടർത്തി,,,
അത് തെറ്റാണെന്ന് മനസ്സിലായിട്ടും, അവന്റെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റാനോ, അവനിൽ നിന്നും പിന്നോട്ടു മാറിനിൽക്കാനോ അവൾക്കായില്ല,,
അവൾ തീർത്തും അശക്തിയായിരുന്നു,,
അപ്പോ,, ഇനി ഒരിക്കലും എന്റെ ചേച്ചിപ്പെണ്ണ് എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരുങ്ങില്ലേ??