അഞ്ചുപേരും ക്ഷീണിച്ച് പരസ്പരം ചേർന്ന് കിടന്നു. അവരുടെ മുഖങ്ങൾ, സ്തനങ്ങൾ, യോനികൾ വിത്തിൽ നനഞ്ഞ് തിളങ്ങി. ഹോമ കുണ്ഡത്തിലെ തീ അല്പം മങ്ങി. യന്ത്രം തിളങ്ങി.
ഗന്ധർവ ദോഷ നിവാരണത്തിന്റെ അവസാന ക്രിയ പൂർത്തിയായി.
പുകരൂപം യന്ത്രത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് അവരെ നോക്കി. അത് സംതൃപ്തിയോടെ മങ്ങി. ഗന്ധർവന്റെ ശബ്ദം അല്പം കേട്ടു — ഒരു മധുരമായ ചിരി.
ലളിത ആനന്ദനാദം ഉയർത്തി: “ഗന്ധർവ രാജാവേ… ഞങ്ങൾ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചോ?”
പുകരൂപം അല്പം വലുതായി. അത് അവരുടെ
ശരീരങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തോന്നി.
അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ വിറച്ചു. സ്തനങ്ങൾ ആടി. യോനികൾ നനഞ്ഞൊഴുകി. യന്ത്രം തിളങ്ങി. ഹോമ കുണ്ഡത്തിന്റെ തീ ഉയർന്നു.
ഗന്ധർവൻ സംതൃപ്തനായി.
പൂജയുടെ ക്ലൈമാക്സിൽ യന്ത്രത്തിന് മുകളിലെ പുകരൂപം വലുതായി തിളങ്ങി. ഗന്ധർവന്റെ മധുരമായ ചിരി മനയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറഞ്ഞു. അവനിയുടെ ശരീരം അല്പം വിറച്ചു. പുകരൂപം അവനിയുടെ മുകളിലേക്ക് വന്ന് അവളെ ആശീർവദിച്ചു. അവനിയുടെ മുഖത്ത് സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു പ്രകാശം വ്യാപിച്ചു.
ലളിത ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു, “ഗന്ധർവ രാജാവേ… നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു. ഇനി അവനിയെ വിട്ടു പോകൂ.”
പുകരൂപം ഇപ്പോഴും അവനിയുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു നേരിയ സാന്നിധ്യമായി നിന്നു. ലളിതയും നാരായണനും ഉച്ചാടനത്തിന് തയ്യാറായി.
നാരായണൻ ഹോമ കുണ്ഡത്തിന് അടുത്ത് നിന്ന് ശക്തമായ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു. അവരുടെ നഗ്ന ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ തിളങ്ങി. ലളിതയുടെ വലിയ സ്തനങ്ങൾ ആടി. നാരായണന്റെ തടിച്ച ലിംഗം തുടിച്ചു.
ലളിതയും നാരായണനും യന്ത്രത്തിന് മുന്നിൽ നിന്ന് ഉച്ചാടന മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചു:
“ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഉച്ചാടയ ഉച്ചാടയ… ഗന്ധർവ ദോഷം നശ്യതു നശ്യതു… ഗന്ധർവ ശാപം ദഹ്യതു ദഹ്യതു… സ്വാഹാ…”
അവർ യന്ത്രത്തിന് മധ്യത്തിൽ ഒരു ചെറിയ തീ കത്തിച്ചു. അതിനുള്ളിൽ ഗന്ധർവ ബീജം എഴുതിയ ചെറിയ തുണി ഇട്ടു. ലളിത ചുവന്ന ചന്ദനം യന്ത്രത്തിന് ചുറ്റും വെച്ചു. നാരായണൻ ഗുഗ്ഗുളം, കറുക, വിപ്പുലകം എന്നിവ ഹോമ കുണ്ഡത്തിൽ ഇട്ടു.
പുകരൂപം വിറച്ചു. ഒരു ശക്തമായ കാറ്റ് വീശി. യന്ത്രത്തിന്റെ തീ ഉയർന്നു. അവനിയുടെ ശരീരം അല്പം വിറച്ചു. ഗന്ധർവന്റെ ശബ്ദം
ഉയർന്നു — ഒരു മധുരമായ ചിരി, പിന്നീട് ഒരു സമാധാനത്തിന്റെ ശബ്ദം.
ലളിത ഉച്ചത്തിൽ തുടർന്നു, “ഓം ഹ്രീം ഗന്ധർവ്വായ നമഃ… ഗന്ധർവ ദോഷം നീങ്ങട്ടെ… അവനിയുടെ ശരീരം ശുദ്ധമാകട്ടെ… നിന്റെ സാന്നിധ്യം നീങ്ങട്ടെ… സ്വാഹാ…”
നാരായണൻ യന്ത്രത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു ചെറിയ മണി മുഴക്കി. അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ചൂടോടെ വിറച്ചു. ലളിതയുടെ യോനി നനഞ്ഞ് തിളങ്ങി. നാരായണന്റെ ലിംഗം തുടിച്ചു.
പുകരൂപം പതുക്കെ മങ്ങി. യന്ത്രത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് ഒരു മധുരമായ വെളിച്ചം പുറപ്പെട്ടു. അത് അവനിയുടെ ശരീരത്തിന് മുകളിൽ വന്ന് അവളെ ആശീർവദിച്ചു.
ഗന്ധർവന്റെ ശബ്ദം അവസാനമായി കേട്ടു: “നിങ്ങൾ എന്നെ സംതൃപ്തിപ്പിച്ചു. അവനിയെ ഞാൻ വിട്ടു പോകുന്നു. നിങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിന് സമൃദ്ധിയും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകട്ടെ.”
പുകരൂപം പൂർണ്ണമായി മങ്ങി. യന്ത്രം തിളങ്ങി. ഹോമ കുണ്ഡത്തിന്റെ തീ അല്പം തണുത്തു. മനയുടെ അന്തരീക്ഷം സമാധാനത്തോടെ നിറഞ്ഞു.
ലളിത അവനിയെ ആശ്ലേഷിച്ചു. “മോളേ… ഗന്ധർവൻ പോയി. നീ സ്വതന്ത്രയാണ്.”
അവനി ആനന്ദനാദം ഉയർത്തി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ സന്തോഷത്തിന്റെ കണ്ണീർ.
നാരായണൻ പറഞ്ഞു, “ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് നിന്നു. ഗന്ധർവൻ നമ്മെ അനുഗ്രഹിച്ചു.”
സുമിത്ര, അംബിക, ശ്രീദേവി, വാസുദേവൻ എന്നിവർ അവനിയെ ചുറ്റി നിന്നു. അവരുടെ നഗ്ന ശരീരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേർന്നു. സ്തനങ്ങൾ അമർന്നു. യോനികൾ നനഞ്ഞു. ലിംഗങ്ങൾ തുടിച്ചു.
ഗന്ധർവന്റെ അനുഗ്രഹം അവരുടെ കുടുംബത്തിന് സമൃദ്ധിയും സന്തോഷവും നൽകി.
മനയുടെ നടുമുറ്റം സമാധാനത്തോടെ തിളങ്ങി.
ഗന്ധർവൻ പോയതിനുശേഷം മനയുടെ നടുമുറ്റം സമാധാനത്തോടെ തിളങ്ങി. യന്ത്രം ഇപ്പോഴും തിളങ്ങി. ഹോമ കുണ്ഡത്തിന്റെ തീ അല്പം ഉയർന്നു നിന്നു.