ഞാൻ സകല ശക്തിയും സംഭരിച്ച് മോളിലേക്ക് വലിഞ്ഞു വലിഞ്ഞു കയറി കൈമുട്ടും കൈവണ്ണയും ചുമരിലൂന്നി തൂങ്ങി നിന്നു. ദേ..ദേ മേമയുടെ തല.. ഹൂ. പൊങ്ങെടാ..കൊറച്ചുടെ പൊങ്ങെടാ….!
കൈവണ്ണയിലും കാൽമുട്ടിലുമൊക്കെ ചുമരിനു മുകളിലെ മണൽ തരികൾ കുത്തിക്കയറുന്നുണ്ട്. നെവർ മൈൻഡ്..മാർഗം ശ്രദ്ധിക്കണ്ട ലക്ഷ്യം പ്രധാനം…..!
മേമയുടെ വെളുത്തു മിനുത്ത കഴുത്ത് കണ്ടു തുടങ്ങി മൂടി മുന്നോട്ടിട്ട് കുനിഞ്ഞു നിന്ന് ചിക്ക് കളയുകയാവും..! മനസ്സിൽ മാലപ്പടക്കം പൊട്ടിച്ചിതറിത്തുടങ്ങുന്നു. ഹൃദയം പടപട മിടിക്കുകയാണ്…ലക്ഷ്യത്തോടടുക്കുന്നു. കൊറച്ച്.. കൊറച്ച് കൊറച്ചും കൂടി…..!
“”പ്ടിം””
മേമയുടെ മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫായി….!
ഏഹ്…എന്താത്…..!
കണ്ണിലാകെ ഇരുട്ട് കയറിയപോലെ തോന്നി…മനസ്സാകെ നുറുങ്ങി..തകർന്നു..തരിപ്പണമായി…..!
ഇത്രയധികം കഷ്ടപ്പെട്ടിട്ട് ..!!
‘കൃഷ്ണനും രാധയും’ കണ്ടിറങ്ങിയ മലയാളിയേപ്പോലെ എൻ്റെ മനസ്സ് എന്നെത്തന്നെ തെറി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘വല്ല കാര്യവുമുണ്ടായിരുന്നോടാ മൈരെ…..!
മെല്ലെ നിരങ്ങി നിരങ്ങിയിരങ്ങുമ്പോൾ ഒന്ന് പൊട്ടിക്കരയണമെന്നു തോന്നി പിന്നെ വേണ്ടെന്നു വച്ചു…!
കിടക്കയിൽ കിടന്നു പട്ടിയെപ്പോലെ കിതയ്ക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത്ത് നിന്നും തുമ്മൽ കേട്ടു. അതങ്ങനെ കുറെ നേരം നീണ്ടു…..!
നന്നായിപ്പോയി..എന്റെ ശാപമാണ്……!
അതൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു. പിന്നീട് ഓരോ മിനിട്ടിലും ഇരുപതും മുപ്പതും തവണയൊക്കെ ‘പ്ച്ചി..പ്ചീ’ എന്നും പറഞ്ഞു തുമ്മിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു…..!
അഞ്ചു മിനിട്ടിനുള്ളിൽ അതൊരു താരാട്ട് പാട്ട് പോലെ ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ട് ഞാനങ്ങുറങ്ങിപ്പോയി…..!
“”ട്രീമ്…. മ്””
അലാറം ശബ്ദമുയർന്നു….!
നല്ല സുഖദമായ ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട സങ്കടത്തോടെ കമ്പിളി മാറ്റി ഞാൻ എണിറ്റു. മൈര്..ഇത്രവേഗം അഞ്ചരയായൊ…..!
മേമയുടെ മുറിയിൽ ലൈറ്റ് കാണുന്നില്ല. ഉണർന്നില്ലേ.? ലൈറ്റിട്ട് ബ്രഷുമെടുത്തത് മുകളിൽ തന്നെയുള്ള ബാത്തറൂമിൽ ചെന്നു പല്ലും തേച്ച് അപ്പിയുമിട്ടു…!
പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടും. മേമയുടെ വാതിൽ അടഞ്ഞു തന്നെ കിടക്കുകയാണ്….!
എന്റെ മനസ്സിലൊരു ആധിയുണർന്നു…..!
“മേമേ”..!!!
ഞാൻ വാതിലിൽ മുട്ടി നോക്കി. മറുപടിയൊന്നും വന്നില്ല…..!
എന്റെ ആധി ഒരു ഭയമായി പെരുത്തു കയറി. വീണ്ടും വീണ്ടും ഞാൻ വാതിലിൽ മുട്ടി വിളിച്ചു….!
ഇത്തവണ അകത്തു നിന്നും എന്തോ ശബ്ദം കേട്ടു. എന്നാൽ എനിക്കത് മനസ്സിലായില്ല…..!
പെട്ടെന്ന് ഞാനെൻ്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. പുറത്തു നിന്ന് കേൾക്കുന്നതിലും സുഖമായി മുറിയിൽ നിന്നാ കേൾക്കാം……!
“നീ താഴേയ്ക്ക് ചെല്ല് കണ്ണാ ഞാൻ വരാം.”..!!!
ആ ശബ്ദത്തിനൊക്കെ എന്തോ ഒരു മാറ്റം പോലെ തോന്നി…..!
“എന്ത് പറ്റി മേമേ.സുഖമില്ലേ”….!!?”
മറുപടിയായി ഒരു കനത്ത ചുമ കേട്ടു. എന്തോ വല്ലായ്കയുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് നെസ്സിലായി….!
“ഭയങ്കര ജലദോഷം നീ ചെല്ല് ഞാൻ വരാം…”!!
അവരുടെ ശബ്ദം കുറച്ചു കൂടെ വ്യക്തമായി കേൾക്കാം……!
ഹാവു കുറച്ചൊരു സമാധാനമായി. ജലദോഷമല്ലേയുള്ളൂ..! എന്നാലും മനസ്സിൽ എവിടെയോ ഒരു വിഷമം കൊളുത്തി നിന്നു. ഇന്നലെ ആ തണുത്ത വെള്ളമൊഴിച്ചത്. തെറ്റായിപ്പോയോ…..!
തൊഴുത്ത് വൃത്തിയാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ആ ചിന്തയിൽ തന്നെയായിരുന്നു മനസ്സ്. ഒരു ആവേശത്തിന് ചെയ്തു പോയതാണ്. കുറച്ചൊന്നു പക്വത കാണിക്കാമായിരുന്നു…..!
“ഇന്ന് തനിച്ചേ ഉള്ളോ”..?!!
പിന്നിൽ നിന്നും ലിസിച്ചേച്ചിയുടെ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം. എല്ലാം ക്ലീനാക്കി പൈപ്പ് പിടിച്ചു കാലും മുഖവുമൊക്കെ കഴുകുകയായിരുന്നു ഞാൻ….!