സുചിത്ര : എല്ലാം കഴിഞ്ഞാൽ ഗന്ധർവ ശാപം പോകുമോ തിരുമേനി..
നമ്പൂരി : ഉവ്വന്നെ… 300 വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ തറവാട്ടിൽ വച്ച് നടന്ന ഗന്ധർവ പൂജ മുടങ്ങിപ്പോയതിനാൽ ആണ് ഈ ശാപം..
ഗന്ധർവൻ വേണ്ടപോലെ പൂജിച്ചാൽ എല്ലാ. ശരിയാവും..
എന്നാ ഇനി നാളെ വെള്ളിയാഴ്ച ആവാം ബാക്കി..വാങ്ങിക്കേണ്ട സാധനങ്ങളുടെ ഒരു ലിസ്റ്റ് ഞാൻ കൊടുത്ത് വിടാം..അത് വാങ്ങി വച്ച് നാളെ രാത്രി 8 മണിക്ക് കസവ് സാരി ഉടുത്ത് ഒറ്റക്ക് ആരോടും പറയാതെ ഉരിയാടാതെ കുളക്കടവിലേക്ക് വന്ന്..3 വട്ടം വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി നിവരണം..ശേഷം കണ്ണുകൾ കെട്ടി വസ്ത്രമെല്ലാം അഴിച്ച് വച്ച് ഗന്ധർവൻ കാത്തിരിക്കണം..
അതും പറഞ്ഞ് നമ്പൂരി സുജിത്രയെ നോക്കി ചിരിച്ചു..
ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും നിന്ന സുധീഷിന് കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഏകദേശം പിടികിട്ടി..അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം ഹരിദാസൻ നമ്പൂതിരി ഇവളെ പറ്റിച്ച് നന്നായി മുതലാക്കുന്നുണ്ട്..
പൂജ കഴിഞ്ഞ് സുചിത്ര വിളക്കും മറ്റു സാധനങ്ങളും എടുത്ത് തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു..
സുധീഷ് കുളക്കടവിലേക്ക് നോക്കി…നമ്പൂതിരി അയാളുടെ സാധങ്ങൾ ഇളം സഞ്ചിയിൽ ആക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്..
പെട്ടന്ന് വന്ന ധൈര്യത്തിൽ സുധീഷ് കുളക്കടവിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെന്നു..
സുധീഷിനെ കണ്ട ഹരിദാസൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.
“ഹാ…സുധി… നീയോ..നീയെന്താ ഈ നേരത്ത് ഇവിടെ”
മുഖത്ത് വന്ന പേടി മനസിൽ പിടിച്ച് വച്ച് ഹരിദാസൻ ചോദിച്ചു..
“ഈ നേരത്ത് വന്നത് കൊണ്ടല്ലേ തിരുമേനി പലതും കാണാൻ സാധിച്ചത്..എന്തായിരുന്നു ഇവിടെ…”
“അത് മോനെ…ഞാൻ…”
നമ്പൂതിരി എന്തു പറയണം എന്നറിയാതെ നിന്ന് പരുങ്ങി….
“മോനെ നീ പ്രശ്നം ആക്കരുത്…എനിക്ക് ഒരു അബദ്ധം പറ്റിയതാണ്..”
“ഇതാണോടോ അബദ്ധം…തറവാട്ടിൽ പിറന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ രാത്രി പൂജയെന്നും മന്ത്രമെന്നും പറഞ്ഞ് ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്ന് പിഴപ്പിക്കൽ…അല്ലെടോ..”
സുധീഷ് കുറച്ചൊന്ന് ശബ്ദം ഉയർത്തി..
“മോനെ സുധി…”
നമ്പൂതിരി പെട്ടന്ന് നിലവിളിച്ച് സുധീഷിൻ്റെ കാൽ ചുവട്ടിൽ വന്ന് വീണു..
“മോനെ ആരോടും പറയല്ലേ ഡാ…ഞാൻ എന്തു വേണേലും ചെയ്യാം..ഇത് പുറത്തറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ നാട് വിടേണ്ടി വരും..”
അയാള് കരഞ്ഞ് കൊണ്ട് സുധിയുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു..
സുധീഷ് ഈ സമയം ഓരോന്ന് ആലോചിച്ചു…നല്ലൊരു കളി കളിച്ചാൽ പലതും തൻ്റെ കാൽച്ചുവട്ടിൽ വരുമെന്ന് അവന് മനസിലായി..
സുജിത്രയെ പണ്ടേ തന്നെ ഒന്ന് നോക്കി വച്ചതാണ്…പിന്നെ അകന്നൊരു കുടുംബം ആയതിനാലും…അവളൊരു താടക ആയതിനാലും ആ പരിസരത്തേക്ക് പോയിട്ടില്ല..പക്ഷേ..കല്യാണം ഒഴിവാക്കി വീട്ടിൽ വന്ന് നിന്നതിനു ശേഷം പെണ്ണിന് മിണ്ടാട്ടം ഇല്ല..മുഴുവൻ സമയവും മന്ത്രവും പ്രാർഥനയും അമ്പലവും ആണെന്നാ കേൾവി…
നമ്പൂതിരി എണീറ്റ് സുധീഷിൻ്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു..
” മോനെ ദയവായി നീ എന്നോട് പൊറുക്കണം…”
സുധീഷ് അയാളെ ഒന്ന് നോക്കി..
” തിരുമേനി പേടിക്കണ്ട…തൽക്കാലം ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല…പക്ഷേ..തിരുമേനി ഇനി മേലാൽ ഇങ്ങോട്ടേക്കു വന്നേക്കരുത്…പൂജയൊക്കെ ഇന്നത്തോടെ നിർത്തിക്കോണം..”
“നന്ദി മോനെ…മോനെ ദൈവം തുണക്കും”
എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പി അങ്ങേര് കണ്ടം വഴി ഓടി…
തനിക്ക് വന്നു ചേരാൻ പോകുന്ന സൗഭാഗ്യങ്ങളെ കുറിച്ച് സുധീഷിന് ശരിക്കും ഒരരിവും ഇല്ലായിരുന്നു.
സുജിത്രയുടെ വിരിഞ്ഞ കൊതം മാത്രമായിരുന്നു അവൻ്റെ മനസിൽ…
വല്ലപ്പോഴും നടക്കാറുള്ള കല്യാണങ്ങളിലോ അല്ലേൽ പിറന്നാളിനോ..അങ്ങനെ ഒക്കെയാണ് സുജിത്രയെ കണ്ടിട്ടുള്ളത്…പിന്നെ അമ്മ അമ്പലവാസി ആയത് കൊണ്ട് അമ്മയുടെ കൂടെ നല്ല കൂട്ടാണ്..
ഓരോന്നാലോജിച്ച് സുധീഷ് കുട്ടാപ്പിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു..അവനെയും പൊക്കി പിടിച്ച് ഒരുപാട് നടന്നു..
1 കിലോമീറ്ററോളം അവനെയും താങ്ങി നടക്കുമ്പോഴും സുധീഷിൻ്റെ മനസിൽ സുജിത്രയുടെ ഉടയാത്ത കൊഴുത്ത മുലകളും അവളുടെ വിരിഞ്ഞ ആനക്കൊതവും ആയിരുന്നു…