“വാ… രാഹുൽ… ഇവിടെ ഇരിക്കു….. ”
– ലിവിങ് റൂമിലേ വലിയ സോഫയിലേക്ക് ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇരുന്നു….
അൽപ നേരം കൊണ്ടുതന്നെ ആ സ്റ്റൈർകാസിനു മുകളിൽ നിന്നും ഒരാൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന കാൽശബ്ദം ഞങ്ങൾ കേട്ടു..
അവരെ കാണാനുള്ള ആകാംഷ കൊണ്ടോ എന്തോ എന്നറിയില്ല ആ സ്റ്റെയർ കേസ് തന്നെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു…
ആ സ്റ്റെയർ കേസിലൂടെ മുട്ടിനു താഴെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു വൈറ്റ് കളർ പാവാടയുമായി ഒരു സുന്ദരിയുടെ വെളുത്തു തടിച്ച കാലുകളാണ് ഞാൻ ആദ്യം കണ്ടത്…..
അതിൽ ഒരു രോമം പോലുമില്ല….!!!
തലയുയർത്തി ഒന്ന് കൂടി ഞാൻ നോക്കി….
ആ പാവാടക്ക് മുകളിലായി അലസമായി ഒരു ഓവർസൈസ് ഗ്രേ കളർ ഷർട്ട് അവർ ധരിച്ചിരുന്നു…
ആ തുടുത്ത മുലകളെ ബ്രസീയർ പിടിച്ചുനിർത്തിവെച്ചപോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു…
ഷർട്ടിനുള്ളിൽ അവർ ധരിച്ചിരുന്ന ബ്രസീയർ വള്ളികൾ ആ ഷർട്ടിനു മുകളിലൂടെ തന്നെ തെളിഞ്ഞുനിന്നു……
ആ ഷർട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ ബട്ടൺ തന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന സ്വർണ നേക്ലാസ് ന്റെ ലോക്കറ്റ് കാണിക്കാനായി തുറന്നിട്ടപോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നു….
അവർ ആ സ്റ്റെപ് നോക്കി തന്നെ തന്റെ ചെവിഭാഗത്തെ മുടിയിഴകൾ ഒന്ന് ഒതുക്കി സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി വരുകയാണ്…
അവരുടെ ആ വരവ് അവർക്ക് അഭിമുഖമായി സോഫയിൽ ഇരുന്ന ഞങ്ങൾ നോക്കി നിന്നു…
ഇപ്പോൾ അവരുടെ സുന്ദരമായ മുഖം എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം..
നല്ല വിരിഞ്ഞ നല്ല റൗണ്ട് ഷേപ്പ് ഉള്ള മുഖം..അവരുടെ താടിയെല്ലുകൾ കൂർത്ത മുനപോലെ…..
വലിയ കണ്ണുകൾ..
പതിഞ്ഞ മൂക്ക്…
വലിയ ചുണ്ടുകളിൽ ചുവന്ന ലിപ്സ്റ്റിക്….
അവർ നമ്മളെ നോക്കി ചിരിച്ചപ്പോൾ ആ മുന്നിലെ നിറയിലെ വെളുത്ത അഴകുള്ള പല്ലുകൾ പ്രകാശിച്ചു…
ദേവത തന്നെ അവർ……..
“നിങ്ങൾ എത്തിയോ… ഞാൻ മുകളിൽ പുസ്തകം വായിച്ചു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു… അറിഞ്ഞില്ല…”
അലീന നമ്മളെ നോക്കി ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു…
അവർ അടുത്തുവന്നപ്പോൾ അവിടെ ഒരുപ്രത്ത്യേകതരം സുഗന്ധം പരന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു…
“രാഹുൽ… ഇതാണ് എന്റെ പ്രിയതമ അലീന……എന്റെ ഭാര്യ വലിയ വായനക്കാരി ആണ്….”
തോമസ് സർ തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി ചിരിച്ചു…
അവരുടെ സംസാരം കേട്ടു ഞാനും ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു….
“ഹേയ്.. അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല രാഹുൽ… ചുമ്മാ പറയുന്നതാ….
പിന്നെ ചോദിക്കാൻ വിട്ടുപോയി…
ഇപ്പൊ എങ്ങനെ ഉണ്ട്.. ഹെൽത്ത്…?”അലീന എന്നെ നോക്കി അത് ചോദിച്ചു…
“ഇപ്പൊ കുഴപ്പമില്ല മാഡം…ശെരിയായ് വരുന്നുണ്ട്…”
-ഞാൻ അവരുടെ മുഖത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ പറഞ്ഞു.
“ഓഹ്.. ഇങ്ങേരോട് ഞാൻ പലപ്രാവശ്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ഫോൺ നോക്കി വണ്ടി ഓടിക്കരുത് എന്ന്….ഇപ്പൊ രാഹുലിനെ ഒരു വഴിക്ക് ആക്കിയപ്പോ സമാധാനം ആയില്ലേ….അതും ഈ ക്രിസ്മസ് സെലിബ്രേറ്റ് ചെയ്യേണ്ട സമയത്ത്….എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ രാത്രി ആയാൽ വൻ കുറ്റബോധം ആണ് രാഹുൽ….!!”
അലീന തോമസ് സർ നോട് ചൂടായി..
“കുറ്റബോധം തോന്നിയത് കൊണ്ടല്ലേ അലീനെ…. രാഹുലിനെ ഇവിടെ നിർത്താൻ ക്ഷണിച്ചത്…ഇവിടെ വച് ആഘോഷിക്കാമല്ലോ ക്രിസ്മസും ന്യൂഇയർ ഒക്കെ…..”
-തോമസ് സർ വിട്ടുകൊടുക്കാത്ത പോലെ…
അവർ രണ്ടുപേരും സംസാരിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ എന്താ പറയേണ്ടത് എന്ന് എനിക്ക് കൺഫ്യൂഷൻ ആയി…. എന്നാലും ഞാൻ പറഞ്ഞു…
“എല്ലാം കഴിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളല്ലേ അലീന മാഡം… അതിനി വീണ്ടും ചിള്ളിയെടുക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ലല്ലോ…”
“അതാണ് അതിന്റെ ശരി രാഹുൽ….”
തോമസ് സർ പറഞ്ഞു…
“അപ്പൊ നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നായല്ലേ.. ഞാൻ ഔട്ടും… പിന്നൊരു കാര്യം രാഹുൽ… എന്നെ മാഡം എന്ന് വിളിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലാ… കേട്ടല്ലോ…. എനിക്ക് അത്രക്ക് വയസ്സൊന്നും ഇല്ലാ….!!!!”
അലീന എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു…
“അതെയതെ… അടുത്ത ജനുവരിയിൽ അൻപത് തികയാണ് അലീനക്ക്……”