മഹി: അയ്യോ,, അതിനു ഞാനല്ല ആന്റി, ഇതാ ഈ ചിത്രയാ,, അവളാ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വന്നേ,, അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ തിരിച്ചു പോകണം പോലും..
എന്നും കൂടെ കിടക്കുന്ന തന്നെ, യാതൊരു മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തുമില്ലാതെ ഒറ്റിക്കൊടുത്ത “”ദുഷ്ടൻ”” (ചിത്ര അങ്ങനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്നതോടൊപ്പം മഹിയെ കടുപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി)
മഹിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട പാർവ്വതിയമ്മ വിശ്വാസം വരാതെ ചിത്രയുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, എന്നിട്ടു ചിത്രയോടു അത് സത്യമാണോ എന്നുപോലും ചോദിക്കാതെ മഹിയോടായി പറഞ്ഞു
നീ പോടാ ചെറുക്കാ,, വിളച്ചിലെടുക്കാതെ,, കുറച്ചു നേരത്തെ പരിചയമാണെങ്കിലും എനിക്കറിയാം ചിത്രമോളെ, അവൾ അങ്ങനെയൊന്നും പറയില്ല,, അവൾ ഇവിടെ ഹാപ്പിയാണ്,, അല്ലെ ചിത്രമോളെ,,
തന്നോട് ഇത്രയും സ്നേഹവും, വിശ്വാസവും ഉള്ള പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് ചിത്രയ്ക്ക് മറുത്തൊന്നും പറയാൻ സാധിച്ചില്ല,, പകരം പാർവ്വതിയമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെന്നു സമ്മതിക്കുന്ന രീതിയിൽ അവൾ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി പടർത്തി വെറുതെ തലയിളക്കി!!
പാർവ്വതിയമ്മ കൂട്ടിച്ചേർത്തു,, ആഹ്,, ഇനി ആര് എന്തോകെ പറഞ്ഞാലും നിങ്ങൾ രണ്ടാളും ഇന്ന് തിരിച്ചു പോകുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട,, ഇന്നിവിടെ കൂടിയിട്ട് നാളെ കാലത്തു പോയാൽ മതി!!
പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ തീരുമാനം കേട്ടതും, ചിത്രയുടെ ഉള്ളിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നി,, എങ്കിലും അവൾ എതിർത്തൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല,, പകരം മഹി പ്രതികരിച്ചു,,
മഹി: അയ്യോ ആന്റി , ചതിക്കല്ലേ,, നാളെ എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടിയുള്ളതാ,, ഒരുപാടു പണിയുണ്ട് ബാങ്കിൽ,, സൊ, പ്ളീസ്,,,
പാർവ്വതിയമ്മ: നീ അടങ്ങി നിക്ക് ചെറുക്കാ,, നീ ഒരു ദിവസം പോയില്ലേൽ ബേങ്ക് പൂട്ടിപ്പോകത്തൊന്നുമില്ല, വേണേൽ നീ അങ്ങേരോട് (അയ്യർ സാറിനോട്) പറഞ്ഞു ആരെയാണെന്നു വെച്ചാ വിളിപ്പിക്ക്, അല്ലേൽ നീ കാലത്തു പോയി അത്യാവശ്യ പണികൾ തീർത്തിട്ട് തിരിച്ചു വാ,, എന്തായാലും ചിത്ര മോളെ ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടുന്നു വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല (പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ അവസാന വാക്കുകൾക്കു കുറച്ചധികം ഗൗരവം നിലനിന്നതിനാൽ പിന്നെ മഹി കൂടുതലൊന്നും തർക്കിക്കാൻ നിന്നില്ല)
വാ മോളെ,, അവിടെ പിന്നാമ്പുറത്തു പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂട്ടം ഡാൻസും പാട്ടുമൊക്കെ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു,, നമുക്കങ്ങോട്ടു പോകാം,,
ഇത്രയും പറഞ്ഞു പാർവ്വതിയമ്മ ചിത്രയുടെ കയ്യിൽ അധികാരത്തോടെ പിടിച്ചു, മഹിയുടെ സമ്മതത്തിനു പോലും കാത്തു നിൽക്കാതെ അവളെ അല്പം ബലമായിട്ടെന്നോണം തന്നോടൊപ്പം പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി,,
ആ പോകുന്ന പോക്കിൽ, ചിത്ര മഹിയുടെ നേർക്കു ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുനോക്കി, മഹി ചിത്രയെയും നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,
സത്യത്തിൽ ചിത്രയുടെ ആ പോകു കണ്ടപ്പോൾ, ‘ഒരു അമ്മ’ തൻ്റെ കുട്ടിയെ ആദ്യ ദിവസം സ്കൂളിലേക്കു നിർബന്ധിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്ന പോലെയാണ് മഹിക്ക് തോന്നിയത് (അങ്ങനെ ഓർത്തപ്പോൾ മഹിക്ക് ഉള്ളിൽ ശരിക്കും ചിരിപൊട്ടി, എങ്കിലും ചിത്രയുടെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ സംയമനം പാലിച്ചു)
അതേ സമയം, ചിത്ര മനസ്സിൽ കരുതിയത് ഇങ്ങനെയാണ്,, “എടാ ദുഷ്ടാ,, എന്നെ നീ പാർവ്വതിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതും പോരാനിട്ടു, ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ താമസിക്കാനും സമ്മതിച്ചു,, അതും എന്നോട് ഒരു വാക് പോലും ചോദിക്കാതെ,, ഇതിനു നീ അനുഭവിക്കും,, ഇനി ഇന്നത്തെ ദിവസം എനിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും അതിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കില്ല (100 തരം / കട്ടായം)!!
പിന്നാമ്പുറത്തെത്തിയ ചിത്രയെ വരവേറ്റത് വളരെ പ്രസന്നമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു!! അവൾ നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ കാണാത്ത തരത്തിൽ ആ ചുറ്റുപാട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു, പലതരം നിറത്തിലുള്ള പൂമാലകളും,വാഴയില അടങ്ങുന്ന മറ്റു പച്ചിലകളും ചേർന്നു വളരെ വർണാഭയമായിരുന്നു! അവിടെ കൂടി നിന്ന പെണ്കുട്ടികളൊക്കെയും പല നിറത്തിലുള്ളതും, മിന്നുന്ന തരത്തിലുമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്, അതും കൂടി ആയപ്പോൾ ആ നയന മനോഹര കാഴ്ചയ്ക്കു മാറ്റു കൂടി എന്ന് തന്നെ വേണം പറയാൻ.