ആ നിമിഷം ആ വീടിനുള്ളിൽ സമയം നിശ്ചലമായതുപോലെ അവർക്ക് തോന്നി. പുറത്തെ ലോകത്തെ ബഹളങ്ങളോ, സുഭാഷിന്റെ സാന്നിധ്യമോ, വരാനിരിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങളോ ഒന്നും ആ സോഫയിലെ ആലിംഗനത്തിന്റെ ചൂടിനെ തണുപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമായിരുന്നില്ല. ശരത്ത് അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ഇടിപ്പ് സുമയുടെ കാതുകളിൽ ഒരു താളം പോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
സുമ അവന്റെ തോളിൽ മുഖം ചായ്ച്ചു കിടന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടും സന്തോഷത്തിന്റെ തുള്ളികൾ പൊഴിഞ്ഞു. ശരത്ത് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി തലോടിക്കൊണ്ട് അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ ചുംബിച്ചു.
“ചേച്ചി ഡോക്ടറെ കാണേണ്ടേ”
“ഉം.. അതിന് മുന്നേ സുഭാഷേട്ടനെ അറിയിക്കണം”
അത് കേട്ടപ്പോൾ അവന്റെ മുഖം വാടി.
“മോനു… ഇത് നമുക്ക് നമ്മുടെ കുഞ്ഞണെങ്കിലും മറ്റുള്ളവർക്ക് ഇത് സുഭാഷേട്ടന്റെ കുഞ്ഞാ. അത് അങ്ങനെ ആയിരിക്കുന്നതാണ് നമ്മുടെ രണ്ട് പേരുടെയും ജീവിതത്തിന് നല്ലത്”
“നമുക്ക് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയല്ലോ ചേച്ചി, ദൂരെ എവിടെയെങ്കിലും പോയി നമ്മൾ മാത്രമായി ജീവിക്കാം”
“അതിനാണെങ്കിൽ ഇതിന് മുന്നേ ആവാമായിരുന്നല്ലോ, നമ്മളുടെ ചുറ്റുമുള്ളവരെ കുറിച്ചും ചിന്തിക്കണം നമ്മളുടെ പ്രവൃത്തി മറ്റാരുടെയും ജീവിതത്തെ ബാധിക്കാരുത്”
“പക്ഷേ ഇങ്ങനെ എത്ര കാലം”
“നീ ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടുന്നത് വരെ”
“എനിക്ക് വെറെ ഒരു പെണ്ണ് വേണ്ടെങ്കിലോ”
“മോനു… നമ്മുക്ക് ഈ സംസാരം ഇവിടെ നിർത്താം വെറുതെ ഇന്നത്തെ സന്തോഷം കളയണ്ട”
ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ശരത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു നിശബ്ദമായ വിങ്ങൽ പടർന്നു. സുമയുടെ വാക്കുകളിലെ യാഥാർത്ഥ്യം അവന് മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടെങ്കിലും, തന്റെ കുഞ്ഞിനെ മറ്റൊരാളുടെ പേരിൽ വളർത്തേണ്ടി വരുന്ന അവസ്ഥ അവനെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും, സുമയുടെ സുരക്ഷയും അവളുടെ അഭിമാനവും ഓർത്തപ്പോൾ അവൻ ആ സങ്കടം ഉള്ളിലൊതുക്കി.
ശരത്ത് അവളുടെ കൈകളിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ ആ നിശ്ചയദാർഢ്യം അവന് പുതിയൊരു പാഠമായിരുന്നു. സ്വന്തം സന്തോഷത്തേക്കാൾ ഉപരിയായി ചുറ്റുമുള്ളവരുടെ മാനവും സമാധാനവും അവൾ വിലമതിക്കുന്നു.
“എനിക്ക് നിന്നെ പിരിയാൻ കഴിയില്ല സുമക്കുട്ടീ… ഈ കുഞ്ഞ് വളരുമ്പോൾ, എന്റെ ചോരയാണെന്ന് അറിയാതെ അവൻ എന്നെ ‘മാമൻ’ എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുമോ?” അവന്റെ ശബ്ദം ഇടറി.
അവൾ അവന്റെ മുഖം തന്റെ കൈപ്പിടിയിലൊതുക്കി. “അവൻ നിന്നെ എന്ത് വിളിച്ചാലും, നിന്റെ ഉള്ളിൽ അവൻ നിന്റേതാണെന്ന സത്യം ഉണ്ടല്ലോടാ. ഈ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ നമുക്ക് ചില വേഷങ്ങൾ കെട്ടേണ്ടി വരും. പക്ഷേ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നീയും ഈ കുഞ്ഞും മാത്രമായിരിക്കും.” അവൾ അവന്റെ നെറ്റിയിൽ പതുക്കെ ചുംബിച്ചു.
ആ മുറിയിൽ അല്പനേരം മൗനം പടർന്നു. സുമ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇന്നത്തെ ഈ വലിയ സന്തോഷത്തെ തർക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് ഇല്ലാതാക്കാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചില്ല. ശരത്ത് പതുക്കെ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ഒന്നുകൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു.
തുടരും…..