അവന് പറഞ്ഞു.
“അതിനെ കുറിച്ച് ഇനി മിണ്ടണ്ട,”
അത് കൊണ്ട് ഡാനിയെ അലട്ടുന്ന ഈ വിഷയം അവള്ക്ക് താങ്ങാന് പറ്റുന്നതായിരുന്നില്ല.
ഈ പ്രശ്നം ഏത് വിധേനെയും പരിഹരിച്ചേ പറ്റൂ!
“എന്നാ അവന്റെ പേര് ഡാനീ?”
“ക്രിസ്റ്റി…”
“പറയുന്ന കേട്ടിട്ട് ഇതുപോലെ ഒരു റെപ്പ്യൂട്ടഡ് സ്കൂളില് അവനെപ്പോലെ ഒരുത്തന് എങ്ങനെ വന്നു?”
“എന്റെ മമ്മീ ഞാന് പറഞ്ഞില്ലേ?”
അക്ഷമയോടെ ഡാനി ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പ്രാശം എങ്ങനെയെങ്കിലും ബാസ്ക്കറ്റ് ബോള് ട്രോഫി പിടിക്കണന്ന് സാറിന് വാശി…അതുകൊണ്ട് കൊറേ നാളായി നല്ലൊരു കളിക്കാരനെ തേടുവാരുന്നു…അങ്ങനെ ഒരുത്തനെ കണ്ടെത്തി…അവനാണ് ക്രിസ്റ്റി..”
സെലിന് കുറച്ചു നേരം ആലോചിച്ചു.
“അടുത്ത പി റ്റി ഏ മീറ്റിങ്ങിനു അവന്റെ പേരന്റ്റ്സ് വരൂല്ലോ…”
സെലിന് പറഞ്ഞു.
“അടുത്ത ആഴ്ച്ചയല്ലേ മീറ്റിങ്ങ്..അന്നേരം ഞാന് അവരെ ഒന്നു കാണാം. കാര്യം പറയാം,”
“അതൊന്നും വേണ്ട മമ്മീ…”
ദുര്ബലമായ സ്വരത്തില് ഡാനി പറഞ്ഞു.
“അത് കാര്യം കൂടുതല് കൊഴപ്പവാക്കുവേ ഉള്ളൂ…ഇനി അതും പറഞ്ഞാരിക്കും അവന്റെ കളിയാക്കല്…എല്ലാരോടും അവന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കും മമ്മീടെ പ്രോട്ടെക്ഷനിലാ ഞാനെന്ന്…”
സെലിന് വീണ്ടും അവന്റെ തുടയില് മൃദുവായി തലോടി.
“പിന്നെ അമ്മമാര് എന്നെത്തിനാ ഡാനി?”
അവള് പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.
“മക്കളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് അവരല്ലേ? പ്രത്യേകിച്ചും ഇവമ്മാരെപ്പോലെയുള്ള ദ്രോഹികള് ഇങ്ങനെ തൊടങ്ങുമ്പം!”
അത് പറഞ്ഞ് സെലിന് എഴുന്നേറ്റു.
“പപ്പാ ഇപ്പം വരും,”
അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ് സെലിന് പറഞ്ഞു.
“മോനത് ഓര്ത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട…അതൊക്കെ ഞങ്ങള് സോള്വ് ചെയ്തോളാം,”
അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള് സെലിന്റെ അമിത വലിപ്പമുള്ള ചന്തികള് ഇറുകിയ നൈറ്റിക്കുള്ളില് വെട്ടുന്നത് ഡാനി നോക്കി നിന്നു.
എട്ട് മണിയായപ്പോള് അവര് അത്താഴം കഴിക്കാനിരുന്നു.
ഫിലിപ്പിന് നാല്പത്തി അഞ്ചാണ് പ്രായം. എങ്കിലും ജോലിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കാരണം അതിലേറെ പ്രായം തോന്നിക്കും. ആവറേജ് ശരീരമാണ്. അക്കൌണ്ട് ഹെഡ് ആണ്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നല്ല ശമ്പളമുണ്ട്.
പക്ഷെ വ്യായാമത്തിനൊന്നും സമയം കണ്ടെത്താന് പറ്റുന്നില്ല.
സുന്ദരിയായ ഭാര്യ സെലിനെ ജീവനാണ് അയാള്ക്ക്. അതുപോലെ മകനോടും. സത്യത്തില് അവര്ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് അയാളുടെ ജീവിതം.
“അതേ, കൊച്ചിന് ഒരു പ്രോബ്ലം ഉണ്ട്,”
കഴിക്കുന്നതിനിടയില് സെലിന് ഭര്ത്താവിനോട് പറഞ്ഞു. dഡാനി അത് കേട്ട് സെലിനെ ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ നോക്കി.
ഫിലിപ്പ് അദ്ഭുതത്തോടെ, ചോദ്യരൂപത്തില് ഇരുവരേയും മാറി മാറി നോക്കി.
“എന്ത് പ്രോബ്ലം?”
അയാള് ചോദിച്ചു.
സെലിന് ഡാനിയെ നോക്കി. ‘പറയൂ’ എന്ന് കണ്ണുകള് കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.
വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ, ലജ്ജയോടെ, ഡാനി ക്രിസ്റ്റിയെപ്പറ്റി പറഞ്ഞു. ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടിരുന്നതിനു ശേഷം പിലിപ്പ് ആലോചനയില് മുഴുകി.
സെലിന് അയാളെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി.
“ഇവനൊക്കെ ശരിക്കും കോളനി ടൈപ്പ് ആയിരിക്കും…”
ഫിലിപ്പ് പറഞ്ഞു. ആ പരാമര്ശം സെലിനു അത്ര ഇഷ്ടമായില്ല. മനുഷ്യരെ ആ പേരില് പരാമര്ശിക്കുന്നത് സംസ്ക്കാരമുള്ള ആളുകള്ക്ക് ചേര്ന്നതല്ല. അവള് ഉള്ളില് പറഞ്ഞു.
“അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവമ്മരോട് ഒക്കെ മുട്ടുമ്പം സൂക്ഷിക്കണം. നമ്മളെ നാറുവൊള്ളൂ…മോന് ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്..കൂടിപ്പോയാ ഒന്നോരണ്ടോ ദിവസം അങ്ങ് സഹിക്ക്. മടുക്കുമ്പം അവന് താനേ നിര്ത്തിപ്പൊക്കോളും…”
സെലിന് അത് കേട്ട് അല്പ്പം ദേഷ്യം വന്നു.
“അത് കൊള്ളാം! നല്ല സൊല്യൂഷന്! ഒന്ന് പോ അച്ചായാ….എന്നുവെച്ചാ കൊച്ച് അവനെപ്പോലെ ഒരുത്തന് കാരണം കരഞ്ഞു കൂവി നടക്കട്ടേന്നൊ?”