നനവാർന്ന സ്വപ്നങ്ങൾ 7

Nanavarnna Swapnangal Part 7 | Author : Kambi Chettan

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

ഉച്ചവെയിലിന്റെ ചൂട് പുരപ്പുറത്തെ ഓടുകളെ തഴുകി, തറവാടിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ ഇടനാഴികളിലേക്ക് മന്ദം മന്ദം അരിച്ചിറങ്ങുകയാണ്. ജനാലയ്ക്കൽ ഒരു കുയിൽ കുറുകുന്നുണ്ടെങ്കിലും കട്ടിലിൽ അർജുൻ കണ്ണുതുറന്നപ്പോൾ കണ്ടത് നിശ്ചലമായ ഒരു ലോകമാണ്.

സാധാരണ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിൽ പാത്രങ്ങൾ കൊട്ടാറുള്ള മീര ഇന്ന് ശരിക്കും ഒരു ‘ഉറക്കസുന്ദരി’യായി മാറിയിരിക്കുന്നു. രാവിലത്തെ ആവി പറക്കുന്ന പുട്ടും കടലക്കറിയും നൽകിയ വീര്യം മുഴുവൻ ആ കട്ടിലിൽ പെയ്തു തീർത്തതിന്റെ ക്ഷീണം രണ്ടുപേർക്കുമുണ്ട്. കട്ടിലിലെ വിരിപ്പുകൾ ആകെ കുത്തഴിഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് അവരുടെ ‘മത്സരങ്ങളുടെ’ കാഠിന്യം വിളിച്ചോതുന്നു.

അർജുൻ അലസമായി ചുവരിലെ ഘടികാരത്തിലേക്ക് നോക്കി. സമയം ഒന്നു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! അതോടെ അവന്റെ നെഞ്ചിലൊരു പിടച്ചിൽ ഉണ്ടായി. പറമ്പിലെ പണികളെല്ലാം ഒതുക്കി അമ്മ സാധാരണ രണ്ടു മണിയോടെ മടങ്ങിയെത്താറുള്ളതാണ്.

ആ പഴയ മച്ചിൻപുറത്ത് അമ്മയുടെ പരുക്കൻ ശബ്ദവും വടിയുടെ ഒച്ചയും കേൾക്കാൻ ഇനിയധികം സമയമില്ല. പക്ഷേ, തൊട്ടടുത്ത് കിടക്കുന്ന കാഴ്ച അവനെ ആ പരിഭ്രമത്തിൽ നിന്നും തൽക്കാലം മോചിപ്പിച്ചു.

ഒരു വലിയ ചിത്രകാരൻ തന്റെ ക്യാൻവാസിൽ പകർത്തിയ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ചിത്രം പോലെ മീര അവന്റെ മുന്നിൽ സർവ്വതന്ത്ര സ്വതന്ത്രയായി, പൂർണ്ണ നഗ്നതയിൽ മയങ്ങിക്കിടക്കുകയാണ്. ഓടിന്റെ വിടവിലൂടെ ഊർന്നിറങ്ങിയ ഒരു സൂര്യരശ്മി അവളുടെ ഉടലിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികളിൽ തട്ടി വജ്രം പോലെ തിളങ്ങുന്നു.

അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ ഉടലിലെ ഓരോ ഭംഗിയിലും തങ്ങിനിന്നു. ആ പഴയ തറവാടിന്റെ തടികൊണ്ടുള്ള ജനാലകൾക്കിടയിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ഉച്ചവെയിൽ മീരയുടെ മേനിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു സ്വർണ്ണവർണ്ണാഭ തീർക്കുകയായിരുന്നു. യാതൊരു ആവരണങ്ങളുമില്ലാതെ, പ്രകൃതിയുടെ ഒരു ശുദ്ധരൂപം പോലെ അവൾ അവിടെ വിരിഞ്ഞുകിടന്നു. ആ കാഴ്ച കണ്ട അർജുന്റെ ശ്വാസം പോലും ഒരു നിമിഷം നിലച്ചുപോയി.

