വീണു പോയി,
ആ വീഴ്ചയുടെ ആഴങ്ങളിൽ നിന്നും ശ്രീ തന്റെ നാക്കിനെ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമം നടത്തുന്നതിന് മുൻപേ ദേവിക തന്റെ സർവ്വ ശക്തിയും എടുത്തു തന്റെ വയറു മുന്നോട്ടു തള്ളി ഒപ്പം കൈകൾ കൊണ്ട് ശ്രീയുടെ തല ആഞ്ഞു തന്റെ വയറിലേക്ക് വലിച്ചു അതോടെ നാവിനെ തന്റെ പൊക്കിൾ തടവറയിൽ ആക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു, കര കയറാൻ ആകത്തെ ശ്രീയുടെ നാവു ഒരു ശ്രമം നടത്തി പിന്നെ തോൽവി സമ്മതിച്ചു അവിടെ ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായി നിന്ന്, പക്ഷെ അടുത്ത നിമിഷം അവന്റെ നാവു ദേവികയുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഊളിയിട്ടു ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
ഇത് ദേവികയ്ക്കു സഹിക്കുന്നതിനും അപ്പുറം, തുളഞ്ഞു കയറാൻ അതിന്റെ ശ്രമം, അതിനെ നിശ്ചലമാകാൻ ദേവിദാ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷെ അതിന്റെ ഫലമായി നാവു അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴി വലുതാക്കാൻ എന്ന പോലെ അതിനു ചുറ്റും വലം വയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.
നാവിന്റെ ആ കറക്കം, നാവിൽ നിന്നും ഊർന്നു ഇറങ്ങുന്ന ജല കണത്തിന്റെ തണുപ്പും,,ദേവികയിൽ ഒരു നിമിഷം ഒരു മരവിപ്പാണ് ഉണ്ടാക്കിയത്. ദേവികയുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയിൽ നിന്നും നാവിന്റെ കേളി ജലം നിറഞ്ഞു ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി, ഒഴുകി താഴോട്ട് രക്ഷപെടാൻ ശ്രമിച്ച കണങ്ങളെ ഒരു ഇരയെന്നതുപോലെ ശ്രീയുടെ നാവു നക്കിയെടുത്തു പിന്നെയും ആ ചുഴി തടവറയിൽ നിക്ഷേപിച്ചു, ഒന്നോ രണ്ടോ പ്രാവശ്യം ഈ എലിയും പൂച്ചയും കളിയും നടന്നത് ദേവിക തന്റെ അടഞ്ഞ മിഴികളിൽ കണ്ടു.
“‘അമ്മയെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ ” ശ്രുതിയുടെ ശബ്ദം പിന്നെയും മുഴങ്ങി, താൻ രണ്ടായി മാറുന്നതുപോലെ ദേവികയ്ക്കു തോന്നി, ഒന്ന് ഒരു അമ്മയായും പിന്നെ ഒന്ന് കാമം കൊണ്ട് കത്തി ജ്വലിക്കുന്ന ദേവി ആയും. ബോധവും അബോധവും ആണോ, വികാരവും വിവേകവും ആണോ, ആര് പറയുന്നു ആര് കേൾക്കുന്നു ഒന്നും ദേവികയ്ക്ക് മനസ്സിലായില്ല. ശ്രുതിയുടെ ഫോൺ വരുന്നത് എത്രയോ പ്രകാശ വര്ഷം അകലെ കഴിഞ്ഞു പോയ എന്തോ ഒന്ന് പോലെ ദേവികയ്ക്കു തോന്നി.
” ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ, ‘അമ്മ വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് ” ശ്രുതിയുടെ ഈ അവസാന വാണിംഗ് എന്ന പോലുള്ള ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകിയത് ദേവികയിലെ കാമം ആണ്, “ഞാൻ വരാം ” എന്ന ഒരു അലർച്ചയാണ് ശ്രുതി കേട്ട് ഞെട്ടിയത്. ഈ അലർച്ച ശ്രീയെയും ഒന്ന് ചെറുതായി ഞെട്ടിച്ചു, ഈ ഉത്തരം ശ്രുതിയോടല്ല പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഏതോ അജ്ഞാത ശക്തിയോടു കാമാന്ധതയിൽ പറന്നു ഉല്ലസിക്കുന്ന ഏതൊരു ശരീരവും പറയുന്ന ഉത്തരം ആണെന്ന് ശ്രീയ്ക്ക് മനസ്സിലായി.
അത് തിരുത്താൻ ഒരു വിഫല ശ്രമം എന്നോണം ശ്രീ മുഖം ഒന്ന് ഉയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു, അനങ്ങാൻ സാധിക്കുന്നില്ല ദേവിക വേറെ ഏതോ ലോകത്താണ്, ബലം കൊടുത്തു അല്പം തല
പൊക്കാൻ ശ്രമിച്ചു പക്ഷെ ഈ ഒരു ചെറിയ ഒരു മാറ്റം ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ അപാര ഘ്രാണ ശക്തിയുള്ള ദേവികയിലെ മൃഗം തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അവൾ തന്റെ രണ്ടു കൈകൊണ്ടും ശ്രീയെ വെള്ളത്തിൽ പിടിച്ചു മുക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ താഴോട്ട് തള്ളി, ശ്രീയുടെ മുഖം വയറിൽ നിന്നും അല്പം മുകളിൽ നിന്നും താഴോട്ട് പതുക്കെ ഊർന്നു ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി,
തൻറെ വയറിന്റെ തടവറയിൽ ഇനി ശ്രീയെ തടവിലാക്കാൻ പറ്റില്ല എന്ന് ദേവികയുടെ കാമ ദേവി കാതിലോതി, അത് അനുസരിച്ചോളാം ദേവിക ശ്രീയുടെ മുഖത്തെ പിന്നെയും താഴേക്കു താഴ്ത്തുന്നത് തുടർന്ന്. ഈ ഒരു സുഖ പതനം ശ്രീയും ആസ്വദിച്ചു തന്റെ മനസ്സിന്റെ അവസാനത്തെ പിടിയും അയയുകയാണ് ഇനി ചെറിയ ഒരു ചുഴിയിൽ നിന്നും അനന്തതയിലേക്ക് വീഴുകയാണ്, മനുഷ്യ സഹജം ആയി ശ്രീ അറിയാതെ തന്റെ കൈ ഏതോ ഒരു പിടിവള്ളിക്ക് വേണ്ടി ഉയർത്തി.
കൈ മുകളിലൊട്ടും തല താഴോട്ടും രണ്ടും ഒരേ സമയം, പെട്ടെന്ന് ശ്രീയുടെ കൈകൾ എന്തിലോ പിടി കിട്ടി. ശ്രീയുടെ കൈകൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. ഉയർന്നുവന്ന കൈകളുടെ നീക്കം ദേവികയുടെ ഇരു മുലകളിലും വന്നു തടഞ്ഞു നിന്നു , മുകളിലോട്ടു ഉയർത്താൻ ശ്രീ ശ്രമം നടത്തുന്നവെങ്കിലും ആ മുലകൾക്ക് എന്തോ വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെ തോന്നി, തന്റെ കൈകൾക്കു താങ്ങാൻ ആവുന്നതിനു അപ്പുറം, അതോടെ ദേവിക ആ യുദ്ധം ജയിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പാക്കി.