ഞാൻ: നിങ്ങളപ്പോ ഒരു റൂമിലാണോ കിടക്കുന്നത്? 2 റൂം വേറെയുണ്ടല്ലോ.
ഫ്രണ്ട്സ്: ആ… ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചാണ് കിടക്കുന്നത്. കുറച്ചുകൂടി ബിസിനസ് ഡിസ്കസ് ചെയ്യാൻ ഉണ്ട്. അപ്പോ ഓക്കേ, ബൈ… നാളെ രാവിലെ കാണാം.
അതും പറഞ്ഞു എൻ്റെ 4 ഫ്രണ്ട്സും ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്ന JDയും എടുത്തുകൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് പോയി. ആടി ആടി നല്ല ഫിറ്റായാണ് പോക്ക്.
ഭവ്യ മിസ്: അവരിനി തിരിച്ചു വരോടാ?
ഞാൻ: ഇല്ല മിസ്സ്… ആ പോക്ക് കണ്ടാലേ അറിയാം. ബാക്കി JD അടിച്ച് കട്ടിലിൽ വീഴാൻ ഉള്ള പുറപ്പാടാണെന്ന്. അരുൺ ചേട്ടൻ എണീറ്റ് വരോ?
മിസ്സ്: ഏയ്… അവര് രണ്ടുപേരും നാളെ ഉച്ച ആവുമ്പോഴാണ് എണീക്കൊള്ളൂ. അതിനും മാത്രം കുടിച്ചിട്ടുണ്ട് രണ്ടും.
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും കുറച്ചുനേരം അവിടെത്തന്നെ നിന്നു.
ഞാൻ: മിസ്സേ… നമുക്ക് റൂമിൽ പോകാം.
ഭവ്യ മിസ്സ്: വായോ… റൂമിൽ പോകാം. ഇവിടെ മേൽ വേദന എടുക്കുന്നു.
അതും പറഞ്ഞു ഞാനും മിസ്സും ഡ്രസ്സ് എടുത്തുകൊണ്ട് റിസോർട്ടിൻ്റെ മേലെയുള്ള റൂമിലേക്ക് പോയി.
മേലെയുള്ള റൂമിൽ ഒരു വലിയ ബാൽക്കണി ഉണ്ട്. അതിൻ്റെ ഗ്ലാസ് ഡോർ തുറന്നു കിടക്കുന്നു. അവിടെനിന്ന് നേരെ നോക്കിയാൽ പൂള് കാണാം. റൂമിൽ കയറിയതും ഞാൻ റൂമിൻ്റെ ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്തു.
ഞാനും മിസ്സും ബാൽക്കണിയിൽ ഒന്ന് പോയി നോക്കി. നല്ല മനോഹരമായ കാട്. ഇരുട്ടിൽ ചീവീടിൻ്റെ ശബ്ദവും നല്ല നിലാവും. റൂമിൽ കിംഗ് സൈസ് ബെഡ് ആണ്. തൂവെള്ള നിറം. ഫെതർ സോഫ്റ്റ് കംഫർട്ടറും ബെഡ്ഷീറ്റും. നല്ല നീളവും വീതിയുമുള്ള സ്പ്രിങ് ബെഡാണ്. 4 പില്ലോസ് ഉണ്ട്. എല്ലാം ACയുടെ നേരിയ തണുപ്പടിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
ഞാൻ റൂമിൽ ഇരുന്ന ഒരു ബോട്ടിൽ വെള്ളം എടുത്ത് സീൽ പൊട്ടിച്ച് കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും റൂമിൽ കുറച്ചുനേരം സംസാരിച്ചു.
കുറച്ചുസമയം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൂടുതൽ അടുപ്പത്തിലായി.
അതിനുശേഷം നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ മറക്കാനാവാത്ത ഒരു അനുഭവമായി മാറി.
