എന്റെ സ്വന്തം ഉമ്മച്ചി – 4 97അടിപൊളി 

“ഇല്ല. എനിക്കും വേണ്ട. ഞാനും നല്ലപോലെ കഴിച്ചില്ല.”

“കുറച്ചു എന്തെകിലും കഴിക്കു മോനെ.”

“ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം.ഇന്ന് രാത്രി നമുക്ക് പുറത്തു പോയി കഴിച്ചാലോ?”

“ശെരി. നീ പെട്ടന്ന് വാ.” ഉമ്മ പറഞ്ഞു.

ഉമ്മ എന്നോട് പെട്ടന്ന് വാ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉമ്മ എന്നെയും കത്ത് ഞാൻ വരുന്നതും നോക്കി ഇരിക്കുന്ന പോലെ എനിക്ക് തോന്നി. ഒറ്റക് ഇരുന്നു ബോർ അടിക്കുന്നുണ്ടാകും പാവത്തിനു. നാട്ടിൽ ഒരുപാടു പേര് ഉള്ള വീട്ടിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നതല്ലേ. ഇവിടെ ഇങ്ങെനെ ഒറ്റയ്ക്ക്. എന്നാലും ഉമ്മ തന്നോടൊപ്പം സന്തോഷവാദിയാണ് എന്ന് ഉറപ്പാണ്.

ഉമ്മയുമായി പുറത്തു പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കാം എന്ന ചിന്ത കുറച്ചൊന്നുമല്ല എനിക്ക് സന്തോഷം പകർന്നത്.

ഫോൺ വെച്ച് കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആണ് ഷെറീനയെ വിളിച്ചില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർത്തത്. സാധാരണ അവളെ വിളിച്ചിട്ടാണ് ഞാൻ ഉമ്മയെ വിളിക്കാറ്. ഞാൻ ഫോൺ എടുത്തു ഷെറീനയെ വിളിച്ചു.

“ഹലോ എന്താ വൈകിയ എന്നെ വിളിക്കാൻ. “ അവൾ എടുത്തപ്പെടെ ചോദിച്ചു.

“വൈകിയില്ലലോ വിളിക്കാൻ “ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

“കഴിച്ചോ?“

“കഴിച്ചു.“ ഞാൻ കള്ളം പറഞ്ഞു. എന്തിനാ അങ്ങെനെ പറഞ്ഞത് എന്ന് ചോദിച്ചാൽ എനിക്കറിയില്ല. ഞാൻ അങ്ങെനെ അവളോട് കള്ളങ്ങൾ പറയാറില്ല. അതിന്റെ ആവശ്യം വന്നിട്ടില്ല എന്നതാണ് വാസ്തവം. ഇതിപ്പോൾ ഒരു കാര്യവുമില്ലാതെ വെറുതെ കളവു പറഞ്ഞു.

“നീ കഴിച്ചോ?“ ഞാൻ ചോദിച്ചു.

“കഴിച്ചു. നല്ല ചോറും സാമ്പാറും പരിപ്പും പിന്നെ ഐക്കൂറ പൊരിച്ചതും “

പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് അവൾ വാചാലയായി . നാട്ടിലെ വിശേഷങ്ങളും വാർത്തകളും പരിഭവങ്ങളും എല്ലാം ആ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ എല്ലാം കേട്ടിരുന്നു. അവളെ ചിലപ്പോളെങ്കിലും ഞാൻ മിസ്സ് ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നതാണ് വാസ്തവം.

പിന്നെ വൈകുന്നേരം ആകാനുള്ള കാത്തിരിപ്പായി ഞാൻ. പണികൾ നേരത്തെ തീർത്തു ഒരു അരമണിക്കൂർ മുന്നേ ഇറങ്ങി. നിരത്തിൽ വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്ക് വർധിക്കുന്നതിന് മുന്നേ വീട്ടിൽ എത്താം എന്ന ചിന്തയായിരുന്നു. എന്നാലും അത്യാവശ്യം തിരക്ക് ഉണ്ട് പാതകളിൽ. താമസ്സിക്കുന്നതിനടുത്തു തന്നെ ഒരുപാടു റെസ്റ്ററെന്റ് ഉള്ളതുകാരണം ഉമ്മയെ കൊണ്ട് പുറത്തു പോകുമ്പോൾ വാഹനങ്ങളുടെ തിരക്ക് അധികം പ്രശ്നമാകില്ല.

ഫ്ലാറ്റിന്റെ വാതിക്കൽ എത്തിയപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു ഫീൽ. നെഞ്ചിടിപ്പ് അൽപ്പം ഒന്ന് വർധിച്ചതുപോലെ. രാത്രി ആരും കാണാതെ കാമുകിയുടെ വീട്ടിൽ ഒളിച്ചു കേറുന്ന കാമുകന്റെ ഒരു അവസ്ഥ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ കുറച്ചധികം ആയിപ്പോകും എന്ന് അറിയാം. എന്നാലും ഏറെകുറേയെ അതുപോലെ.

കാളിങ് ബെൽ പ്രസ്സ് ചെയ്തു ഉമ്മ വാതിൽ തുറക്കുന്നത്തതിനായി കത്ത് നിന്നു. പതിവിലും കൂടുതൽ സമയം എടുത്തിട്ടും വാതിൽ തുറക്കാത്തതിനാൽ ഒന്നുകൂടി ബെൽ പ്രസ്സ് ചെയ്തു.

എന്താ ഇത്രയും സമയം എടുക്കുന്നത്. സാധരണ ഉമ്മ വാതിൽ തുറക്കാൻ ഇത്രയും സമയം എടുക്കാറില്ല. ഇനിയും കുളിക്കുകയെങ്ങാനും ആണോ. അങ്ങെനെ വരൻ വഴിയില്ല ഉമ്മാടെ കുളിയൊക്കെ ഉച്ചക്ക് മുന്നേ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇനിയും പുറത്തു പോകുവാണല്ലോ എന്ന് കരുതി വീണ്ടും കുളിക്കാൻ കേറിയതാണോ.

ഞാൻ ഒന്ന് കൂടി കാളിങ് ബെൽ പ്രസ്സ് ചെയ്തു. വീണ്ടും വാതിൽ തുറക്കാൻ വൈകുന്നു എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ ചെറിയ ഒരു അങ്കലാപ്പ് രൂപപ്പെട്ടു. എന്തായിരിക്കും ഉമ്മ വാതിൽ തുറക്കാൻ വൈകുന്നത്. ഓരോ നിമിഷവും ചിലപ്പോൾ യുഗങ്ങളായി അനുഭവപ്പെടുന്ന സമയങ്ങൾ ഇല്ലേ. അതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപെട്ടു ഈ നിമിഷങ്ങൾ.

ഇനിയും എന്തെകിലും പറ്റിയോ ഉമ്മാക്ക്. എന്റെ ചിന്തകൾ കാടു കയറി. ഞാൻ എന്താണ് വെറുതെ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്.. ഞാൻ സ്വയം കരുതി. എപ്പോളും ഉള്ളതാണ് ഈ കാടുകയറിയുള്ള ചിന്തകൾ എനിക്ക്.

വീണ്ടും ഒന്നുകൂടി കാളിങ് ബെൽ അടിക്കണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ഓർത്തു വിരൽ ബെല്ലിലേക്കു വെക്കാൻ പോയതും, ഉമ്മ വാതിൽ തുറക്കുന്ന ഒച്ച ഞാൻ കേട്ട്.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *