എന്റെ സുലോചന

Ente Sulochana | Author : Thamasyan

അമേരിക്കയിലെ പ്രശസ്തമായ ഒരു സർവ്വകലാശാലയിൽ നിയമവിദ്യാർത്ഥിയായ ശരണിന്, നീണ്ട നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് നാട്ടിലേക്ക് വരാൻ ഒരു അവസരം ലഭിച്ചത്. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കസിൻ്റെ വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കുക എന്നതായിരുന്നു യാത്രയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം.

പുസ്തകങ്ങളും കോടതിമുറികളിലെ വാദപ്രതിവാദങ്ങളും നിറഞ്ഞ തിരക്കുപിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിൽ ലഭിച്ച ഈ ഇടവേള അവന് വലിയൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു.

​കൊച്ചി വിമാനത്താവളത്തിൽ ശരൺ ഇറങ്ങുമ്പോൾ സമയം രാത്രി പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പുറത്ത് അവനെ കാത്ത് കസിൻ റാം നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. പഴയ സുഹൃത്തുക്കളെ കണ്ടുമുട്ടിയ സന്തോഷത്തിൽ അവർ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

എയർപോർട്ടിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ അവർ പഴയ ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെച്ചു.
​”എങ്ങനെയുണ്ട് ശരണേ അമേരിക്കൻ ജീവിതം? അവിടെയൊക്കെ ഇപ്പോൾ വമ്പൻ മാറ്റങ്ങളാണല്ലോ,” റാം ചോദിച്ചു.

​ശരൺ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “മാറ്റങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ട് റാം, പക്ഷേ നമ്മുടെ നാടിന്റെ ഈ കാറ്റും ഈ സ്നേഹവും അവിടെ കിട്ടില്ല. പഠനം കുറച്ച് കഠിനമാണ്, എന്നാലും നിയമത്തിന്റെ ലോകം എനിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്.”

​റാം തന്റെ ബിസിനസ് വിശേഷങ്ങളും കുടുംബകാര്യങ്ങളും ശരണിനോട് പങ്കുവെച്ചു. ചിരിച്ചും തമാശകൾ പറഞ്ഞും അവർ യാത്ര തുടർന്നു. പാതിരാത്രി പന്ത്രണ്ട് മണിയോടെ ശരണിന്റെ തറവാട് വീടിന് മുന്നിൽ വണ്ടി നിന്നു. മാതാപിതാക്കൾ ഉറക്കമുണർന്ന് അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

നീണ്ട യാത്രയുടെ തളർച്ച ശരണിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു. റാം അവനെ വീട്ടിലാക്കിയ ശേഷം യാത്ര പറഞ്ഞ് മടങ്ങി. അമ്മ വിളമ്പി വെച്ച ചൂടുള്ള അത്താഴം കഴിച്ച്, ഒന്ന് കുളിച്ച് ഫ്രഷ് ആയപ്പോഴേക്കും ശരൺ ശരിക്കും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു. തന്റെ പഴയ മുറിയിലെ കട്ടിലിലേക്ക് വീണതും അവൻ അഗാധമായ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു.

​പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ജനാലയിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ സൂര്യപ്രകാശമാണ് ശരണിനെ ഉണർത്തിയത്. കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ മുറിയിൽ ആരോ ഉള്ളതുപോലെ അവന് തോന്നി. നോക്കിയപ്പോൾ മുപ്പത്തഞ്ചോളം വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീ മുറി വൃത്തിയാക്കുന്നു. ശരാശരി ശരീരപ്രകൃതിയും ശ്യാമവർണ്ണവുമുള്ള ഒരു സ്ത്രീയായിരുന്നു അത്.

വസ്ത്രധാരണത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും വളരെ ലളിതയാണെന്ന് കണ്ടാലേ അറിയാം. നാട്ടിൽ ഇല്ലാത്ത ഈ വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ വീട്ടിൽ വന്ന പുതിയ അംഗമായിരിക്കാം അതെന്ന് അവൻ കരുതി. അവർ തന്റെ ജോലിയിൽ അതീവ ശ്രദ്ധാലുവായിരുന്നു.
​ശരൺ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് താഴേക്ക് പോയി.

അടുക്കളയിൽ അമ്മയോടൊപ്പം ആ സ്ത്രീയും ജോലിയിൽ സഹായിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് അമ്മ തനിച്ചായപ്പോൾ ശരൺ പതുക്കെ അടുത്തുചെന്നു ചോദിച്ചു, “അമ്മേ, ആരാണ് മുകളിൽ മുറി വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ സ്ത്രീ? മുൻപ് അവരെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ.”

​അമ്മ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “അത് സുലോചന. അവൾ ഇവിടെ വരാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ രണ്ട് വർഷത്തോളമാകുന്നു മോനേ. നമ്മുടെ വീടിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത് സുലോചനയാണ്. അരമണിക്കൂർ ദൂരെയുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലാണ് താമസം. വലിയ കഷ്ടപ്പാടിലാണ് അവൾ ജീവിക്കുന്നത്, പക്ഷേ നല്ലൊരു മനുഷ്യസ്ത്രീയാണ്.”

​സുലോചനയെക്കുറിച്ച് അമ്മയിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ അറിഞ്ഞപ്പോൾ ശരണിന് അവരോട് ബഹുമാനം തോന്നി. നിയമം പഠിക്കുന്ന ഒരാളെന്ന നിലയിൽ, അധ്വാനിക്കുന്ന ഓരോ മനുഷ്യരോടും അവൻ വലിയ ആദരവ് പുലർത്തിയിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ പാത്രം കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന സുലോചനയുടെ അടുത്തേക്ക് ശരൺ നടന്നുചെന്നു.
​”സുലോചനേ…” അവൻ മെല്ലെ വിളിച്ചു.

​പെട്ടെന്ന് വിളികേട്ട് അവർ ഒന്ന് പരിഭ്രമിച്ചു. കൈ തുടച്ച് അവർ അവനെ നോക്കി.
​”ഞാൻ ശരൺ, ഈ വീട്ടിലെ മകനാണ്. അമേരിക്കയിൽ പഠിക്കുകയാണ്. രാത്രിയാണ് എത്തിയത്,” ശരൺ വളരെ വിനയത്തോടെ തന്നെത്തന്നെ പരിചയപ്പെടുത്തി.
​തങ്ങളെപ്പോലെ ഒരു വീട്ടുജോലിക്കാരിയോട് ഇത്രയും മാന്യമായി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു വിദേശ പഠിത്തക്കാരനെ കണ്ടപ്പോൾ സുലോചനയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം കലർന്ന ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.