മാളവിക 5

Malavika Part 5 | Author : Abhisha

[ Previous Part ] [ www.kambi.pw ]

രാഹുലിന്റെ ഫോൺ കോളിന് ശേഷം മനസ്സിൽ ബാക്കിയായ അസ്വസ്ഥതയും, വിനോദ് സാറുമായുള്ള ചാറ്റിലെ ആശ്വാസവും പേറിയാണ് മാളവിക ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീണത്. ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തിയ പുലർകാല വെളിച്ചം മുഖത്തടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുതുറന്നത്.
തലേദിവസത്തെ അസ്വസ്ഥതകൾ കാരണം വല്ലാതെ വൈകിയാണ് ഉറങ്ങിയത്. അതുകൊണ്ട് തന്നെ ശരീരത്തിന് നല്ല തളർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു. കട്ടിലിൽ കിടന്നുതന്നെ അവൾ ഒന്ന് ആഞ്ഞു നിവർന്നു.

സുന്ദരമായ അവളുടെ ശരീരം ആ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ തിളങ്ങി. നൈറ്റിക്ക് ഉള്ളിൽ മറ്റ് വസ്ത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, അവൾ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നപ്പോൾ നൈറ്റിയുടെ നേർത്ത തുണി അവളുടെ ശരീരവടിവുകളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഏതോ സ്വപ്നലോകത്തെന്ന പോലെ അല്പനേരം കൂടി അവൾ കട്ടിലിൽ കിടന്നു.ഒടുവിൽ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റ്, മുടി ഒതുക്കിക്കെട്ടി അവൾ മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.
പുറത്ത് ഉമ്മറത്ത് അച്ഛൻ പത്രം വായിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ചായയുടെയും പലഹാരത്തിന്റെയും മണം വരുന്നുണ്ട്. മാളവിക പതുക്കെ അടുക്കള ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

മാളവിക: “അമ്മേ… ചായ ആയോ?”
അടുക്കളയിൽ അമ്മ തിരക്കിലായിരുന്നു.

അമ്മ: “ആ ആയോ. നീ എഴുന്നേറ്റോ? ഇന്നലെ കിടക്കാൻ വൈകിയോ മോളെ? മുഖമൊക്കെ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നു.”

മാളവിക: “ഏയ്, ഒന്നുമില്ല അമ്മേ. കുറച്ചു നേരം ഫോൺ നോക്കിയിരുന്നു പോയി.”
അമ്മ മാളവികയെ ഒന്ന് നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അമ്മ: “രാഹുൽ വിളിച്ചിരുന്നോ മോളെ ഇന്നലെ? അവൻ അവിടെ തിരക്കിലായിരിക്കും അല്ലേ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ മാളവികയുടെ ഉള്ളിലൊന്ന് കാളി. എങ്കിലും അത് പുറത്തുകാണിക്കാതെ അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.

മാളവിക: “ആ… വിളിച്ചിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സംസാരിച്ചു.”

അവൾ ചായ ഗ്ലാസുമായി ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു. അവിടെ അച്ഛൻ ഗൗരവത്തിൽ പത്രം വായനയിലാണ്. മാളവിക അച്ഛന്റെ അടുത്തുള്ള ചാരുകസേരയിൽ പോയി ഇരുന്നു. നൈറ്റി മുട്ടിന് മുകളിലേക്ക് അല്പം കയറി നിന്നെങ്കിലും അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.

അച്ഛൻ: (പത്രത്തിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ) “എന്താ മോളെ, ഇന്ന് നേരത്തെ സ്കൂളിൽ പോകേണ്ടതുണ്ടോ?

അമ്മ: (അടുക്കളയിൽ നിന്ന്) “മാളൂ… വേഗം വന്ന് കുളിച്ചിട്ട് വാ. ചായ കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞില്ലേ? നമുക്ക് ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കാം.”

മാളവിക: “ദാ വരുന്നു അമ്മേ…”

അച്ഛൻ: “മാളൂ, നീ ഇത് കേട്ടോ… അടുത്ത മാസം മുതൽ ജോസഫിന്റെ പണിക്കാർ ഇവിടെ താമസിക്കാൻ വരും. ഞാൻ അത് ഉറപ്പിച്ചു. അവർക്ക് സൈറ്റിലേക്ക് പോകാൻ ഇവിടെ സൗകര്യമാണ്.”

മാളവികയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് മങ്ങി. അവൾക്ക് പണിക്കാരെയും അവരുടെ നോട്ടത്തെയും പണ്ടേ പേടിയാണ്.

മാളവിക: “അച്ഛാ… അത് വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞതല്ലേ? ഓരോരോ പണിക്കാർ ഇവിടെ വന്നു നിൽക്കുന്നത് എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമുള്ള കാര്യമല്ല. നമ്മുടെ സ്വൈര്യം പോകും. പോരാത്തതിന് അവർ എങ്ങനെ ഉള്ളവരാണെന്ന് ആർക്കറിയാം?”

അച്ഛൻ പത്രം മടക്കി വെച്ച് കസേരയിൽ നേരെയിരുന്ന് അവളെ രൂക്ഷമായി ഒന്ന് നോക്കി.
അച്ഛൻ: “നോക്ക് മാളവിക, ഓരോ കാര്യത്തിനും നിന്റെ അനുവാദം ചോദിക്കേണ്ട കാര്യം എനിക്കില്ല. ജോസഫ് എന്റെ പഴയ കൂട്ടുകാരനാണ്. അവന്റെ പണിക്കാർക്ക് താമസിക്കാൻ ഒരിടം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് സമ്മതിക്കേണ്ടി വന്നു. നീ ആവശ്യമില്ലാതെ ഓരോ പ്രശ്നമുണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കരുത്.”

മാളവിക: “പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നതല്ല അച്ഛാ… എനിക്ക് ഇത് ഒട്ടും കംഫർട്ടബിൾ അല്ല. നമ്മുടെ വീട്ടിൽ നമുക്ക് സ്വതന്ത്രമായി നടക്കാൻ പോലും പറ്റില്ലല്ലോ?”

തന്റെ അയഞ്ഞ നൈറ്റിയുടെ അറ്റത്ത് പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അസ്വസ്ഥതയോടെ പറഞ്ഞു. ആ വസ്ത്രത്തിൽ അങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ പുറത്തുനിന്നുള്ള ആണുങ്ങൾ വീട്ടിൽ വരുന്നത് അവൾക്ക് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.