അവളുടെ തുടുത്ത മുലകൾ—അവ വെറുമൊരു മാംസളമായ ശരീരഭാഗം മാത്രമായിരുന്നില്ല അർജുന്. ശരിക്കു പറഞ്ഞാൽ പഴുത്തു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു വലിയ മാമ്പഴങ്ങൾ പോലെ അവ മനോഹരമായിരുന്നു.

അവളുടെ ഓരോ ശ്വാസതാളത്തിനൊപ്പവും ആ മുലകൾ സാവധാനം ഉയർന്നു താഴുമ്പോൾ, തറവാട്ടിലെ ആ അഗാധമായ നിശബ്ദതയിൽ അതൊരു മനോഹരമായ താളമായി മാറി. ആ മുലകളുടെ അഗ്രത്തുള്ള കറുത്തു തടിച്ച മുലക്കണ്ണുകൾ—അവ പ്രണയത്തിന്റെ ചൂടേറ്റ് ഇപ്പോഴും ഉദ്ധരിച്ചു തന്നെ നിൽക്കുന്നു.

പണ്ട് അമ്മൂമ്മമാർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള യക്ഷിക്കഥകളിലെ സുന്ദരിമാരെപ്പോലെ, തന്റെ മുന്നിൽ പരിപൂർണ്ണ നഗ്നയായി മയങ്ങുന്ന മീരയുടെ ആ സ്വർണ്ണമേനി കണ്ട് അവൻ ലഹരി പിടിച്ചവനെപ്പോലെ നോക്കി നിന്നു. ആ മുലക്കണ്ണുകൾ ഒന്നുകൂടി തന്റെ അധരങ്ങൾക്കിടയിലാക്കി നുകരാൻ അവന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കൊതിച്ചു പോയി.

മീരയുടെ ആ സുന്ദരമായ ഉടലിലൂടെ അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി. ആ സ്വർണ്ണമേനിയിൽ മുലകൾ കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ അവനെ കൊതിപ്പിച്ചത് അവളുടെ കൊടിയിട പോലെ ഒതുങ്ങിയ വയറായിരുന്നു.

ആ പഴയ മൺചുമരിലെ ചിത്രപ്പണികൾ പോലെ മിനുസമുള്ള അവളുടെ വയർ, പ്രണയലീലകളുടെ തളർച്ചയിൽ പതുക്കെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വെണ്ണ തോൽക്കുന്ന ആ വയറിന്റെ നടുമുറ്റത്ത്, ഒരു ചെറിയ ചുഴി പോലെ അവളുടെ പൊക്കിൾ.

ആ പൊക്കിൾച്ചുഴി കണ്ടപ്പോൾ അർജുന് തോന്നിയത് അത് പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു പാതാളക്കിണറാണെന്നാണ്. ഒരു തുള്ളി തേൻ ഒഴിച്ചാൽ അത് പുറത്തു പോകാത്ത അത്രയും ആഴമുള്ള, കറുത്ത് വശ്യമായ ആ പൊക്കിൾത്തടം.

ഉച്ചവെയിൽ അവളുടെ വയറിൽ തട്ടി പ്രതിഫലിക്കുമ്പോൾ, ആ പൊക്കിളിന് ചുറ്റുമുള്ള മൃദുവായ രോമരാജികൾ മനോഹരമായ ഒരു പാത പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു. തന്റെ നാവുകൊണ്ട് ആ വയറിന്റെ വടിവുകളിലൂടെ ഒഴുകി നടന്ന്, ആ പൊക്കിൾച്ചുഴിയിൽ ഒന്ന് നക്കിത്തോർത്താൻ അർജുൻ വല്ലാതെ കൊതിച്ചു. ആ വയറിന്റെ ഓരോ ചുളിവുകളും ഓരോ മടക്കുകളും അവനിൽ കാമത്തിന്റെ ഒരു വലിയ കടലിരമ്പം തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.