സമയം വെളുപ്പിന് 2 മണി. ACയുടെ തണുപ്പ് കൂട്ടി. ഞങ്ങൾ അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി…
ഞാൻ പിന്നീട് ഉണരുന്നത് മിസ്സിൻ്റെ “അയ്യോ” വിളി കേട്ടുകൊണ്ടാണ്. ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ കണ്ണ് തുറന്നു.
ഭവ്യ മിസ്സ്: അയ്യോ…
മിസ്സ് ഉടനെ റൂമിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. സമയം 3:30.
ഭവ്യ മിസ്സ്: ഹോ… ഭാഗ്യം… 3:30 ആയിട്ടേ ഉള്ളൂ.
ഞാൻ: എന്ത് പറ്റി മിസ്സേ?
ഭവ്യ മിസ്സ്: എന്ത് പറ്റിയെന്നോ… ഉറങ്ങിപ്പോയില്ലേ നമ്മൾ. നീ വേഗം ഡ്രസ്സ് എടുത്തുകൊണ്ട് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ചെന്നു കിടക്ക്.
ഞാൻ: മിസ്സ് ടെൻഷൻ ആവണ്ട. 5:30 ആവുമ്പോഴേ കണ്ണൻ ചേട്ടൻ കരിമല കാണാൻ പോവാൻ വിളിക്കാൻ വരൂ. മിസ്സ് വരുന്നുണ്ടോ?
ഭവ്യ മിസ്സ്: ഞാനോ? ഞാൻ ആകെ ക്ഷീണിച്ചു. നന്നായിട്ടൊന്ന് ഉറങ്ങണം. ഞാൻ വരുന്നില്ല.
ഞാൻ: ഓഹ്… ഓക്കേ മിസ്സേ. ഞാൻ എന്തായാലും പോവുന്നുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ അവന്മാർക്ക് സംശയം കൂടും.
ഭവ്യ മിസ്സ്: ആ, നീ പൊക്കോ എന്തായാലും.
ഞാൻ മിസ്സിനോട് ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞു ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് താഴേക്ക് പോയി.
താഴെ പൂളിൻ്റെ അടുത്ത് ചെന്നപ്പോൾ മിസ്സ് വന്നപ്പോൾ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ് ഉണങ്ങാൻ ഇട്ടിരുന്നു. അതെടുത്ത് മേലെ മിസ്സിന് കൊണ്ടുകൊടുത്തു. എൻ്റെ റൂമിലേക്ക് പോയി ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം നോക്കി കിടന്നു കുറച്ചുസമയം.
അപ്പോൾ ദാ വരുന്നു തട്ടത്തിൻ മറയത്തിലെ ഒരു റീൽ:
“ചില ആഗ്രഹങ്ങളൊക്കെ നമ്മൾ മറന്നാലും ദൈവം മറക്കില്ല.”
ഞാൻ ഒരു നിമിഷം അറിയാതെ വിസ്മയിച്ചുപോയി. എത്ര സത്യം…കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ മിസ്സിനെ ഓർത്ത് masturbate ചെയ്തിരുന്നതും, പിന്നീട് മിസ്സുമായി മെമ്മറി കാർഡിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ വഴക്കാവുന്നതും, കുറച്ചുമുന്ന് അതേ മിസ്സ് എൻ്റെ കുണ്ണപ്പാൽ തരികളയാതെ കുടിച്ചിറക്കിയതും…എല്ലാം എന്തോ മായാലോകം പോലെ.
ഞാൻ മനസ്സിൽ എന്നോട് തന്നെ പറഞ്ഞു:
“ദൈവം നിസ്സാരക്കാരനല്ലല്ലേ… ഹ്മ്മ്…”
ഞാൻ ഫോൺ ഓഫ് ആക്കി കിടന്നുറങ്ങി.
പിറ്റേ ദിവസം കരിമല കാണാൻ പോയി. ഉച്ചയായപ്പോൾ ഭവ്യ മിസ്സും അരുൺ ചേട്ടനും ബൈ ബൈ ഒക്കെ പറഞ്ഞു അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി.