അവൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി അകത്തേക്ക് വന്നതും അർജുൻ വല്ലാതെ ഞെട്ടിപ്പോയി; അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ധൃതിയിൽ ലാപ്ടോപ്പ് അടച്ചു. പക്ഷേ, സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ നഗ്നരൂപങ്ങളുടെ ആ അശ്ലീല മിന്നലാട്ടം സന്ധ്യയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആ നിമിഷം പതിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു നിശബ്ദത തളംകെട്ടി.
സന്ധ്യയുടെ മുഖം കടുത്ത ഗൗരവത്തിലായി. അവൾ ചായക്കപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് ശബ്ദത്തോടെ വെച്ചു, അർജുനെ ഒന്ന് ആഴത്തിൽ തുറിച്ചുനോക്കി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നുപോയി. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ആ നിമിഷം ഒരു വല്ലാത്ത ഉലച്ചിൽ ഉണ്ടായി.
തന്റെ മകൻ വളർന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം, അവൻ കാണുന്ന ആ വന്യമായ ലോകം—ഇതെല്ലാം സന്ധ്യയെ ഭയപ്പെടുത്തി. എന്നാൽ, തലേദിവസം രാത്രി സ്റ്റേഡിയത്തിൽ വെച്ച് അവൻ തന്നെ നോക്കിയ ആ നോട്ടവും ഈ വീഡിയോകളിലെ രൂപങ്ങളും തമ്മിൽ എവിടെയോ ഒരു സാമ്യമുണ്ടോ എന്നൊരു ചിന്ത അവളുടെ ഉപബോധമനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. അതൊരു വലിയ കുറ്റബോധമായി അവളിൽ പടർന്നു.
കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞ് സന്ധ്യ വീണ്ടും അവന്റെ മുറിയിലേക്ക് തിരികെ വന്നു. ഇത്തവണ അവളുടെ ഭാവം താരതമ്യേന ശാന്തമായിരുന്നു. അവൾ അവന്റെ കട്ടിലിന്റെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു.
“അർജുൻ… നീ ഇപ്പോൾ ചെറിയ കുട്ടിയല്ല. പക്ഷേ ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ കാണുന്നത് നിന്റെ പ്രായത്തിന് ഒട്ടും ചേർന്നതല്ല. നിന്റെ പഠനത്തിലും കരിയറിലും മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട സുപ്രധാനമായ സമയമാണിത്. ഇത്തരം വഴികളിലേക്ക് മനസ്സ് തിരിയുന്നത് നിനക്ക് നല്ലതല്ല,” സന്ധ്യ വളരെ പതുക്കെ അവനെ ഉപദേശിച്ചു. അർജുൻ കുറ്റബോധം നടിച്ചുകൊണ്ട് തല താഴ്ത്തി അതെല്ലാം കേട്ടുനിന്നു. സന്ധ്യയുടെ ഉള്ളിൽ ആ നിമിഷം ഒരു ‘അമ്മ’ എന്ന നിലയിലുള്ള ഉത്തരവാദിത്തമായിരുന്നു മുന്നിട്ടുനിന്നത്.
എന്നാൽ, ആ ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു സന്ധ്യയ്ക്ക് മറ്റൊരു കാഴ്ച കൂടി അവിചാരിതമായി കാണേണ്ടി വന്നു.
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് വെയിലത്ത് തുണി വിരിക്കാൻ പോയതായിരുന്നു അവൾ. തിരികെ വരുമ്പോൾ അർജുന്റെ മുറിയുടെ ജനൽപാളി അല്പം നീങ്ങിയിരിക്കുന്നത് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. അറിയാതെ തന്നെ അവളുടെ നോട്ടം ആ വിടവിലൂടെ ഉള്ളിലേക്ക് പോയി.
അർജുൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്ന് വീണ്ടും ലാപ്ടോപ്പിൽ വീഡിയോ കാണുകയായിരുന്നു. ഇത്തവണ അവൻ ജനലിലൂടെയുള്ള സന്ധ്യയുടെ സാന്നിധ്യം അറിഞ്ഞില്ല. അവൻ തന്റെ മുണ്ട് അല്പം നീക്കി, ഉശിരൻ യൗവനത്തിന്റെ പ്രതീകമായ തന്റെ കുണ്ണ പുറത്തെടുത്ത് വന്യമായ വേഗതയിൽ അടിക്കുകയായിരുന്നു. സന്ധ്യ ആ കാഴ്ച കണ്ട് ഞെട്ടിപ്പോയി; അവളുടെ ശ്വാസം തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി.
അവളുടെ ഉള്ളിലെ അമ്മ ഭയന്നു വിറച്ചു. പക്ഷേ, അവിടെനിന്നും ഉടനെ മാറിപ്പോകുന്നതിന് പകരം, അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ അവളുടെ നോട്ടം കുറച്ചുസമയം കൂടി ആ കാഴ്ചയിൽത്തന്നെ തറഞ്ഞുനിന്നു. തന്റെ മകന്റെ ആ ഉശിരൻ യൗവനം, ആ ഉറച്ച പേശികളുടെ വിറയൽ—ഇതെല്ലാം അവളിൽ ഒരു നടുക്കം ഉണ്ടാക്കി.
അർജുൻ തന്റെ ഈ യൗവനം മുഴുവൻ ഉള്ളിലൊതുക്കി തന്നെയാണല്ലോ നോക്കുന്നതെന്ന ചിന്ത സന്ധ്യയെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥയാക്കി. ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയപ്പോൾ അവൾ വിറയലോടെ പെട്ടെന്ന് അവിടെനിന്നും മാറി.
മുറിയിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ അവൾ സ്വന്തം നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ച് കിതപ്പോടെ ശ്വാസം വിട്ടു. വേണ്ടതിലധികം സമയം അവനെ നോക്കിനിന്നതിന് അവൾ സ്വയം ശപിച്ചു.