ഫാത്തിമയുടെ ഇരുത്തം കണ്ട് ജമാലിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. നിലത്ത് പടിഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവളുടെ നൈറ്റി മുകളിലേക്ക് കേറി വെളുത്ത് ചുവന്ന തുടകൾ പാതിയും അവന് കാണാം.. ജീവിതം തുലാസിലാടുന്ന ഫാത്തിമ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..
“ അത്… ഞാൻ… അവന്റെ… “..
മുഴുവനാക്കാൻ ഫാത്തിമക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല… തന്റെ ദുർവിധിയോർത്തവൾ വാവിട്ട് കരഞ്ഞു..
“ ഇത്ത കരച്ചിൽ നിർത്ത്… എന്നിട്ട് കാര്യം പറ…”..
ജമാൽ അൽപം ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു..
“ ഞാൻ… അവന്റെ… മുഖത്തിരുന്നപ്പോ… “..
സഹിക്കാനാവാത്ത കാമത്താൽ ജമാൽ അവ്യക്തമായൊരൊച്ചയുണ്ടാക്കി.. ഫാത്തിമയത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..
“ ഇത്ത അവന്റെ മുഖത്തിരുന്ന് തീറ്റിച്ചോ…?”..
ജമാൽ പച്ചക്ക് ചോദിച്ചു.. ഫാത്തിമ തലയാട്ടി..
“ അതിനെങ്ങിനെയാ ഇത്താ അവന്റെ ശ്വാസം പോവുന്നേ…?”..
അഭിലാഷ് ചത്തില്ലെങ്കിൽ അവനെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യമുണ്ടായി ജമാലിന്..
“അത്… ഞാൻ… കൊറേ നേരം…”..
ഈ വിധി ഇനിയാർക്കും ഉണ്ടാവരുതേന്ന് ഫാത്തിമ ആത്മാർത്ഥമായും പ്രാർത്ഥിച്ചു..
“ അവന് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് ഇത്ത അറിഞ്ഞില്ലേ… ?”..
നിശ്ചലനായിക്കിടക്കുന്ന അഭിലാഷിനെ ജമാൽ പകയോടെ നോക്കി..
ഫാത്തിമ ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി.. ജമാൽ, അഭിലാഷിന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി.. അവന്റെ ചുണ്ടിലും മീശയിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ദ്രാവകം എന്താണെന്നറിഞ്ഞതും അവന്റെ ദേഹമാസകലം ഒന്ന് വിറച്ചു..
“പിന്നെപ്പഴാ അവന് ബോധം പോയെന്ന് ഇത്താക്ക് മനസിലായത്….?”..
“ അത്… അത്… അവൻ… ന… ന.. നക്കുന്നത്… നിർത്തിയപ്പോ…”..
കത്തിക്കയറിയ കാമവും, ദേഷ്യവും ജമാൽ പണിപ്പെട്ടടക്കി..
“ അപ്പോ ഇത്ത മുഖത്ത് നിന്ന് ഇറങ്ങി നോക്കുമ്പോ ഇവനിങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ്… അല്ലേ… ?”..
ഫാത്തിമ തലയാട്ടി..
“ ഇത്ത വേറാരോടും ഇത് പറഞ്ഞിട്ടില്ലല്ലോ… ?”..
“ഇല്ല… “..
“പേടിക്കണ്ട… ഇത് ഞാനേറ്റു… ഇത്താക്കൊരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടാവില്ല…”..
ഫാത്തിമ നന്ദിയോടെ അവനെ നോക്കി.. പിന്നെ നിലത്ത് നിന്ന് എണീറ്റു..
“ ഇവൻ എത്ര മണിക്കാ ഇവിടെ വന്നത്…”..
നിഴലടിച്ച് കാണുന്ന നൈറ്റിയിൽ ഫാത്തിമാന്റെ തുടുത്ത ദേഹത്തേക്ക് ആർത്തിയോടെ നോക്കി ജമാൽ ചോദിച്ചു..ആ നോട്ടം ഫാത്തിമ കണ്ടെങ്കിലും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാനേ അവൾക്കായുള്ളൂ..
“ ഒരു… പതിനൊന്ന് മണി ആയപ്പം… “..
കള്ളപ്പന്നി…രണ്ട് മണിക്കൂറായി ഇവിടെ വന്നിട്ട്…
“ശരി… ഞാനിവനെ കൊണ്ടുപോകാം… ഇവന്റെ ഓട്ടോയിലാണോ ഇവൻ വന്നത്… ?”..
“ അല്ല… അത്… അപ്പുറത്ത് ഗ്രൗണ്ടിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുകയാ…”..
“ എന്നാ ഇത്ത കാറിന്റെ ചാവിയെടുക്ക്… ഇതിപ്പത്തന്നെ തീരുമാനമാക്കാം… “..
“ ഇവനെ… എന്താ ചെയ്യുന്നത്…?”..
“അതൊന്നും ഇത്ത അറിയണ്ട… ഇവനിന്ന് രാത്രി ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ല… ഇത്ത ഇവനെ കണ്ടിട്ടുമില്ല…ബാക്കിയൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം… ഇവന്റെ സാധനങ്ങളെന്തേലുമുണ്ടെങ്കിൽ ഇങ്ങെടുക്ക്… “..
ഫാത്തിമ വേഗം മേശപ്പുറത്ത് നിന്ന് അഭിലാഷിന്റെ മൊബൈലും, പഴ്സും, ഓട്ടോയുടെ ചാവിയുമെടുത്ത് കൊടുത്തു..
“ ഇത്ത ചെന്ന് കാറിന്റെ ബാക്ക് ഡോർ തുറന്നിട്… പുറത്തെ ലൈറ്റിടണ്ട…“..
ഫാത്തിമ പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു.. ജമാൽ, അഭിലാഷിനെ കോരിയെടുത്ത് തോളിലിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.. ഫാത്തിമ കാറിന്റെ ബാക് ഡോറ് തുറന്ന് പിടിച്ച് നിന്നു.. ജമാൽ അവനെ പിൻസീറ്റിലേക്ക് കിടത്തി..
“നിക്ക്… ഞാനിപ്പം വരാം…”..
ഫാത്തിമ അകത്തേക്ക് തന്നെ ഓടി.. തിരിച്ച് വന്നത് അഭിലാഷിന്റെ ഷർട്ടും, ബനിയനും, ഷെഡിയുമായിട്ടാണ്.. അതവൾ പിൻസീറ്റിലേക്കിട്ടു..
“ഇത്ത പേടിക്കണ്ട… വാതിലടച്ച് കിടന്നോ… ഞാനെപ്പോ തിരിച്ച് വരും എന്നൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ല… വരുമ്പോ വിളിക്കാം…”..

Kidilan ithu pole ulla aanu vende