അവളുടെ ചോദ്യം കേൾക്കാതെ അഞ്ജലിയെ നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്ന എന്നെ കാലു കൊണ്ട് ഒരു തട്ട് തട്ടി രമ്യ വിളിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ ഞെട്ടി പോയി. അത് കണ്ടു അഞ്ജലി നാണത്തോടെ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു.
സോണി: മച്ചാനെ, നിൻ്റെ ഭാര്യയെ വേണേൽ നല്ലോണം ഒന്നൂടെ കണ്ടോ. ഞാൻ പുകഴ്ത്തി പറയുന്നതല്ല. ചിലപ്പോൾ ഇന്ന് ഇവൾ ഇവൻ്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോകും. അത്രക്ക് സൂപ്പർ ആണ് ചെക്കൻ.
വരുൺ: ഡാ മോനെ, അവൾ ചിലപ്പോൾ വരും. നീ കൊണ്ടുപോകരുതേ, അപേക്ഷയാണ്.
അഞ്ജലി: ഒന്ന് പോയെ വരുൺ.
വരുൺ: അല്ല, ഞാൻ പറഞ്ഞതാ. നിങ്ങൾക്കു എപ്പോൾ വേണേലും ഇവിടെ വരാം, ഇവിടെ കൂടാം.
സോണി: yes welcome to HAPPY FAMILIES..
ഞാൻ: താങ്ക്സ് ചേട്ടാ.
രമ്യ: താങ്ക് യു.
സോണി: അപ്പൊ എങ്ങനാ?
ജോയ്: അഞ്ജലി നീ ചേട്ടന് നമ്മുടെ സെറ്റപ്പ് ഒക്കെ ഒന്ന് കൊണ്ടുപോയി കാണിക്കു. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കാണും.
സോണി: അത് ശരിയാ, അതൊന്നും ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
രെമ്യ: അതെന്താ?
ജോയ്: ആദ്യം അവർ പോട്ടെ, അത് കഴിഞ്ഞു നമുക്ക് എല്ലാവർക്കും ഒരുമിച്ച് കാണാം.
സോണി: അതാ നല്ലത്. നിങ്ങൾ പരിചയപെടു. എന്നിട്ടു എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വിളിച്ചാൽ മതി. അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ വരാം.
അഞ്ജലി പയ്യെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായ ടവൽ അവിടെ വിരിച്ചിട്ടു ചുമരിൽ ഹാങ്ങ് ചെയ്തിരുന്ന ഒരു താക്കോലും ടോർച്ചും എടുത്തു നടന്നു. മെയിൻ ഡോർ എത്തി അവൾ അവിടെ നിന്ന് തിരിഞ്ഞു, “എന്താ വരുന്നില്ലേ” എന്ന ഭാവത്തിൽ എന്നെ നോക്കി.
ഞാൻ രമ്യയെ നോക്കി. അവൾ പൊക്കോളാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഇപ്പോളും അവളുടെ മുഖത്തു യാതൊരു പേടിയും ഇല്ല. ഞാൻ ആണല്ലോ പേടിച്ചു ഇരിക്കുന്നത് എന്ന് ഓർത്തു ഞാൻ പതിയെ എഴുന്നേറ്റു അഞ്ജലിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ നിന്ന് വരുൺ വിളിച്ചു, ‘വിനയാ’. ഞാൻ പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
വരുൺ: സോറി, മറന്നു. ഇന്ന് നിൻ്റെ ഡേ ആണ്.
സോണി: അയ്യോ, അത് മറന്നു.
ഞാൻ: അതെന്താ പ്രേത്യേകത?
ജോയ്: ഞങ്ങൾ 2 ഫാമിലി ആയിരുന്നപ്പോൾ തുടങ്ങാൻ എളുപ്പം ആയിരുന്നു. കാരണം ഇവൻ എൻ്റെ പെണ്ണിൽ നിന്ന് തുടങ്ങും, ഞാൻ ഇവൻ്റെ പെണ്ണിനേയും. ബട്ട് ഇപ്പോൾ. നീ ആൾറെഡി എൻ്റെ തീറ്റ തട്ടി എടുത്തു. പിന്നെ സോണി ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടു പേർക്കും ഒരുപോലെ ആണ്. ഞങ്ങൾക്ക് തമ്മിൽ തല്ലാൻ വയ്യ. നീ തന്നെ പറ, ആര് നിൻ്റെ പെണ്ണിനെ ആദ്യം തൊടണം?
ഞാൻ: അത് രമ്യ പറയട്ടെ. അതല്ലേ അതിൻ്റെ ഒരു ഇത്.
സോണി: അതെങ്ങനെ? ഇത് നിൻ്റെ ഡേ ആയി പോയില്ലേ.
വരുൺ: എന്താ രമ്യക്ക് ചോയ്സ് ഉണ്ടോ?
എന്നെ വീണ്ടും അത്ഭുതപെടുത്തികൊണ്ട് രമ്യ പറഞ്ഞു.
“എനിക്ക് ആദ്യം ജോയെ മതി..”
സോണി: വൗ..വൗ..അപ്പൊ നീ വന്നപ്പോളേക്കും അളവെടുത്തല്ലേ.
രമ്യ: ഒന്ന് പോടി.
വരുൺ: അല്ലേലും അതാ അതിൻ്റെ ഒരു ശരി. ഇതാകുമ്പോ നമ്മൾ ആരും വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന ചോറ് തിന്നണ്ട.
രമ്യ: അതേ ഞാനും അത്രേ ഉദ്ദേശിച്ചൊള്ളു.
വരുൺ: എന്നും വെച്ച് ഇന്ന് മുഴുവൻ അങ്ങനെ ഇരിക്കാം എന്ന് വെക്കേണ്ട. ഒരു പതിനഞ്ചു മിനിറ്റിൽ ഞാൻ അങ്ങ് വരും.
സോണി: പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കാതെ മനുഷ്യാ.
ജോയ്: അതേ. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ചെല്ല്. ഹാപ്പി ഫസ്റ്റ് നൈറ്റ് അളിയാ.
ഞാൻ: താങ്ക്സ് അളിയാ.
ഞാൻ രമ്യയെ നോക്കി ബൈ പറഞ്ഞു അഞ്ജലിയെ നോക്കി. അഞ്ജലി അപ്പോളേക്കും പുറത്തു എന്നെ കത്ത് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഞങ്ങൾ പുറത്തു ഇറങ്ങി. അഞ്ജലി എന്നോടായി ചോദിച്ചു, “വിനയ് വലിക്കുമോ?”
ഞാൻ: ആ കാറിൽ ഉണ്ട്.
അഞ്ജലി: വേണ്ട, എൻ്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ട്.
അവൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ഫോറിൻ സിഗരറ്റ് എടുത്തു നീട്ടി . ഞാൻ അതിൽ നിന്ന് ഒരെണ്ണം എടുത്തു. അവളും ഒരെണ്ണം എടുത്തു കത്തിച്ചു തീ എനിക്കും നീട്ടി.
വലിച്ചുകൊണ്ട് നടക്കും വഴി ഞാൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. അടുത്തൊന്നും ഒരു വീടോ കെട്ടിടമോ കാണുന്നില്ല. ഇവൾ ആണേൽ ഒന്നും പറയുന്നുമില്ല.
ഞാൻ മെല്ലെ “അഞ്ജലി” എന്ന് വിളിച്ചു. എനിക്ക് മുന്നിൽ ആയി നടന്നിരുന്ന അവൾ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് എൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് പുക ഊതി വിട്ടു, “എന്താ?” എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.